เกิดใหม่เป็นดาวแม่ทัพหญิง นิยาย & เรื่องราว

“ดูตะวันขึ้นไปพร้อมกันนะ ฉันรักเธอโมซีย์” สุดท้ายก็ได้ดูตะวันขึ้นไปพร้อมกันจริง ๆ โมซีย์ลืมตาขึ้น รับรู้ว่าร่างกายเหนื่อยล้าสุดขีด เธอถอนหายใจหันมองผู้กระทำ หลับสบายใจหลังปลดปล่อยเข้าในตัวเธอตั้งหลายครั้ง ไม่กังวลว่าเธอจะท้องหรือเปล่า ถึงกังวลไปก็เปล่าประโยชน์ เพรา ะเธอถูกทำให้ไม่สามารถมีลูกได้ มันฟังดูโหดร้ายหากมองในอีกมุมหนึ่ง การเป็นนักฆ่าไม่มีห่วงจะดีที่สุด

(นี่ฉันตายแล้วสินะ แล้วที่ฉันยังขยับได้อยู่นี้คงเป็นร่างของเธอคนนี้ เธอชื่อต้าหนิงสินะ) ไม่ใช่แค่ได้รับความทรงจำของหญิงสาวที่ชื่อต้าหนิงและได้เกิดใหม่มาอยู่ในร่างของเธอหรอกนะ นภาหรือต้าหนิงในตอนนี้ยังได้รับความสามารถที่เรียกว่ามิติส่วนตัวมาอยู่ในกำมืออีกด้วย เธอไม่รู้ว่าม ันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้อย่างไร แต่ในเมื่อได้เกิดใหม่สภาพเฉกเช่นนี้ในฐานะแม่เลี้ยงเดี่ยวก็คงจะเป็นสิ่งที่ชะตากรรมของเธอกำหนดเอาไว้ให้แล้ว

ในสมองของหญิงสาวตอนนี้นั้นว่างเปล่า ไม่รู้จะเริ่มอย่างไรต่อไปดีกับชีวิตใหม่ที่อยู่ในบทละคร “เยว่ส่าง เยว่เล่อ มาหาแม่มะ” หญิงสาวเรียกแทนตัวเองว่าแม่ ก่อนอ้าแขนกว้างพอสำหรับเด็กน้อยสองคน “แม่” “แม่...”

“แม่ทัพฉาง แม่นางน้อยคนนี้เป็นคุณหนูคนเล็กของตระกูลมู่หลง นามของนางคือมู่หลงเฟิง” “ข้าไม่อยากเชื่อเลยทำไมเจ้าคนแซ่มู่หลงถึงได้ให้กำเนิดพยัคฆ์น้อย ๆ กล้ากางกรงเล็บเช่นนี้ออกมาได้ตั้งสี่คน” ฉางเลี่ยในที่สุดก็ยอมแพ้โดยดุษฎี เมื่อรู้ฐานะที่แท้จริงของเด็กหญิงตร งหน้า

ฉันยิ้มพลางลุกขึ้น ชูแก้วแชมเปญในมือขึ้น “เผยจื่อโม่กลับมาพอดีเลย มาสิ มาฉลองให้กับสมาชิกใหม่ของครอบครัวเราหน่อยไหม?” สายตาของเขาจ้องเขม็งมาที่ท้องของฉัน ขบกรามแน่น “ไป๋จิ้งชิว!” พูดยังไม่ทันจบ เผยหานเซียวก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ห้ามเรียกชื่อเต็มของเธอตรง ๆ เธอคือแม่ของแก”

้าไปในอ้อมกอดของพี่ชายบุญธรรมซะอย่างนั้น ที่แท้น้องเองก็ได้เกิดใหม่เหมือนกันสินะ เธอโผเข้าไปในอ้อมกอดของเถียนเส้าไป๋ ออดอ้อนเรียกเขาว่าพี่ชาย จับมือพ่อแม่บุญธรรมไว้ แล้วมองมาทางฉันด้วยความลำพองใจ "พี่คะ ตำแหน่งเจ้าหญิงมาเฟียก็ให้พี่ไปเป็นเถอะ หนูไม่มีวาสนาได้เสพสุขกับ มันหรอก"

ตอนที่ 1 เกิดแต่กับข้า ชิงเหยาหรือในชาตินี้ มู่หว่านเหยา กำลังทบทวนเรื่องราว นางเกิดใหม่ในร่างนี้ได้มาสองสามวันแล้ว

จวบจนกระทั่งสวรรค์ได้ลิขิตให้พระองค์พานพบกับองค์หญิงตัวน้อยจากแคว้นเยว่ ซึ่งพระองค์ก็ล่วงรู้เช่นกันจากเคล็ดวิชาที่จารึกเอาไว้ว่า ผู้ที่เกิดในวันที่จักรพรรดิแห่งดวงดาวปรากฏ คนผู้นั้นสามารถย่างกายเข้าใกล้และสัมผัสพระองค์ได้ ซึ่งเมื่อหกปีก่อนดวงดาวไท่อี๋ ได้ปร ากฏขึ้นในเวลาเช้าตรู่พร้อมกับแสงพระอาทิตย์แรกโผล่ขึ้นขอบฟ้า พร้อมกับองค์หญิงน้อยได้ประสูติออกจากครรภ์พระมารดาและมีเพียงชีวิตเดียวเท่านั้นที่ถือกำเนิดในวันดังกล่าว

จิ่วเหลียนฮวาชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินคำแทนตัวใหม่ของฮ่องเต้ ในใจ… เพราะเช่นนี้กระมังสตรีถึงมีความประสงค์ตั้งครรภ์นัก พวกเจ้ายังไม่ทันเกิดมาก็สร้างคุณงามให้แม่แล้ว “ขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ”

“ใช่ ๆ ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันเป็นแม่นังดาวนะ” “รู้ตัวว่าเป็นแม่ของดาวเหรอคุณรักร้อย” ติณจ่อกระบอกปืนไปที่หน้าผากของแม่ยายอย่างไร้ความยำเกรง รักร้อยเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้ค่ากว่าขยะ ข้อดีอย่างเดียวของผู้หญิงคนนี้คือให้กำเนิดผู้หญิงที่วิเศษสุดให้กับเขาอย่างดาวนิล