เศรษฐี Novels & Stories

หลังฟื้นขึ้นจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ทำให้เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด เพลย์บอยนักท่องราตรีผู้อื้อฉาวระดับประเทศอย่างเขาก็เลยต้องมานั่งเซ็ง นั่งเบื่อ และหมดอาลัยตายอยากอยู่กับบ้าน มิหนำซ้ำพยาบาลพิเศษแต่ละคนที่ทางบ้านหามาดูแลก็ไม่มีอะไรที่มันเจริญตาเจริญใจเอาเสียเลย แต่แล้วเขาก็ต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อโชคชะตาบันดาลให้เจ้าแว่นที่เป็นต้นเหตุของทุกเรื่องเดินเข้ามา ‘สมัครงาน’ ด้วยตัวเอง! กาโตะ เด็กจบใหม่แค่อยากได้งานทำ กลับกลายเป็นภาระใหญ่หลวงให้สูญสิ้นอิสรภาพ ด้วยเงื่อนไขทำงานใกล้ชิดนายหนุ่มโรคจิต ผู้ต้องการดูดดื่มน้ำกามทุกค่ำคืน เขาจึงถลำตัวลิ้มรสเซ็กซ์อันตราย แต่แทนที่จะจบ แต่มันกลับเป็นจุดเริ่มต้นตัณหาต้องห้าม คุณชายพีรเทพ คือผู้มีอำนาจเงินไร้ขีดจำกัด เขาคือนายเหนือหัว เพียงวินาทีแรกที่เจ้าเด็กแว่นมาสมัครงาน เขาก็ต้องการ อยากจะเห็นใบหน้าใสซื่อของเจ้านั่นบิดเบี้ยวด้วยแรงใคร่ร้อนแรง ***คำเตือน*** นิยายเรื่องนี้เป็นนิยาย PWP สำนวนดิบเถื่อน ❌ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ❌มีฉาก 3P ❌เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีตัวละครอยู่จริง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

เขารักเธอ แต่เธอไม่รัก ดันกลับไปรักน้องชายของเขา..ก็คนมันเสียเซลฟ์เพราะว่าสาวไม่มอง..ทั้งที่พี่ก็ออกจะหล่อ แต่โดนน้องฟันแล้วทิ้งได้ไง

'เราแต่งงานกันเพราะผลประโยชน์เท่านั้น อย่าอิน'งานแต่งเกิดขึ้นเพราะผลประโยชน์เท่านั้น ไม่ควรจริงจัง ไม่ควรเผลอใจ ไม่ควรหวั่นไหว และไม่ควรรัก…“เราแต่งงานกันเพราะผลประโยชน์เท่านั้น…อย่าอิน” ริมฝีปากของเจ้าสาวยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มเย็นชาที่สวยงามพอสำหรับกล้องถ่ายรูป ทว่าภายในใจกลับไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความสุข เพียงแต่ยอมรับเงื่อนไขแห่งพันธนาการครั้งนี้ ที่ทั้งคู่ไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป “อดทนหน่อยนะ จบงานคุณก็ไม่ต้องปั้นหน้ายิ้มแล้ว” สายขิมกระซิบบอกคนตรงหน้าขณะที่เขาก้มลงจูบหลังมือเธออย่างแผ่วเบา โทมัสแสยะยิ้มเมื่อแสงแฟลตสาดใส่รัวๆ พร้อมกับรั้งเจ้าสาวเข้ามาโอบกอดแนบแน่น “อย่าลืมบอกตัวเองล่ะ อย่าอินให้มาก” ดวงตาคมกริบของสายขิมตวัดขึ้นสบสายตาเจ้าบ่าวตรงหน้าเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เธอจะยกยิ้มบางอย่างเย็นชาไม่ต่างกัน เสียงปรบมือรอบห้องยังดังไม่ขาดสาย ราวกับโลกทั้งใบชื่นชมในความรักที่ไม่มีอยู่จริง เธอเอียงหน้าเข้าไปใกล้กระซิบตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบแต่แฝงคมมีด “ไม่อินหรอกค่ะ…แต่ถ้าคุณเผลอเมื่อไร ฉันจะเป็นคนเล่นละครเรื่องนี้ให้เก่งกว่าคุณเอง”

หนี้ 18 ล้านเปลี่ยนเธอเป็นคนรักของพ่อ แต่ร่างกายกลับตกเป็นจำเลยสวาทของลูกชาย! เมื่ออดีตคนรักกลับมาในสถานะ ‘แม่เลี้ยง’ สุดที่รัก เพลิงแค้นและบทลงทัณฑ์อันแสนเร่าร้อนจึงเริ่มต้นขึ้น!

