Íncubo Novels & Stories

มาทำความรู้จักโรคนิมโฟมาเนียกันเถอะ โรคนิมโฟมาเนีย (Nymphomania) ตัวตนที่แท้จริงของโรคขาดผู้ชายไม่ได้ ใช่จะเกิดได้แค่เฉพาะผู้หญิง แม้แต่ผู้ชายก็เกิดได้ไม่เว้น กับปัญหาเบื้องหลังที่อยู่ลึกลงไปมากกว่าคำว่า แรงปรารถนาทางกาย สาเหตุของโรคนิมโฟมาเนีย 1. ความผิดป กติที่เกิดขึ้นภายในสมอง ไม่ว่าจะเป็นการหลั่งสารสื่อนำประสาท (Neurotransmitters) ในสมองมากกว่าปกติ เช่น เซโรโทนิน (Serotonin), นอร์เอพิเนฟริน (Norepinephrine) และโดปามีน (Dopamine) รวมถึงการเกิดความผิดปกติในสมองตรงบริเวณที่ส่งผลต่อการเกิดความต้องการทางแพศ

“หัวหน้าแคมป์ ชื่อพลโทโซเต็ง” “พลโทโซเต็ง!!!” “อย่าพยายามหนีล่ะ ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ เพราะถ้าเขาเบื่อเมื่อไหร่ เขาก็ปล่อยตัว ไม่กักไว้หรอก” มันเตือนด้วยความหวังดีสินะ...เมื่อรถกระบะคันใหญ่แล่นเข้าสู่แคมป์ของพวกค้ายา ที่ขึ้นชื่อว่ามีความโหดร้ายและจิตใจเลวทราม...โดยเฉพาะห ัวหน้าของพวกมัน!!!

พั่บ! พั่บ! พั่บ! มือใหญ่ทั้งสองจับหัวเตียงไว้แน่นแล้วโหนตัวเองโยกไหวเหนือร่างเปลือยเปล่าเล็กขององค์อินทร์ ยิ่งสาวน้อยแอ่นเด้งกระแทกตอบสนองกลับอย่างเดียงสามันยิ่งตอดเร่าให้เขากระแทกจ้วงลึกเข้าออกและเร็วขึ้น จังหวะที่เร็วขึ้นทำให้ร่างเล็กใต้ร่างกระเด็นกระดอนไปตามจังหว ะโยกคลึงสวาท

ีดสั้นของเฉินเถาฮวาอย่างใช้ความคิด มีดเล่มนี้ทื่อแสนทื่อ ตัดเส้นด้ายให้ขาดในฉับเดียวยังไม่ได้เลย แขนขาเล็กๆ นั่นอีกเล่า? แค่วิ่งก็แสนจะเชื่องช้าปวกเปียก มีอย่างที่ไหนบุ่มบ่ามบุกเข้ามาหาศัตรูพร้อมมีดทื่อแค่เล่มเดียว นางใช้สมองส่วนไหนคิดว่าเด็กเจ็ดขวบจะสังหารนายกองสามพ ันของอีกฝ่ายได้

“พี่เคยได้ยินคำว่าพาลินโดรมไหม” “เคยครับ ตอนเรียนคณิต แต่จำความหายไม่ค่อยได้” “มันคือตัวเลข หรือคำ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่อ่านจากข้างหน้ามาข้างหลังหรืออ่านจากข้างหลังมาข้างหน้าก็จะอ่านเหมือนกัน อย่างเช่นตัวเลข 909 คำว่า นาน นอน กนก ถ้าภาษาอังกฤษก็ dad mom pop”

นุ่มใหญ่ “ลุงศักดิ์สู้ๆ เอาตัวนั้นเลย” ตุ๊กตาหมีตัวโตตรงหน้าทำเอาเด็กสาวตาวาว คนยิงปืนแม่นยิงถูกเหมือนจับวาง แม้ตุ๊กตาจะเบียดอัดอยู่ด้วยกันเพราะยังไม่มีใครยิงถูกสักคนเดียว เจ้าของร้านหยิบตุ๊กตามาให้เด็กสาว มังคุดดีใจจนเนื้อเต้นโอบกอดหอมมันเบาๆ อย่างมีควา มสุข

อินทุอรรู้สึกแปลกใจ ไม่คิดว่าจะมีใครส่งของมาให้เธอในเวลานี้ “ใช่ครับ” เธอรับกล่องมา ก่อนจะเดินขึ้นลิฟต์ไปยังห้องทำงาน เมื่อมาถึง เธอกลับไม่พบภาคินอยู่ภายในห้อง อินทุอรจึงลองเปิดกล่องกำมะหยี่สีแดงสดที่ประดับด้วยโบว์อย่างสวยงาม ภายในมีนามบัตรเสียบอยู่ เธอหยิบมัน ขึ้นมาอ่านด้วยความสงสัย

แม่ทัพสั่ง หัวหน้าทาสให้ทหารจับตัวเยว่หลิงมาใกล้หีบ พอเข้ามาใกล้ๆหีบนี้ช่างประหลาด มันไม่ใช่หินธรรมดา มันเหมือนมีแสงอะไรวิ่งไปมาตามลวดลายที่ดูไม่เข้าใจรอบหีบด้วย มีสั้นกรดที่ฝ่ามือคุณชายไป๋ แล้วจับมือมาคั้นเลือดไหลลงตราสัญลักษณ์กลางหีบๆเรืองแสง มีแสงสีเขียว แดง และ น้ำเงินพุ่งออกมาจากด้านในหีบเป็นเส้นแสง หีบค่อยๆเปิดอ้าออก

เมื่อโดนพี่ฝ่ามืออรหันต์ของพี่สาวเบิ๊ดกะโหลกไปที อนาคตมือขวาก็ถึงกับร้องโหยหวนเสียแล้ว ชายหนุ่มได้แต่กลั้นขำก่อนพูดแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะออกไปแบบไม่จริงจัง "ฮึ... สวัสดีเสี่ยวอัน ฉันชื่อจางหยุนเป็นมือซ้ายคนใหม่ของบอสนาย ที่เพิ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานสำค ัญน่ะ ฝากตัวด้วยนะ"

ไคตอบแทนภรรยา “ภรรยาพี่ไคเหมือนเด็กเลยนะครับ ดูเด็กกว่าผมอีก” น้องชายของชิโอริชื่อสึซึอิพูดขึ้นขณะมองพี่สะใภ้ผ่านแว่นสายตา เขาเป็นนักศึกษาหัวกะทิ ไม่สนใจงานบริหารแต่ชอบงานวิจัยมาก ๆ จึงตั้งใจเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่เน้นการทำวิจัยเป็นพิเศษอย่างโทโฮคุ