เป็นที่รักของทุกคน Novels & Stories

ถึงแม้ว่าเขาไม่ชอบมัน แต่เขาก็แค่จะถือของไปรอบ ๆ เพื่อพวกเขาอย่างเนิบ ๆ “ลา ลา ลา แฟน ๆ ที่รักของฉัน สวัสดีตอนบ่าย ทุกคน!” “สวัสดีตอนบ่าย ที่รักทั้งหลาย!” “ฉันคือยอดรักของคุณเอง! ฉันคิดถึงพวกคุณทุกคนจนแทบขาดใจ!”

นอกจากความเคารพที่มีต่อทุกคน ยังมีความรักเพิ่มเข้ามา น่านน้ำรักทุกคนที่นี่ รักในความดี และจิตใจเมตตาต่อเด็กคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลย ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไรทุกคนก็ยิ่งทำให้น่านน้ำมั่นใจว่าได้กลายเป็นคนในครอบครัวแล้วจริง ๆ

ทุกคนต่างพูดพร้อมกัน “แฮปปี้เบิร์ทเดย์นะครับที่รักของพี่” ธาวินหอมแก้มแฟนสาวด้วยความรักสุดหัวใจ

เรนพูด "กูรักพวกมึง ขอบคุณทุกคน ขอบคุณมาก" ธามกอดคอเพื่อนรักทั้งสองคนด้วยความตื้นตันใจกับมิตรภาพดีๆ ที่ทุกคนมีให้เขาเสมอมา

"ว้าว~เด็กเรียนอย่างเอ็มพูดถึงเรื่องความรักเป็นด้วยพี่แปลกใจจริงนะเนี่ย ใครกันน้าผู้โชคดีคนที่เอ็มผู้แสนจะเพอร์เฟคตกหลุมรัก " "พี่ว่าผมดีพอจะรักใครสักคนไหมครับ? " "โถ่เอ้ยเด็กน้อย~ทุกคนไม่ดีเลิศเลอขนาดนั้นหรอกแต่ทุกคนมีความรักได้ จริงๆ"

ทุกๆ คนที่เธอรัก ​อย่างน้อยเธอก็จะได้อยู่กับคนที่เธอรักมาก และได้เรียนรู้ถึงคำว่ารักแบบลึกซึ้ง จนวันสุดท้ายของเธอ ...................................................................................................................................................................... ​“ทำอะไรก็เร็วๆ เข้าล่ะ”

“เรารักนายแบบเพื่อนคนหนึ่ง” “น้ำเน่ามาก แต่กูก็เข้าใจมึงนะ คนอย่างกูใครจะมาชอบ”ช่างกันยังตะลึงกับคำพูดของฟีฟ่า มันไม่ใช่อย่างนั้นนายเป็นคนดีคนหนึ่งเลย”

ไอยาเอ่ยถามเวกัส “ไอ้เวกัสมันยังไม่มีแฟนหรอกไอยา มันแอบรักเค้าข้างเดียวน่ะ” คนที่ตอบคำถามไอยาคือ ‘เจได’ ที่นั่งอยู่ข้างๆเวกัส ส่วนคนที่ถูกเอ่ยถึงหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ และเริ่มทำตัวไม่ถูก

พนักงานคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้น "ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ" เธอก็พูดพร้อมกับยิ้มหวานให้ทุกคน พนักงานที่นี่ดูน่ารักมากจริงๆ

เธอรู้สึกผิดจริงๆ รินยิ้มอย่างนึกเอ็นดู รู้สึกชอบใจคุณหนูคนนี้เหลือเกิน "ทุกคนเข้าใจค่ะ อีกอย่างไม่มีใครถือโทษโกรธคุณหนูเลย มีแต่คนเอ็นดูทั้งนั้นเลยค่ะ"