แม่หญิงพิษร้ายพาลูกทำสวนในมิติต่างแดน Novels & Stories

คีรีภัทรตอบยายแล้วยิ้ม “ทำสวนด้วยเหรอลูก” นายแม่ปันตาคิดถึงหญิงสาวสวยน่ารักว่าที่เจ้าสาวของหลานชายทำสวนไม่ออกเลยจริงๆ

นางเดินตามแรงจูงมือเขามาที่เตียง “ปีนี้คงปลูกทิ้งไว้ พร้อมทั้งสอนชาวบ้านให้ทำแปลงผักในกะบะไปก่อน ดินด้านนอกยังไม่เหมาะกับการเพราะปลูก เพราะตอนนี้ติดกับทะเลทราย รอต้นไม่บริเวณเขาที่เราไปปลูกเริ่มโต หน้าดินจะผันเป็นอีกแบบเจ้าค่ะ” “เอาหล่ะๆ แม่เทพธิดาตัวน้อย ตอนนี้เจ้าต้องพั กสักงีบ”

“กรุงเทพฯ มันไม่ใช่ที่ของเราอีกต่อไปแล้วลูก.. แม่พอมีความรู้เรื่องปลูกผักทำสวนอยู่บ้าง สมัยตอนแม่เป็นสาวๆ แม่เคยอยู่ต่างจังหวัด...เราไปหาซื้อที่ดินผืนเล็กๆ ตามต่างจังหวัดอยู่กันเงียบๆปลูกผักปลูกหญ้ากินกันเองดีไหมลูก?” ลลินเงยหน้าขึ้นมองมารดา แววตาที่เคยสิ้นหวังเริ่ม มีประกายแห่งความหวังเมื่อแม่ประนอมจุดประกายขึ้นมา “ไปต่างจังหวัดเหรอคะ? แต่ลินทำเกษตรไม่เป็นเลยนะแม่”

เขาต้องขอบคุณเธอจริง ๆ ที่เสียสละเพื่อลูก แม่เลี้ยงเดี่ยวที่ใช้ชีวิตในต่างแดน ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะทำให้ทุกอย่างออกมาดี แขนแกร่งโอบไหล่ภรรยามืออีกข้างอุ้มลูกชาย ในขณะที่ณรมล อุ้มลูกสาวแล้วพากันเดินออกมา ณรมลยังนึกไม่ออกเลยว่าถ้าพฤกษ์ไม่ตามมาเธอจะเป็นอย่างไร เมื่อ คิดมาถึงตรงนี้ตากลมโต ก็มองหาใครอีกคน “พี่วัฒน์” หญิงสาวมองหาศิวัฒน์ เธอเห็นเขาวิ่งเข้าไปข้างในพร้อมกับพฤกษ์ แล้วเขาหายไปไหน “มีอะไรหรือเปล่า” พฤกษ์ถามเมื่อเห็นณรมลหยุดเท้าที่กำลังก้าวเดิน

สองแม่ลูกมองสบตากันแล้วคลี่ยิ้ม บทสนทนาดำเนินต่อไปอีกสักพัก แน่นอนยังคงเป็นเรื่องของหญิงสาวอยู่ต่างแดน ส่วนเกินของทั้งสองแม่ลูกแห่งบ้านวิจิตรนานุเคราะห์ อยากกำจัดมันออกไปให้ไกลจากชีวิต นับตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในฐานะเมียของประพรต วิติตรนานุเคราะห์เต็มตัว... ------------------------------------

ได้ยินว่าแม่จะพาไปเที่ยว หนูน้อยวิ่งเล่นรอบตัวคุณแม่กับยายราตรีจนธารธาราต้องจับลูกไว้ ไม่ให้วิ่งซนไปทางอื่น “ทะเลอยู่ไกล ไปวันนี้ไม่ถึงนะลูก คุณแม่พาไปได้แค่สวนสนุก สวนสัตว์ แล้วก็อควาเรียมค่ะ” “อา... อา... อะไรคะ”

เด็กน้อย” เด็กน้อยทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะบอกกับศศิธรว่า “ที่นี่คือมิติวิเศษขอรับ ท่านแม่สามารถปลูกพืชผักต่างๆ ได้ที่นี่ เวลาที่นี่จะเดินไวกว่าข้างนอก10เท่า ท่านเห็นลำธารที่ไหลมาจากน้ำตกฝั่งนั้นไหมขอรับ” เจียวเจี้ยพูดพร้อมชี้ไปทางที่น้ำตกไหลมา หญิงสาวพยักหน้าช้าๆ

ตอนพิเศษ 4 บทรักในสวน วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ไอลดาเหงาหงอย เนื่องจากลูกสาวลูกชายไปเที่ยวกับปู่ของพวกเขาที่อิตาลี ทำให้เธอต้องมานั่งเรื่อยเปื่อยเพียงลำพัง และรอการกลับมาของสามีในตอนเย็น มือทั้งสองข้างของไอลดาเท้าคางสวยเอาไว้แล้วทอดมองไปที่สวนดอกไม้ที่จัดแต่งมันด้วยมือข องตัวเองจนตอนนี้มันออกดอกออกผลจนบ้านหลังนี้มีชีวิตชีวามากขึ้นกว่าเดิม แต่ตอนนี้เธอกำลังนั่งหน้าซึมเพราะคิดถึงลูกๆ ทั้งสองที่กำลังไปซุกซนที่ต่างประเทศ

กิตติมองหญิงสาวเงียบๆสักพัก “อืม… แต่งานที่นี่หนักนะ เธอจะไหวเหรอ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่ในใจกลับแฝงความกังวลไม่น้อย บ้านของเขาเป็นสวนทุเรียนกว่าร้อยไร่ แม้จะมีคนงานประจำ แต่พอถึงหน้าทุเรียนจะยุ่งมาก พวกแม่บ้านมักต้องลงไปช่วยในสวนด้วย พอเห็นร่างบอบบางของหญิง สาวที่แบกเป้ใบใหญ่ครึ่งตัว เขาก็อดคิดไม่ได้ว่าเธอจะรับไหวจริงหรือไม่ “แม่บอกหนูไว้แล้วค่ะ หนูเคยทำงานในไร่อ้อยมาก่อน น่าจะพอไหวค่ะ”

หนิงเซียนกล่าวขึ้นกับบุตรสาวอย่างไม่แน่ใจนัก “ข้าจะไปเก็บผักป่ามาให้ท่านดองเจ้าค่ะ” เด็กหญิงสบตามองหน้ามารดาใจไม่สั่นหน้าไม่แดงเนื่องจากนางเพียงกล่าวอ้างไปอย่างนั้นเอง เพราะผักที่นางเคยเก็บไว้ก่อนเข้าฤดูหนาวนั้นโป๊ยข่วยได้นำไปปลูกในมิติทำให้พวกมันมีจำนวนมากจนกินไปทั้งป ีก็ไม่หมด