เด็กเลี้ยงของแทนคุณ Novels & Stories

ทอฟ้าถามต่อ “กูเป็นผู้มีพระคุณของน้อง กัญบอกมาแบบนี้” “มึงก็เลยจะเลี้ยงน้องไปแบบนี้?”

อลิซเอ่ยแล้วพาสามีนั่งเก้าอี้ข้างตึก “กูจะเอาหลานไปเลี้ยงเอง” “ได้ไง!” ฉลามเสียงเข้ม “มึงมีหลานอีกคนอยู่แล้ว กูมีลูกชายแค่คนเดียว ลูกจันทร์ฉายเป็นหลานกู ต้องไปอยู่กับกู กูจะเป็นคนเลี้ยงหลานเอง” คชาชาติเอ่ย

"จะเป็นแฟนกับหนูเหรอคะ" "ไม่ เธอต้องเป็นเด็กเลี้ยงของฉัน ฉันจะรับผิดชอบดูแลเธอทุกอย่าง แต่ทุกอย่างต้องเป็นความลับด้วย" "หนูไม่ต้องการแบบนั้นค่ะ"

"ฟ่อดดด กำลังจะเป็นพี่สาวแล้วเรา แม่กำลังจะมีน้องให้หนูเลี้ยงแล้วรู้มั้ยครับ" "เลี้ยงไม่ได้หรอกค่ะ หนูไม่ไหว"ลีลานี่เอ่ยออกมาตามประสาเด็ก "ทำไมละครับ" "หนูเลี้ยงตัวเองยังไม่ได้เลยค่ะ"

“จะทำยังไงได้ล่ะแม่ ลูกฉันฉันก็ต้องเลี้ยงเขาสิ” “ฉันดีใจจังเลยแม่ อย่างน้อยฉันก็ยังมีลูกที่เป็นตัวแทนพี่ลอย ฉันจะเลี้ยงเขาให้ดีเท่าที่แม่คนนึงจะทำได้เลย” “รู้ใช่ไหมว่าเลี้ยงเด็กมันไม่ง่าย”

รำคาญจริง “มึงต้องเลี้ยง เพราะกูก็ไม่เคยเลี้ยงเด็กผู้หญิง อีกอย่างกูรับเป็นลูกบุญธรรมเรียบร้อย ต่อไปนี้เด็กนั่นก็คือน้องมึง”

เด็กสาวรู้ว่าคนบ้านนี้ต้องการเลี้ยงหล่อนไปเพื่ออะไร มันสะกิดใจของหล่อนนักใช่ แม่ของเธอเป็นผู้หญิงไม่ดี เขาพูดให้ได้ยินสองรูหู เลี้ยงหล่อนเหมือนลูกนกลูกกามันคงไม่แตกต่างไปจากทาส น้ำเสียงที่โมโหร้ายนั้นก้าวผ่านจากหล่อนไปแล้ว แต่เด็กสาวยังคงคิดครุ่นกับมัน เวลานี้เหลือแต่คุ ณย่าผัสภรณ์ ที่คนในบ้านเรียกว่าคุณท่าน จะเมตตาปราณีหล่อนแค่ไหนกันทางที่ดีดมิสาอยู่อย่างเจียมตัวนั่นแหละดีที่สุด

"ค่ะ พ่อนั่นแหละผิด" ข้าวฟ่างรีบสนับสนุนคำพูดของลูกชายคนโตทันที เลี้ยงลูกแบบตามใจก็ได้แบบนั้นแหละ จะให้โทษใครเพราะว่ามีคนเดียวเท่านั้นที่อยากจะเลี้ยงลูกชายให้เข้มแข็งเหมือนแบบตัวเอง แล้วเป็นยังไงล่ะเข้มแข็งจนไม่ฟังใครแล้ว

“T^T” แทนตัวเองว่าแม่ แทนตัวผมว่าเฮีย ทำไมไม่แทนว่าพ่อล่ะ ฮึก...เมีย...เมียเห็นผมเป็นคนอื่นเหรอ แล้วนั่นจะให้ผมไปหาขวดนมมาให้แมวอีก นี่ผมเลี้ยงลูกอย่างเดียวไม่พอยังต้องเลี้ยงแมวอีก ตาย...ตายแหงแก๋!

ด้วยความไม่แน่ใจจึงเอ่ยถามเสี่ยวเตี๋ย "เมียรักของพี่ ลูกๆของเราเจ้าเลี้ยงเองแน่หรือ" "ท่านพี่ถามอะไรเช่นนั้นกันเจ้าคะ ข้าจะให้ใครเลี้ยงได้เล่า แต่ก็มีชุนเถากับชุนหลานช่วยเลี้ยงเช่นกัน"