Novel & Cerita ออกเมืองมาปลูกผัก ดันมีรักมาทักทาย

หนิงเยียนไม่สนใจว่าเขาจะคิดอะไร นางเปิดห่อผ้าที่ใส่เมล็ดพันธุ์ผักออกมาดูอีกครั้งแล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข “ข้าอยากจะปลูกผักให้เต็มพื้นที่หน้าบ้านกับหลังบ้านหมดเลย” เหอหยวนเงียบไปอีกครั้ง เขารู้สึกเหมือนกำลังทำความรู้จักกับคนแปลกหน้าคนหนึ่งที่อยู่ในร่างของภรรยาของเขา เอง

มารดาอย่างเอร็ดอร่อย ปล่อยให้เธอนั่งจับเจ่าอยู่กับข้าวไข่เจียวเพียงลำพัง แต้มรักอาสาขออยู่เป็นเพื่อน เขาก็ไม่ยอมอนุญาต ‘ไม่ว่ายังไงเธอก็ต้องเริ่มปลูกผักสวนครัว’ ‘ถ้าเอมปลูกได้จริง แต่กว่ามันจะโต เอมจะไม่อดตายก่อนเหรอ!’ ‘ฉันอยากเห็นความตั้งใจของเธอมากกว่าผลผลิตที่เธอ ปลูก’

ไม่ใช่เขาแค่วางกับดักเสร็จเร็วก็เท่านั้นเอง “พี่ไห่ฉวนข้าถอนหญ้าข้าว่าจะปลูกผักเจ้าค่ะ พรุ่งนี้ท่านช่วยพาข้าเข้าไปซื้อของในเมืองได้ไหมเจ้าคะ”

หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จแล้ว เขาก็ไปช่วยพ่อเมิ่งจัดสวนผัก ถูกต้อง สวนที่เคยเต็มไปด้วยวัชพืช ตอนนี้พ่อเมิ่งเริ่มปลูกผักแล้ว ดังนั้นภายในสวนจึงดูมีชีวิตชีวามากขึ้น เพียงแต่ตอนที่เขานั่งคุกเข่าปลูกผักที่พื้น มันทำให้เขานึกถึงตอนที่เขากลับไปที่หมู่บ้านชนบทของคุณย ่ากับเจี่ยนจือ เขานั่งหน้าบ้านมองแตงที่ออกผลมากมาย ดอกกุหลาบที่บานสะพรั่ง

บทที่ 15 ปลูกพริกหวานทำพูดเหมือนจะปลูกต้นรัก ตอนปลาย หญิงสาวหยุดมือ พูดตอบเสียงร่าเริง “ไม่เหนื่อยหรอก ข้าชอบปลูกผักมากเลยล่ะ” คนตัวโตไม่เอ่ยคำใดต่อ เพียงยกยิ้มอ่อนโยนก่อนจะคุกเข่าลงข้างๆนาง หยิบต้นกล้ามาหนึ่งต้น ใช้ช้อนปลูกขุดดินอย่างคนที่รู้ดีว่าต้องทำอย่างไร

"ซื้อมาพวกต้นมะลิ​ ต้นกุหลาบ​ ต้นดอกแก้ว เวลาออกดอกจะได้งามสะพรั่ง​เต็มหน้าบ้านเลย" "ชาอยากปลูกแล้วค่ะ​" ฉันพูดด้วยความดีใจ ฉันไม่ค่อยมีกิจกรรมปลูกต้นไม้ปลูกผักอะไรกับเขาอยู่แล้ว พอพี่อาร์มมาชวนปลูกต้นไม้ฉันก็ยิ่งดีใจ "กินข้าวแล้วปลูกกัน"

“ข้าเป็นสหายของอ้ายหลินเจ้าค่ะ พอดีวันนี้จะเข้าเมืองไปซื้อของข้าเลยแวะมาเยี่ยมนาง จริงสิท่านป้าข้าเอาผักมาฝากด้วยนะเจ้าคะ ผักนี่ข้าปลูกเองกับมือรับรองว่าอร่อยทุกต้นเจ้าค่ะ” “ขอบใจเจ้ามากนะ อ้ายหลินไปเก็บสมุนไพรน่ะ ใกล้จะกลับมาแล้วล่ะ นางออกไปตั้งแต่เช้ามืดแล้ว”