เธอเป็นของเขาตั้งแต่เกิดมาเลยด้วยซ้ำ ทุกอย่างที่เป็นของเธอก็คือของฉัน ร่างกาย จิตใจ เป็นของฉันทั้งหมด!… ร่างบางก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของคนตัวโตที่จ้องมองเธอตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องนี้ “คือฉัน ฉัน...” จะพูดออกได้ยังไง เล่นมองซะขนาดนี้ “ว่าไง” คนตัวโตยื่นใบหน้าหล่อร้ายเข้าไปใกล้พลางเอียงคอถามอย่างมีนัย ทำให้คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมามองเขาปลายจมูกแทบติดกัน “ค..คุณถอยออกไปก่อนได้ไหมคะ ฉันหายใจไม่ออก” “ไม่ คุยกันแบบนี้แหละ” “คือฉันมาเอาของที่ลืมไว้บนรถคุณค่ะ” “ฉันยกให้เธอแล้ว แต่เธอลืมเองนะ แล้วจะมาขอคืนแบบนี้มันไม่ง่ายไปเหรอ” พุ่งเข้ามาคว้าเอวคอดร่างแบบบางไว้ในอ้อมกอดมือหนาจัดการรวบมือเล็กสองข้างขึ้นไว้เหนือศีรษะ “นี่คุณ ปล่อยฉันนะ อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ” “เธอไม่รักษาของเองนะ” ทำเป็นหวงตัวเข้าไป กอดคนนั้นบ้างไปกับคนนี้บ้าง อย่าคิดว่าเขาไม่เห็น “ขอโทษค่ะ คุณคืนให้ฉันเถอะนะคะ” เธอจะเก็บไว้อย่างดีเลย และไม่มากวนใจเขาอีก “ได้ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”

ความสัมพันธ์ที่เคยเป็นอดีตคู่หมั้นที่ถูกจับตามอง ตอนนี้กลายเป็นเพียงเจ้านายและทาสเท่านั้น แต่ใครจะรู้ว่าความจริงแล้วผู้ชายที่เย็นชาคนนี้สนใจ ในตัวเธอมาโดยตลอด แต่แค่แสดงออกมาไม่เป็นก็แค่นั้น “ชุดนอนมันไม่บางไปหน่อยเหรอ” “ก็ปกตินะคะมีแต่คนที่คิดไม่ดีเท่านั้นแหละที่จะมองเป็นอย่างอื่น” “อ่า..ถ้างั้นผมคงคิดไม่ดีสินะ”

ปราบ มือขวาเจ้าพ่อในฐานะลูกบุญธรรมต้องตอบแทนด้วยการปกป้องดูแล เธอ หงส์ ลูกสาวเพียงคนเดียวสายเลือดแท้ๆ เด็กสาว ดื้อรั้น ไม่ฟังใคร งี่เง่า เอาแต่ใจ อารมณ์ร้อน วู่วาม ห้ามไม่ฟัง หยิ่งผยองจองหองเป็นที่หนึ่ง

เธอถูกส่งให้ไปเป็นชู้ระดับVVIP ให้กับเศรษฐีวัยดึก ของเล่นที่สามีส่งตรงให้กับนาย "สวัสดี เธอคือของขวัญของฉันคืนนี้ เธอชื่ออะไรคนสวย"เสียงของเขาทุ้ม พร่า มีเสน่ห์มาก คิราอรปรือตาขึ้นมองเขา ยิ้มอย่างเย้ายวนส่งให้กับเขา เธอกำลังเริ่มแสดงบทของตัวเอง "คิรา..ชื่อคิราค่ะ ท่าน" "คิรา..ชื่อน่ารักจัง แปลว่าอะไรครับ"เขาทรุดลงบนเตียง นั่งข้างเธอ เชยคางมนของเธอให้เงยขึ้นมาเพื่อเขาได้พินิจมันอย่างเต็มที่ เธอสวยเหลือเกิน ผิวเนื้อนุ่มละมุนไปหมด และหอม..กรุ่นกลิ่นสาวเข้าจมูก เธอมีกลิ่นที่เหมือนกับส้มผสมกับวานิลา หอมหวานน่ากินจริงๆ พรุ่งนี้เขาจะต้องให้ประพัทธ์เลื่อนนัดกับนายเชิดแล้ว "แปลว่าดวงอาทิตย์ค่ะ" ตอบเขาไปแบบนั้น ตาของเขาสวยเหลือเกิน สัมผัสของเขานุ่มนวลไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัว เธอมองสบตาเขาราวกับต้องมนต์ เธอไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อน....นิ้วของเขาที่แตะต้องเธอ มันอ่อนเบา ราวถนอมและทำให้เธอวูบวาบไปหมด นั่นอาจจะเพราะเธอมึนๆ และบอกกล่อมตัวเองไว้ด้วยบทบาทของนางบำเรอ มันถึงทำให้คิราอรปล่อยกายและใจกับชายแปลกหน้า ยอมรับสัมผัสจากเขาโดยไม่มีอาการขยะแขยงหวาดกลัว ท

