หย่าสามีมาเป็นวีรสตรีเคียงสนามรบ Novels & Stories

นับจากวันที่ปลิวผู้เป็นสามีต้องจากไปเป็นทหาร “อูย... ”

“เจ้ากล่าวอันใดเยี่ยงนั้น เจ้าเองก็คือหลานสาวของย่าอีกคน อีกอย่างหน้าที่ดูแลบัญชีเดิมทีก็เป็นของพวกเราเหล่าสตรีเรือนหลังอยู่แล้ว ภายภาคหน้าหากเจ้าออกเรือนไป เจ้าก็ต้องรับหน้าที่ดูแลบัญชีให้เรือนของสามีเจ้าอยู่ดี เจ้าไม่ใช่บุตรีที่เกิดจากอนุภรรยา ท่านพ่อของเจ้าก็เป็นถึงวีรบุ รุษในสนามรบ มีหรือจะตกแต่งกับบุรุษที่ด้อยกว่า” ฮูหยินผู้เฒ่าแย้งออกมาพลางมองดวงหน้างามของหลานสาวอย่างตัดใจไม่ลง อีกไม่นานนางก็ต้องปล่อยหลานสาวไปอีกครา แต่ในเมื่อนั่นเป็นสิ่งที่หลานสาวต้องการ นางก็จะไม่ห้ามปรามแต่อย่างใด

หวังหยวนพูดด้วยรอยยิ้ม ส่วนหลี่ซื่อหานก็ตั้งใจฟัง รอฟังสิ่งที่หวงเจียวเจียวจะพูด “เมื่อสามีออกไปทำสงคราม ข้าอยากจะอยู่เคียงข้างสามีด้วย” “สามีอย่าเพิ่งปฏิเสธข้า อย่าลืมว่าเมื่อก่อนข้าก็เป็นหนึ่งในสามสิบหกเหยี่ยวขาวแห่งหน่วยองครักษ์เหยี่ยวดำ อย่างน้อยเมื่อสามีออกไป ทำศึก ข้าจะไม่ทำให้สามีลำบากอย่างแน่นอน”

จากนั้นก็มองไปทางกู้หว่านเยว่ “พระชายา ท่านอย่าเข้าใจผิด ข้าและท่านอ๋องเคียงคู่กันในสนามรบ เหมือนพี่น้องกัน แม้ว่าข้าจะเป็นสตรี แต่นิสัยห้าวหาญ ไม่ได้เอาแต่ใจเหมือนสตรีทั่วไป ท่านอย่าได้คิดสงสัยในความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับท่านอ๋องเลยเจ้าค่ะ”

สวนที่เคยเป็นสนามรบขนาดย่อมของภรรยาเอกและเหล่าอนุภรรยา บัดนี้กลับว่างเปล่า ไร้ซึ่งเสียงกรีดร้องโวยวาย ไร้ซึ่งฉากละครตบตาที่เขาแสนจะเอือมระอา "......" เขาเคยคาดการณ์ไว้ว่า หลังจากวันที่ หลินเวย บุกมาเจรจาเรื่องหย่าถึงในห้องนี้ นางจะต้องแผลงฤทธิ์อะไรสักอย่าง อาจจะเป็น การแกล้งป่วยหนัก แกล้งผูกคอตาย หรือไม่ก็อาละวาดทำลายข้าวของเพื่อเรียกร้องความสนใจและยื้อเวลาเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

“แต่...มีสตรีใดกันที่กุมบังเหียนแล้วยอมเป็นฝ่ายถูกหย่า??” “ก็นางอย่างไรเล่า ตั้งแต่แรกที่นางออกมาส่งสามีออกรบ นางจงใจเปิดโปงอนุของสามีต่อหน้าผู้คน ไหนจะเรื่องที่นางวางแผนทำให้คนจวนโหวติดกับ จากนั้นโยกย้ายสินเดิมของตัวเองกลับไปเป็นของจวนปั๋ว แม้ไม่ได้คืนทั้งหมด แต่หา กลองนับรวมเรื่องที่จ้าวหลิวยอมออกรบแทนจวนปั๋ว เงินที่นางจ่ายไปก็สมน้ำสมเนื้อกับ...ค่าจ้างออกรบ”

กู้เหวยนิ่งเงียบไปอย่างใช้ความคิด “...” “สตรีทุกนางที่ได้มีโอกาสแต่งเข้าจวนเจิ้นหย่วนโหว ย่อมต้องทราบดีอยู่แล้วว่า ว่าที่สามีของพวกนางล้วนแต่เป็นแม่ทัพ พวกเขามีโอกาสที่จะไม่ได้กลับมาจากสนามรบ หากแต่พวกนางก็ยังตัดสินใจเดินหน้า แต่งงานเข้าจวนเจิ้นหย่วนโหวมิใช่หรือ?”

เสียงหวีดร้องของคนบนเตียง เรียกทุกสายตาให้หันมอง มิเว้นแม้แต่แม่ทัพหนุ่มเองก็เช่นกัน เผยอิงเถา บุตรสาวคนโตของท่านราชครูเผย สตรีที่ต้องคัดเลือกเป็นชายา ขององค์ชายสาม ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ไยจึงเป็นนางไปได้ จุดจบของเขา คือต้องมีนางเคียงข้าง ในฐานะภรรยาสินะ! แล้วสตรีท ี่เขาหมายปองเล่า จะทำเช่นไรได้ แม่ทัพหนุ่มมองไปยังหญิงสาวอีกคน ที่ยืนใช้ผ้าเช็ดหน้า ซับน้ำตาอยู่ไม่ไกล ใจของเขาปวดร้าวนัก ที่ต้องทำให้นางพบเจอเรื่องเช่นนี้

ฮั่วป๋ายมองหน้าเขาก่อนจะมองหน้าสตรีที่ชื่อว่าเป็นภรรยาของเขา บุรุษผู้นี่ดูโหงวเฮ้งแล้วอนาคตย่อมสูงส่ง ส่วนภรรยาของเขาก็เช่นกันจากนั้นจึงพยักหน้าให้และเอ่ยกลับไป "สามีไปรบเพื่อให้พวกเขามีใจจดใจจ่ออยู่กับสนามรบ ลูกเมียพ่อแม่ราชสำนักย่อมต้องดูแล ส่วนเงินที่

ดังนั้นจิ้งเจี้ยนซาจึงตวัดอุ้มร่างของภรรยาเดินตรงดิ่งไปยังเตียงนอน หากเขายังทนไหวเขาคงต้องไปบวชแล้ว จากนั้นสงครามรักระหว่างสามีภรรยาจึงเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า จนเวลาล่วงเลยเขาสู่อีกวัน