Novel & Cerita แค้นรักพันธนาการร้าย

พี่ทอร์ชจับมือฉันไปทาบที่อกด้านซ้าย "...หัวใจ" จบ. ❤️ _______________________________

"ไม่....ฉันจะไม่อุ้มท้อง และฉันจะไม่เป็นเครื่องมือแก้แค้นให้ใครทั้งนั้น อีกอย่างฉันเป็นคนนะชีวิตจิตใจคุณจะมาทำแบบนี้ไม่ได้...แล้วตอนนี้คุณก็ปล่อยฉันได้แล้ว" เสียงหวานที่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ "ไม่..!!คุณต้องเป็น เพราะพ่อและพี่ชายนั้นมันรักคุณที่สุด" "ไม่!!ปล่อยนะ" หญิงสาวเ บือนหน้าหนีหลบปากร้ายๆนั้นอย่างพัลวันที่กำลังฉกลงมา

พันธะร้ายพ่ายรัก : ตอนที่ 37 แชะ แชะ แชะ ~ เสียงกดชัตเตอร์และแสงแฟลชสาดมาที่คู่ชายหนุ่มหญิงสาวที่กำลังเดินควงแขนกันเข้างานเลี้ยง ทุกคนต่างให้ความสนใจโดยเฉพาะสาวสวยชุดราตรีสีแดงไวน์ที่เด่นเป็นสง่าข้างกายนักธุรกิจหนุ่มที่ชื่อคาไลน์ ทุกคนรู้ดีว่าคนอย่างคาไลน์ไม่เคยมีข่า วกับผู้หญิงคนไหนเลย แต่มาวันนี้กลับเปิดตัวสาวข้างกายทำให้สื่อทุกสำนักอยากลงข่าว

มันเป็นรักที่ไม่สมควร แต่เธอก็ยังแบกมันไว้เหมือนโซ่ตรวนที่พันธนาการเธอไว้กับเขา แม้จะเจ็บ แม้จะร้าว แต่เธอก็ยังยอมอยู่ในกรงนั้น เพียงเพราะเจ้าของกรงคือเขา เธอกำมือแน่นขึ้น พยายามไม่ให้มือสั่น ริมฝีปากเม้มแน่นจนเลือดแทบซึม แต่ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา มีเพียงแค่ดวงตา ที่มองแผ่นหลังของเขา เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายปะทะกันในอก ทั้งรัก ทั้งแค้น ทั้งเจ็บ และทั้งยอมจำนน

บอกให้ทราบทั่วกัน สายใยร้ายรักเป็นนิยายชุดร้ายรัก มีนิยาย ดังต่อไปนี้ ร้าย(รัก) สายใยร้ายรัก เริ่ม(รัก)ร้าย ฝากด้วยนะคะ

รอยรักพันธะร้ายเป็นนิยายชุดรักไม่ตั้งใจ มีนิยาย 2 เรื่องดังนี้ เธอคือรักที่(ไม่)ตั้งใจ รอยรักพันธะร้าย (เล่ห์ลวงวิวาห์ร้าย) ลงต่อจากรอยรักพันธะร้าย ฝากด้วยนะคะ

แค้นนี้ต้องชำระ คิน อคิราห์ รัตนสืบสิงห์ อายุ 32 ปี เป็นเจ้าของธุรกิจไร่องุ่นทางภาคเหนือของประเทศ หรือเป็นที่รู้จักในนามของไร่อคิราห์นั้นเอง

ำให้เธอคล้อยตามเขาได้ “อื้อๆๆ...อื้ม....” เมื่อเห็นหญิงสาวเคลิบเคลิ้มจนได้ที่แล้วเขาจึงรีบดึงกางเกงของเขาออกพร้อมดันแท่งร้อนที่ขยายเต็มที่สอดใส่ไปที่ช่องทางรักของเธอจนหญิงสาวส่ายหน้าด้วยความเจ็บปวดแต่ริมฝีปากของเธอก็ยังไม่หลุดไปจากพันธนาการของเขาเสียงของเธอเลยอ ยู่แค่ในลำคอเท่านั้น

“ใช่สิ ฉันมันชั่ว แต่คนชั่วคนนี้ก็ทำให้เธอหลงหัวปักหัวปรำมาแล้วจนพาฉันขึ้นห้องนอนเองเพราะอยากได้คนชั่วคนนี้เป็นผัว” รัลภัทรกัดฟันกรอด กำมือแน่น หันหน้าหนีก่อนน้ำตาจะร่วงลงมาให้เขาเห็น สูดลมหายใจเข้าลึกยอมจำนนเมื่อคิดว่าสู้กับคนอย่างเขาอย่างไรก็แพ้ “โกรธแค้นอ ะไรฉันนักหนา ถึงตามล้างแค้นกันไม่เลิก”

‘เมื่อผ่านศึกทั้งภายนอกและในใจมาด้วยกัน ไป๋หยางเจ๋อและหลิวอวี้ลู่จึงตระหนักรู้ว่า หากจะมีพันธนาการใดคงอยู่ตลอดกาล ก็ต้องเป็นพันธนาการแห่งรักแท้ ไม่ใช่ความแค้นที่พร้อมแตกสลาย’ -จบบริบูรณ์-