เจ้าเสน่ห์

เขาจ้างเธอมานอน... ผู้หญิงที่เขาเคยตราหน้าว่าเป็น “ขยะ” ชนชั้นต่ำ และไม่คู่ควร เธอไม่อยากนอนกับเขา เพราะหมอนี่ มีข่าวลือว่า “ซาดิสถ์” ป่าเถื่อน ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ “คุณเปลือยได้ไหมมาลินี” เขาพูดไปแล้ว หญิงสาวเงยหน้ามองเขา ด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป จากที่ดูยั่วนิดๆ เป็นนิ่งงัน นั่นเพราะเขาไม่รู้ว่าเธออยากจะถอดมาตั้งนานแล้ว เขาควรจะทำตัวไวไฟเหมือนกับหลายครั้งที่เกือบจะมีอะไรกัน “ผมรับรองว่าผมจะดูอย่างเดียว ผมสา...” “อย่าสาบานนะคะ” แม้ฝนจะหยุดตกไปแล้วก็ตาม ราตรีนี้อีกยาวไกลนัก สำหรับเธอและเขา “คุณถอดให้ฉันได้ไหมคะ”

อรรถรส คือส่วนหนึ่งของพลังงานในธาตุสี่ ชักนำและมีเรี่ยวแรงนำพา ดำดิ่งสู่ความหลงระเริงอันเร่าร้อน สุดจะหักห้ามใจยามใจปรารถนา !!!

เธอทำทุกอย่างเพราะความรัก เขาทำลงไปเพราะความเมา จึงคิดมาตลอดว่านั้นคือเรื่องผิดพลาด" ทุกอย่างเป็นแค่ความผิดพลาดค่ะ เลิกวุ่นวายกับชีวิตหนูได้แล้ว"

เขากับเมย์เป็นแฟนที่เปิดเผย ไม่เคยมีความลับต่อกันและไม่เคยปิดกั้นอิสระของกันและกัน ไม่ว่าเรื่องใด แม้กระทั่งเรื่องเซ็กส์ก็ยังเปิดโอกาสให้แต่ละฝ่ายสนุกและเรียนรู้กับคนที่ตัวเองชื่นชอบ เรียกง่ายๆ ว่า ความสัมพันธ์ของเขากับเมย์ เป็นความสัมพันธ์แบบเปิด ทั้งคู่สามารถไปมีอะไรกับใครก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเอากับแฟนตัวเอง เพราะเชื่อว่ามันคือรสชาติใหม่ๆ ที่สามารถลองได้เรื่อยๆ เพื่อความสุขของตัวเอง แล้วแบบนี้ เมื่อแฟนสาวไม่อยู่บ้านหลายวัน หล่อนยังมีแก่ใจส่งเพื่อนมาให้แก้เหงา เขาหรือจะอยู่เฉยได้ ก็คงต้องตอบสนองความใจดีซะหน่อย แค่คิดใจก็หวิว หากได้เจอเพื่อนหล่อนคงยิ่งกว่าหวิวเป็นแน่... ** พลอยมาอาศัยอยู่บ้านของเมย์เพื่อนสาวคนสนิท เป็นการชั่วคราวช่วงกำลังหาหอพัก หล่อนได้รับการดูแลจากพี่เดช แฟนหนุ่มของเมย์เป็นอย่างดีแบบอิ่มเอมและมีความสุขจนล้นทะลักทุกวันเป็นเวลาร่วมสัปดาห์ ลีลาการดูแลของพี่เดชทำหล่อนลืมความทุกข์ใจที่โดนผัวแก่สลัดรัก ยัดเยียดให้เป็นแม่หม้ายตั้งแต่อายุยังน้อย หล่อนได้กลับมาใช้ชีวิตวัยรุ่นในรั้วมหาวิทยาลัยอีกครั้ง ในขณะรอให้เปิดเทอมหล่อนมีเวลาว่างทำสิ่งที่ชวนตื่นเต้นกับเพื่อนบ้านที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ และไม่คิดว่าการทำความรู้จักของหล่อนกับเขาจะสนุกสุดเหวี่ยงและน่าตื่นเต้นถึงเพียงนี้

"ไอ้ฟาบริซ ไอ้ปากหมา ผู้ชายปากกรรไกรแบบนี้ใครเขาจะเอามาทำพืชทำพันธุ์ห๊ะ" "แล้วเธอล่ะ ปากแจ๋วขนาดนี้ใครเขาจะเอาทำเมีย ใครได้ไปซวยตายห่า อยู่ขึ้นคานไปเถอะจะได้ไม่เป็นภาระให้ผัวกับพ่อผัวแม่ผัวในอนาคต"

ทั้งๆที่รู้ว่าแฟนเก่าคือของแสลง แต่...คงไม่ผิดใช่ไหม หาก 'เธอ' จะกลับไปตกหลุมรักเขา 'คนเดิม'

สองสาวเพื่อนซี้ถูกแก๊งค้ามนุษย์หลอกมาขายตัวที่เกาะส่วนตัวของแก๊งโยโล่ โดยอ้างว่าพวกเธอผ่านการคัดเลือกเข้าค่ายเพลงจากการออดิชันที่ผ่านมา ความฝันที่จะได้เป็นศิลปินดับลงและถูกตอกย้ำด้วยเรื่องชั่วร้ายที่พวกเธอต้องเจอในคฤหาสน์หรูบนเกาะส่วนตัวแห่งนี้ ที่เปรียบเสมือนกรงของเสือทั้งสี่ตัว กรงสุดหรูที่จะมีสาวสวยถูกโยนเข้ามาให้เสือทั้งสี่ตัวขย้ำ และจับโยนกลับออกไปเมื่อพวกเขากินอิ่มจนหนำใจ...

