เกิดใหม่เป็นดาวแม่ทัพหญิง นิยาย & เรื่องราว

คทาภัทรลุกขึ้นแล้วทักทาย “สวัสดีครับน้องดาว” หญิงสาวกระพริบตาปริบๆ แล้วพูดแก้เก้อ “หนูชื่อแพรดาว ชื่อเล่นแพรค่ะ”

กิดกระแสหญิงยุคใหม่ต้องร้ายได้ใจเช่นเธอ บทบาทหลากหลายที่เนตรดาวเล่นก็ล้วนแล้วแต่แสดงได้อย่างสมบทบาทเป็นอย่างมาก ส่งผลให้อันดับความนิยมในตัวเธอเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนได้ชื่อว่าเป็นนักแสดงหน้าใหม่ระดับแถวหน้าของวงการเลยทีเดียว เลือดยังคงไหลรินออกมาตามร่างกายที่มีแผลเหวอ ะหวะ ความรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจ เสียงหายใจเฮือกสุดท้ายของเธอหอบเบาออกมาก่อนจะค่อย ๆ กลืนหายไปพร้อมกับความเงียบสงัดในค่ำคืนที่หิมะโปรยปราย

ชื่อใหม่ของแม่หนูน้อยวัยเจ็ดวัน ซึ่งพระที่วัดท่านตั้งให้คือ แม่แสงดาว ซึ่งเป็นชื่อที่เกสรพึงพอใจเป็นยิ่งนัก อย่างน้อยลูกสาวของเธอก็ยังอยู่บนท้องฟ้าเป็นมงคลยิ่ง "พึงใจสิหนาแม่เกสร แม่แสงดาวหลานย่างอแงฤาไม่เล่า" ท่านหญิงเทียนถามขึ้น

ในสายตาของพวกเขา ฉีเซียวก็คือแผ่นฟ้า ส่วนเสี่ยวหน่วนคือผู้มีพระคุณของท่านแม่ทัพ “องค์หญิง! แม่ทัพของพวกเราสละเลือดเนื้อและชีวิตเพื่อต้าฉู่นะพ่ะย่ะค่ะ!” รองแม่ทัพหน้าบากคนหนึ่งลุกพรวดขึ้นมา ตะเบ็งเสียงร้องคำรามลั่น

พ่อหมอสินเอ่ยอย่างฉงนสนเท่ห์ “คืนพระจันทร์เต็มดวงจริงแต่คืนนั้นเกิดราหูอมจันทร์ช่วงที่น้องดาวคลอด ท้องฟ้าจึงมืดมิดเห็นเพียงดวงดาว ฉันเลยตั้งชื่อน้องดาวว่าดุจดารา ทั้ง ๆ ที่เป็นคืนวันเพ็ญแต่ดวงดาวกลับสกาวเต็มท้องฟ้า” พระยาพิชิตคิดถึงตอนที่ลูกสาวเกิดแล้วก็ต้องยิ้ม เ ขาจำเวลานั้นได้ดี ยังอุ้มลูกที่ร้องอุแว้ออกมาเห่กล่อมใต้แสงดาว

ประกอบกับจวิ้นอ๋องกำลังเบื่อหน่ายกับชีวิต จึงยอมรับพระชายาคนใหม่ที่บิดาจัดหาให้ อย่างน้อย ๆ สตรีที่บิดาเลือกก็ไม่เลวร้ายเหมือนสตรีที่เขาเลือกเอง! ผ่านไปอีกหนึ่งเดือน สำหรับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของสามคนแม่ลูกผู้อพยพจากแดนไกล

เรศน์อ้าปากค้าง มองหน้าเมียสลับกับมองท้องฟ้า “เอ่อดาวครับ พี่เป็นหมอผี ไม่ใช่เทวดาพี่สั่งฟ้าฝนไม่ได้นะ” “แต่ดาวอยากเห็นฟ้าสีฟ้า ถ้าพี่รักดาว พี่ต้องทำได้สิ พี่ไม่รักดาวแล้วใช่ไหม พอท้องโต พุงลาย พี่ก็เบื่อ ฮือออ” ดาวฟ้าเริ่มเบะปากเตรียมจะร้องไห้อีกรอบ มาแล้วมุกน้อยใจเบอร์หน ึ่งของหญิงตั้งครรภ์

สวรรค์ได้ประทานทุกสิ่งทุกอย่างกลับคืนมาให้เธออย่างสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว ตำนานของยอดแม่ทัพหญิงและครอบครัวมัจจุราชที่แสนจะคลั่งรัก จะดำรงอยู่เป็นแสงสว่างที่งดงามที่สุดในมหานครเซี่ยงไฮ้ตลอดไป จบ เรื่อง เกิดใหม่ครั้งนี้แม่ทัพหญิง

10 ปีต่อมา 'ข้ามีนามว่าเดิมว่าลู่หนิงหนิง นามใหม่ข้าคือเยี่ยนฟาง มีเพียงนามไม่มีแซ่ ใช่แล้วข้าคือเด็กหญิงที่ท่านแม่ทัพเก็บมาเลี้ยง ใครๆต่างเรียกเขาว่าแม่ทัพจ้าว จ้าวเทียนหยาง เดิมทีข้าจะถูกรับเป็นบุตรบุญธรรม แต่แล้วพอมาถึงเมืองหลวง ฮูหยินจ้าว จ้าวซินหยวนกลับป่วยเสียชีวิต

หญิงสาวรับคำแล้วยกมือขึ้นแตะแก้มของเขา “ทำไมคุณโง่แบบนี้ ไม่ต้องช่วยฉันก็ได้ คุณเจ็บเพราะถูกกระบี่เทพสวรรค์แทงทะลุหัวใจ แล้วยังถูกเง็กเซียนฮ่องเต้ลงโทษอีก” ดวงตาของชายหนุ่มมีหยาดน้ำเอ่อคลอ “วันที่ฉันตกเขาไปครั้งนั้น ดวงวิญญาณในร่างนี้ทะลุมิติไปในชาติที่ค ุณคือแม่ทัพเยี่ยหรง” หญิงสาวยิ้มเศร้าเคล้าน้ำตา “ฉันตายในชาตินั้นก็กลับมาที่นี่ ได้พบคุณอีกแล้ว”