อัศวิน Novels & Stories

ฮี๊ววว มงๆๆมงเท่งมงเท่งมงๆ "ชะ..ช่ะ..ช่ะๆ" เสียงโห่และเสียงกลองยาวดังที่หน้าเรือนศังกรในช่วงเช้าสมานและคนอื่นๆต่างรำกันอย่างสนุกสนานผิดกับคนเป็นเจ้าบ่าวที่อยู่ในชุดแต่งงานแบบล้านนาหน้าบึ้งตึงบอกบุญไม่รับ "ไอ้หมานเต้นไม่ดูหน้าเจ้าบ่าวเลยมึง"

"อาวุธลับอันสุดท้ายของวิชาดาบชิซิง!" "การทำลายจักรวาล!"

ยศวินร้องตะโกนลั่น ความกลัวอาบทั่วจิตใจ ไม่สนใจว่าการที่ตนรอดตายจะแลกด้วยสิ่งใด “จัดการมันฮะซีน” อัสวานเปล่งเสียงคำสั่ง อาดีบเดินเข้ามาช่วยฮะซีนยกร่างยศวิน

ก๊อกๆๆ แกร็กกก “นายไปได้” อัศวินอยู่ในชุดเสื้อคลุมสีขาวผูกเอวเอาไว้หลวมๆที่ไม่รู้ว่าด้านในมีอะไรใส่ปกปิดอยู่หรือเปล่าเขาเปิดประตูออกมาพร้อมกับดึงมือของหญิงสาวเข้าไปด้านในและบอกให้คนสนิทของเขาออกไปได้เพราะหมดหน้าที่ตรงนี้แล้ว

วันหนึ่งหนิงกวานไปขายสมุนไพร ขากลับฝนกลับตกลงมาอย่างแรง เขาจึงขอขึ้นเกวียนกลับหมู่บ้านทั้งที่ปกติเขาจะเดินเอา ด้วยถนนหนทางที่ไม่ดี ทำให้เกวียนเสียหลักคว่ำไปทับหนิงกวานที่กระโดดลงไม่ทัน ส่วนคนอื่นที่ขึ้นเกวียนมาด้วยก็บาดเจ็บมากน้อยต่างกันไป เพียงแต่หนิงกวานเจ็บหนักที่ สุดเพราะเขาช่วยเด็กเอาไว้ไม่ให้ถูกเกวียนทับเหมือนเขา กว่าที่จะมีคนมาช่วยหนิงกวานกลับบ้าน อาการของเขาก็หนักมากแล้ว เสี่ยวชุ่ยไปขอเงินหลานจิวเพื่อจะพาสามีไปหาหมอ

พงศ์อินทร์ลังเล “ฉันมีลูกน้องหลายคน แต่บัวไม่มีใคร” “ฉันรู้ว่าพวกมันหนีไปไหนค่ะ ฉันแอบฟังพวกมันพูดกัน” สารินรีบพูดออกมา เพิ่งรู้จากชิดชัยว่าเธอไม่ได้เป็นอย่างที่นฤดมพูด ไม่ได้เป็นสายลับหรือะไรทั้งนั้น สิ่งที่นฤดมและบรรณยัดใส่สมองคือข้อมูลใหม่แทบทั้งสิ้น แต่เธอชั่งน้ำ หนักระหว่างความดีกับความชั่ว ถึงจะความจำเสื่อม เธอก็เลือกที่จะไม่ทำเลวอีก นั่นทำให้ชิดชัยโมโหที่กล่อมเธอไม่สำเร็จ คิดจะฆ่าเธอด้วยระเบิด ให้ตายไปพร้อมๆ กับพงศ์อินทร์และคนอื่นๆ

เสียงทุ้มที่เอ่ยถามหัวหน้าแก๊งอันธพาลดังขึ้นเป็นวงกว้าง ทุกสายตาต่างจ้องมองไปยังหนุ่มหล่อที่ยืนพ่นควันบุหรี่สีขาว แววตาเลือดเย็นของเขาจ้องคู่อริบนพื้นเขม็ง ใบหน้าบอบช้ำพยายามร้องขอชีวิตทั้งที่ไม่มีเสียงพูดด้วยซ้ำ “เหอะ..” อัศวิน หรือ นายอัศวิน อัครเมธา เขายังไม่ได้ตอ บกลับเพื่อนตัวเองแต่อย่างใด แต่เขากระตุกยิ้มเย้ยหยันออกมาด้วยสีหน้าโรคจิตขั้นสุด ก่อนจะขยับปลายเท้าเข้ามาใกล้กับเหยื่อที่ใกล้จะหมดลมหายใจ

น้องอัศวินวิ่งมาด้วยความเร็วก่อนจะเบรคจนเกือบหัวทิ่มตรงหน้าของผู้เป็นพ่อ "คร้าบผม ว่าไงครับลูกชาย" "ไปวิ่งเล่นกันครับ" "น้องอัศวิน พ่อเพิ่งกลับมาจากทำงานเหนื่อยๆ ให้พ่อพักเถอะนะครับ หนูก็วิ่งเล่นกับน้องไง" "เอ้า!" น้องอัศวินทำหน้าเศร้า

โมราห์ตบเข้าหน้าผมอย่างแรง “ใช่โมราห์เอากับคนอื่นไปทั่ว โมราห์เป็นผู้หยิงสกปรก ฮือๆ โมราห์มันสกปรกจริงๆ ฮือๆ”น้ำตาเธอเริ่มไหลออกมา “โมราห์ คือผม....”

ลินินยิ้มให้น้องชายพร้อมกับเอ่ยชม ผู้ชายอย่างอคินถ้าจะทำก็ทำได้ และเขาก็ทำมันออกมาได้ดีกว่าเดิมมาก ตอนนี้บริษัท AKS กำลังมาแรงในตลาดหลักทรัพย์เลย “ก็ทำได้นี่นา” แม้จะเหมือนค่อนขอด แต่รอยยิ้มอ่อนโยนกลับประดับทั่วใบหน้า มิรินพี่สาวคนรอง ยังคงคอนเซ็ปท์เดิมเสมอ อคินเลยไม่อย ากถือสา