王 Novels & Stories

“พวกข้าเป็นแค่บ่าวทั่วไปขอรับ ส่วนใหญ่จะไม่มีใครตั้งชื่อให้ จะเรียกแค่หนึ่งสองสามไปตามลำดับการเข้ามาทำงานเท่านั้นขอรับนายท่าน” “เฮ้อ เช่นนั้นเจ้าชื่อเจิ้งหงก็แล้วกัน ส่วนเจ้าเจิ้งหย่ง เจ้าเจิ้งกุ้ย เจ้าเจิ้งหาน และเจ้าเจิ้งกวน พวกเจ้าพอใจกับชื่อหรือไม่เล่า”

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading] Part : ช่วยด้วย!! -------------------------------------------------------------------------- @เพนท์เฮ้าส์หมอปืน ช่วงหลังเลิกงาน

ภูดิทพูดอ้อนต่อ “ลูกค้าแกบ้าหรือเปล่า เกี่ยวอะไรกัน” “ก็แกดังนี่ อีกอย่างเขารู้ว่าฉันน่ะ เป็นเพื่อนแก” “ไปซื้อกาแฟก่อนไป ขอคิดก่อน” กรวิกาหาทางพูดบ่ายเบี่ยง

ไท่หย่งเสียนขมวดคิ้วมองคุณชายหน้าหยกตรงหน้า คล้ายว่าอีกฝ่ายคาดเดาความคิดเขาออก จึงรีบแนะนำตนเองอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของเจินจิ่วหรง “ข้าเป็นหมอของจิ่วหรง” จิ่วหรง ? ชายตรงหน้าถือดีอย่างไรมาเรียกชื่อภรรยาของเขาหวน ๆ นางเป็นองค์หญิงเก้า นอกจากคนในครอบครัวก ็ไม่ควรมีใครกล้าเรียกนามของนาง !

​ณรินทร์หยุดเสียง แล้วมองจ้องไปยังต้นเสียง ทางนั้นมองสบตากับเธอพอดี ก็ทำเป็นหันไปตีแขนเพื่อนข้างๆ ที่เป็นถือสัญชาติเดียวกับเธอ คือสัญชาติ LGBTQ+ ​“ไอ้บอม มึงอะ มีไหมสมบัติผู้ดี” ​“โอ๊ย มาหยิกทำไมอะเจ๊ กำลังนั่งวาดแบบดีๆ อยู่ เอ๊อ...เขียนไม่ออก เขียนไม่ได้ หงุดหงิด หงุ ดหงิดเว้ย”

“ยังเลย กำลังจะไปรับบัวไปกินข้าวพอดี” ใบบัวชะงักไปเล็กน้อย กวาดตามองรอบๆ เหมือนจะหาจุดสังเกต ก่อนตอบเสียงเบา “เอ่อ.. บัวอยู่สถานีรถไฟฟ้า XXX ค่ะ”

“สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อรุ่งทิวา คนที่จะมาทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยค่ะ” “คิกๆ อุ้ย! ขอโทษนะจ๊ะที่ขำ แต่หน้าน้องตลกมาก พี่ชื่อริสานะ เป็นเลขาของคุณวายุภักษ์”

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม

พอเห็นเธอเมินเฉยใส่ ทำเหมือนเขาไม่มีตัวตน ทำไมเขาเจ็บจี๊ดนะ และก็รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก “วันนี้พี่วินจะได้ขึ้นเป็น CEO คนใหม่ คุณพ่อสนับสนุนพี่วินเต็มที่เลยค่ะ” “แล้วศราล่ะ”