“ถ้าจะเอาถึงไม่ได้รักก็จะเอา” ถึงจะเห็นแก่ตัวก็ผัวเธอ… "เลือกมาว่าจะทำเอง หรือจะให้ฉันทำให้" "โมโหจนเป็นบ้าไปแล้วหรือไงคะ?!" "เพราะเมียนอกใจ ให้ใจเย็นได้อีกเหรอ!" อายุ 30 ปี นายแบบ/ลูกชายตระกูลดัง ชายหนุ่มผู้มีภาพรักสดใสและเข้าถึงง่าย กลับเปลี่ยนไปเพราะการสูญเสียครั้งใหญ่ในชีวิต เพียงขวัญ อายุ 24 ปี ผู้ช่วยสาวที่ต้องรองรับอารมร์ร้ายที่ของธาม  เธอไม่ได้อ่อนแอแต่เมื่อไหร่ที่ขัดใจเขามักจะลงโทษด้วยบทลงโทษที่เธอไม่คาดคิดเสมอ โรส อายุ 30 ปี คู่หมั้นของธาม เธอทุ่มเททุกอย่างเพื่อคนรักจนเผลอทำสิ่งที่ผิดพลาดไป และความลับนั้นจะไม่มีวันให้คนรักรู้ได้เด็ดขาด ไนท์ อายุ 30 ปี เพื่่อนสนิทธาม/นายแบบ เขามักจะรักชีวิตสงบแต่เมื่อได้ใกล้ชิดเพียงขวัญกลับเห็นใจ ยิ่งเห็นเพื่อนรักทำร้ายเธอมาเท่าไรเขาก็ยิ่งสงสารเธอจนต้องคอยเตือนสติเพื่อน มอส อายุ 27 ปี นายแบบ แฟนเก่าของเพียงขวัญที่เคยหายไป  อยู่ๆ ก็โผล่มาในสถานะเด็กในสังกัดคนใหม่ของผู้จั

เรื่องราวความรักสุดเร่าร้อนระหว่างสาวสวยกับงูอนาคอนด้า ท่ามกลางแคมป์เหมืองแร่กลางป่าแอฟฟริกา ที่กลายเป็นสวรรค์สำหรับเธอ เมื่อเธอติดตามสามีชาวอเมริกันซึ่งเป็นวิศวกรเหมืองแร่ไปทำงานที่แคมป์กลางป่าในแอฟฟริกา ความสวยงามปานนางฟ้าของเธอไม่เพียงแค่ทำให้มนุษย์ลุ่มหลงคลั่งไคล้ แต่กลับถูกตาต้องใจอมนุษย์ครึ่งคนครึ่งงูผู้ซึ่งเป็นผู้ปกครองผืนป่าอเมซอนอีกด้วย

เธอตกที่นั่งลำบากกำลังจะถูกป้าแท้ ๆ พาไปขายให้กับซ่องโสเภณีหวังนำเงินมาใช้หนี้พนัน เขาคือคนผ่านทางดันบังเอิญมาเห็นเข้า ก่อนจะยอมจ่ายเงินก้อนโตแลกกับตัวเธอ “พิมพ์ดาว” “ประชุมวันนี้เหนื่อยไหม” ฝืนถามทั้งน้ำตา “พิมพ์ดาวกลับไปก่อนเถอะ ไว้ค่อยคุยกัน” เขากลัวนิรินจะเข้ามาเห็นพิมพ์ดาว “ฮึก ทำไมแต่งงานแล้วไม่เชิญเพื่อนอย่างฉันเลย” เอ่ยถามด้วยเสียงสะอื้น “กลับก่อนนะพิมพ์ดาว เชื่อฉันเถอะ” “กรี๊ด!!” เสียงกรี๊ดกร๊าดของนิรินดังแทรกบทสนทนา ก่อนเธอจะมาหยุดข้างกายคิลเลียน “แกจะมาพังงานแต่งของฉันกับพี่คิลเลียนเหรอ” นิรินตะคอกถามเสียงดังสนั่น จนผู้คนภายในงานหันมามองเป็นตาเดียวกันด้วยความสนใจกับสถานการณ์ตอนนี้ “นิรินใจเย็น ๆ” “พี่คิลเลียนจะให้นิรินใจเย็นยังไง มันจะพังงานแต่งของเรา ที่ผ่านมานิรินรู้มาตลอดว่ามันเป็นนางบำเรอของพี่ แต่ตอนนั้นนิรินยอมให้พี่อยู่กับมันแต่ตอนนี้เราแต่งงานกันแล้ว นิรินจะไม่ยอมอีกต่อไป” จบคำพูด นิรินหมุนตัวเดินไปหยิบแก้วน้ำส้มก่อนสาดใส่หน้าพิมพ์ดาว “หยุดนะนิริน”