ออกเมืองมาปลูกผัก ดันมีรักมาทักทาย の小説・ストーリー

"ข้ามีของมาฝากเจ้า พอดีไปตลาดมาเห็นเจ้าชอบปลูกผักจึงซื้อมาฝาก" นางพูดเก้อๆ เพราะไม่เคยพูดดีกับจางลี่อิงมาก่อน จางลี่อิงยื่นมือไปรับพร้อมกับเอ่ยขึ้น "ขอบใจนะเดี๋ยวข้าตัดผักให้เอาไปกิน"

“ก็จริงดังเจ้าว่า แต่ข้าก็ขอภาวนาให้เศษเสี้ยวดวงจิต สามารถจดจำความตั้งใจในครานี้ได้สักหน่อยก็ยังดี ข้าเห็นชาวบ้านในหมู่บ้านตรงตีนเขาปลูกผักกินเองในครัวเรือน พ่อแม่ลูกช่วยกันรดน้ำพรวนดินจนได้ผักสีเขียวเต็มไร่นา แค่เห็นข้าก็รู้สึกสนุกยิ่งนัก” “แต่นายหญิงปลูกผัก ไม่เคยรอดเลยสักต้นนะเจ้าคะ ท่านมีธาตุไฟอยู่ในตัว แม้แต่สมุนไพรยังปลูกไม่รอดเลย”

ธาวินชี้ไปยังพื้นที่ว่างริมรั้วไม้ "ดีค่ะ หนูอยากมีสวนผักเล็ก ๆ เป็นของตัวเองมานานแล้ว ลูกเกิดมาจะได้เห็นว่าแม่ปลูกผักเก่งแค่ไหน" สายขิมหัวเราะร่วนขณะยื่นแก้วน้ำเย็นเจี๊ยบให้ชายหนุ่ม

เม่ยเม่ยหน้าแดงเมื่อได้รับคำชม “แต่…แต่ว่า ต้นยังเล็กอยู่” “พี่เม่ยเม่ยชอบปลูกผักหรือไม่” จู่ๆ เป่าเอ๋อร์ก็ถาม “ชอบสิ” “ข้าก็ชอบ พี่เม่ยเม่ยมาปลูกผักกับข้านะ” “เจ้าก็ชอบหรือ”

กล่าวจบชายหนุ่มก้าวมายืนด้านหลังเก้าอี้ เข็นภรรยาออกจากประตูบ้าน “ภรรยาดูสิแดดกำลังดีเลย หลายปีมานี้ข้าลองปลูกผักด้วยล่ะ แต่เหมือนว่าฝีมือจะไม่ดีเท่าใดนัก ผักที่ข้าปลูกถึงได้ไม่งดงามเลย เจ้าคงต้องตื่นมาปลูกเอง หรือไม่เราสองคนช่วยกันปลูกและดูแลให้ดี บางทีพืชผักที่พวกเรา ช่วยกันปลูกอาจจะงอกงามขึ้นมา” กล่าวพร้อมเข็นรถไปหยุดยังแปลงผักข้างบ้าน ชายหนุ่มก้าวไปย่อตัวนั่งข้างแปลงผัก เด็ดผักกาดขาวต้นหนึ่งขึ้นมายื่นไปทางภรรยา

ถ้าไม่ได้ทำภารกิจหรือต้องออกมาเร่งการเจริญของผักในฟาร์ม หลิวตานแทบไม่ได้เข้ามาวุ่นวายการปลูกผักในฟาร์มเลย “ลุงลืมไปเลยว่าคุณหนูของเราชอบปลูกผัก” เจาอู๋เหว่ยกล่าวยิ้ม ๆ

กตาตัวโปรดของตัวเองไว้แนบหน้าอก ฉันจึงปล่อยให้นอนกันอีกสักหน่อยเดี๋ยวค่อยมาปลุกอีกทีก็แล้วกัน ฉันออกมารดน้ำแปลงผักที่ปลูกภายในบริเวณบ้านหลังนี้ ที่เชียงใหม่อากาศดีดินดีเหมาะแก่การปลูกพืชผักสวนครัวเอาไว้ทานเอง ฉันเลยปลูกไว้เต็มสวนไปหมดเลยค่ะ และเด็กๆก็ชอบท านด้วย ที่จริงฉันไม่ใช่คนเชียงใหม่หรอกค่ะ ทำไมฉันถึงมาอยู่เชียงใหม่น่ะเหรอคะ

กตาตัวโปรดของตัวเองไว้แนบหน้าอก ฉันจึงปล่อยให้นอนกันอีกสักหน่อยเดี๋ยวค่อยมาปลุกอีกทีก็แล้วกัน ฉันออกมารดน้ำแปลงผักที่ปลูกภายในบริเวณบ้านหลังนี้ ที่เชียงใหม่อากาศดีดินดีเหมาะแก่การปลูกพืชผักสวนครัวเอาไว้ทานเอง ฉันเลยปลูกไว้เต็มสวนไปหมดเลยค่ะ และเด็กๆก็ชอบท านด้วย ที่จริงฉันไม่ใช่คนเชียงใหม่หรอกค่ะ ทำไมฉันถึงมาอยู่เชียงใหม่น่ะเหรอคะ

ใช่ มีนิยายหลายเรื่องที่ตัวเอกปลูกผักปลูกผลไม้ ปลูกไปปลูกมารวยเละ เพราะเอามาปลูกในมิติส่วนตัว “ส่วนผักที่นี่ย่อมมี ข้าปลูกไว้กินเอง แต่ปลูกข้างนอกก็ออกผลได้ไม่ต่างกันหรอก” เอ้า!!! เอ้าาาา!!!!!!!

เขาเอ่ยถามเสียงทุ้ม มุมปากหยักยิ้มเอ็นดูเมียรัก “ข้า...เอ่อ...ข้าจะไปดูนางปลูกผัก ทำแปลงผัก แล้วก็ถักเสื้อจากขนสัตว์ แล้วก็...” คนขี้อายเร่งหาข้ออ้างมาอ้างยาวเหยียด แต่ก็ถูกขัดขึ้นเสียก่อน