จากเมียชั่วคราวที่ถูกเปลี่ยนตัวให้มาแต่งงานแทนพี่สาว เพราะราชสีห์ประสบอุบัติเหตุจนทำให้ดวงตาทั้งสองข้างมองไม่เห็น พี่สาวของเธอเลยทิ้งไป แต่พอรู้ว่าฝ่ายชายไม่ได้พิการแบบที่คิดไว้ คนเป็นพี่ก็กลับมาทวงคืนในขณะที่น้องสาวกำลังตั้งท้องโดยที่ฝ่ายชายก็ยังไม่รู้ แล้วไออุ่นจะบอกให้พ่อของลูกรู้เรื่องนี้ได้ยังไง ในเมื่อไอรดาหญิงคนรักของเขากลับมาแล้ว "คุณมีอะไรจะคุยกับฉันก็พูดมาเถอะค่ะ ฉันจะได้รีบไปจากที่นี่" ไออุ่นเริ่มทำใจได้บ้างแล้ว "คุณจะไปจากที่นี่ไม่ได้ผมไม่อนุญาต"... "แล้วคุณจะให้ฉันอยู่ในฐานะอะไร" "คุณก็ได้ยินแล้วว่าไอรดาบอกว่าเธอท้อง คุณต้องรับผิดชอบเรื่องนี้" "ทำไมฉันต้องรับผิดชอบด้วย" "คนที่ผิดก็คือคุณ" "ใช่!! ฉันยอมรับว่าฉันผิด ฉันเป็นคนที่มาแย่งคุณจากพี่สาว ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอท้อง แต่ก็อยากจะได้คุณจนตัวสั่น คุณพอใจแล้วใช่ไหมที่ได้ยินแบบนี้" ไออุ่นยอมพูดออกมา ในเมื่อเขาอยากจะฟังคำนี้เธอก็ยอมพูดถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่ความจริงเลยก็ตาม ..มาลองดูสิว่าโชคชะตามันจะเล่นตลกอะไรกับเธออีก

ฟู่โหรว...ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสับสน นางสูญเสียความทรงจำทั้งหมด รับรู้เพียงตัวนางคือประมุขแห่งท่าเรือฟู่กุ้ย อีกทั้งข้างกายมีอวี้กูกูที่คอยชี้นำ คอยเตือนว่านางเป็นใคร ต้องทำอะไร คราแรกนางโล่งอกที่ตัวเองไม่โดดเดี่ยว แถมยังเป็นทายาทตระกูลที่มั่งคั่งไม่ต้องลำบากอะไร ทว่าเมื่อได้รู้ว่าเมื่อก่อนตัวนางปักใจหลงรัก เซี่ยอวิ๋น อย่างโง่งม แถมยังเป็นความรักข้างเดียวที่ทำให้นางได้ชื่อว่าเป็น...สตรีร้ายกาจที่สุดแห่งเมืองหลวง!!! ฟู่โหรวตอบตกลงน้อมรับสมรสพระราชทาน นางจะแต่งกับ สือจิ้ง ประมุขตระกูลสือที่ทั้งหล่อเหลาและสุขุมเยือกเย็น หลังได้พบเซี่ยอวิ๋นที่ถูกสตรีข้างกายหลอกลวงอย่างโง่งม บุรุษเช่นนี้น่ะหรือที่นางปักใจ ไร้สาระสิ้นดี!!!