หย่าสามีมาเป็นวีรสตรีเคียงสนามรบ Romane & Geschichten

หลายปีนับจากเติบใหญ่ เยว่อวิ๋นก็จับดาบมุ่งเข้าสู่สนามรบ นางดำรงตำแหน่งแม่ทัพหญิงเพื่อปกป้องแผ่นดินจนถูกเรียกขานอย่างยกย่องว่าวีรสตรี ทว่าเพียงพริบตาเดียวนางกลับกลายเป็นสตรีบาปของแคว้น ไม่ว่าผู้ใดได้ยินชื่อล้วนเป็นต้องถ่มน้ำลายใส่ หญิงสาวปิดตาลงปลดปล่อยตัวเองไปกับควา มว่างเปล่าอันมืดมิด ในใจดุจคนขาดจิตวิญญาณ สูญสิ้นเรี่ยวแรงไร้ความมุ่งมั่นไม่ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่ นางเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน…

ยามนี้ นางหาใช่ภรรยาที่ร่วมกราบไหว้ฟ้าดิน ผูกผมและร่วมเรียงเคียงหมอนกับเขาอีกต่อไปแล้ว หากแต่เป็นเพียงสตรีที่ถูกสามีหย่าขาด เป็นมารดาของอาหยวนเท่านั้น ไป๋เสี่ยวหรันหาได้ใส่ใจสิ่งใดอีก นางหมุนกายหันหลังเดินจากไปพร้อมกับอาหยวนในอ้อมกอดอย่างรวดเร็วโดยไม่บอกกล่าวและไม่แม้แต่จ ะหันกลับมามอง

หญิงสาวพูดไม่ทันขาดคำ จ้าวหนิงเฉิงรีบดำเนินการเข้าหอของเขาอย่างไม่อาจจะห้ามใจได้แล้ว สนามรบบนเตียงของทั้งคู่จึงเริ่มขึ้น จวบจนหญิงสาวที่เพิ่งผ่านศึกครั้งแรกสลบคาอกของสามี เช้าวันต่อมา...

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังประกาศกร้าวว่าจะรับหน้าที่ทำอาหารบำรุงครรภ์ให้ภรรยาด้วยตนเอง ทว่าผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ จากห้องครัวที่เคยสวยงามและเป็นระเบียบของหลินเสวี่ยหรงนั้นกลับกลายเป็นสนามรบที่เต็มไปด้วยความโกลาหลในทันที วีรบุรุษในสนามรบได้พ่ายแพ้อย่างราบคาบให้แก่ไก่เพียงตัวเดีย ว ซุปไก่ที่เขาตั้งใจทำอย่างสุดฝีมือนั้นมีรสชาติเค็มปี๋จนแทบจะกลืนไม่ลง

นางชี้ไปยังหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ "..." "ชะตาชีวิตพวกเราก็ไม่ได้ต่างจากเด็กพวกนี้เท่าใดนัก สามีของข้าไปรบที่ชายแดนแล้วไม่กลับมา พอทางการส่งข่าวว่าเขาตายในสนามรบ แม่สามีก็ยึดเงินค่าปลอบขวัญไปทั้งหมด แล้วยังตราหน้าว่าข้าเป็นตัวกาลกิณีที่ทำให้ลูกชายของนางตาย" "..."

“แต่...มีสตรีใดกันที่กุมบังเหียนแล้วยอมเป็นฝ่ายถูกหย่า??” “ก็นางอย่างไรเล่า ตั้งแต่แรกที่นางออกมาส่งสามีออกรบ นางจงใจเปิดโปงอนุของสามีต่อหน้าผู้คน ไหนจะเรื่องที่นางวางแผนทำให้คนจวนโหวติดกับ จากนั้นโยกย้ายสินเดิมของตัวเองกลับไปเป็นของจวนปั๋ว แม้ไม่ได้คืนทั้งหมด แต่หา กลองนับรวมเรื่องที่จ้าวหลิวยอมออกรบแทนจวนปั๋ว เงินที่นางจ่ายไปก็สมน้ำสมเนื้อกับ...ค่าจ้างออกรบ”

เพียงเพราะคำว่า ‘สามีภรรยา’ นางจึงยอมอดทนกดข่มวิสัยสตรีที่เติบโตในสนามรบเอาไว้ ด้วยไม่อยากให้ผู้ใดครหาว่านางหยาบกระด้าง ขาดความละเอียดลออในการดูแลเรือน แต่ทว่าคนชั่วสองคนนั้นกลับเริงรักกันอย่างสุขสำราญใต้จมูกนาง โดยที่นางแทบไม่ระแคะระคายเลยสักนิด ที่แสนเจ็บใจคือบ่า

ในสนามรบ เขาเคยสละชีพช่วยนาง ต่อมาเขากลายเป็นกุนซือของนาง ช่วยนางวางแผนและร่วมกันสู้ต่อกับข้าศึก เรียกได้ว่าพวกเขาเป็นสหายร่วมรบที่รู้ใจกันมากที่สุด ที่ค่ายเป่ยต้ายิ่งใหญ่และแข็งแกร่งขึ้นมาได้ มีความดีความชอบของโจวเยี่ยนอยู่ด้วย

เมื่อโดนฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยมในสงคราม วิญญาณที่หลุดออกจากร่างล่องลอยกลับมาในที่ที่ยังมีห่วง นั่นคือเรือนหอของสองเรา หารู้ไม่ว่าเขากลับเห็นเมียที่เขารักยิ่งกว่าดวงใจกำลังเสพสังวาสกับชายอื่น บางวันก็พาชายมากชู้หลายตามากินบนเรือน ยิ่งรู้ยิ่งแค้น กว่าข่าวที่ว่าเขาตายในสนามรบและ ประสบผลพ่ายแพ้ศัตรูกลับมา เมียรักของเขาก็กลายเป็นหญิงทรามมากผัว ตั้งท้องโดยไม่รู้ว่าลูกเป็นของใครต่อใคร

หลิวอี้ชิงนั่งอยู่ในเรือนหอของนางกับแม่ทัพโยวหยางเล่อเพียงลำพัง เพราะสามีที่เพิ่งแต่งงานกันนั้น เขาออกเดินไปทางไปชายแดนทันทีเพราะมีภารกิจด่วน มีคำสั่งให้กองทัพโดยการนำของเขาออกไปรบที่ชายแดนเป็นการด่วนเพราะมีข้าศึกเข้ามาประชิดอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว เมื่อเสร็จพิธีแต่งอ ย่างรวบรัดแล้ว เขาก็เปลี่ยนจากชุดเจ้าบ่าวเป็นชุดเครื่องแบบแม่ทัพแล้วร่ำลามารดาของเขาที่เหลือเพียงคนเดียว ส่วนบิดานั้นได้เสียชีวิตไปในสนามรบหลายปีมาแล้ว และเขาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งแม่ทัพต่อจากบิดาของตนเอง