แม่เลี้ยงจอมร่านในบ้านหลังใหญ่ Novels & Stories

"ไม่มีทาง แม่ไม่ยอมเด็ดขาด" เสียงแหลมเล็กร้องดังขึ้นภายในห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่ที่ตกแต่งเอาไว้อย่างหรูหรา

"พี่เหนือพูดเล่นเหรอ" "ไม่ได้พูดเล่น..ลงมา" จริงๆ บ้านหลังนี้ใหญ่มาก แต่แม่ของเขาไม่ชอบความวุ่นวาย นอกจาก รปภ. ที่หน้าประตู ก็มีแค่แม่บ้านอีกคนเดียว ที่หายไปพร้อมกับแม่ของเขา เรื่องทำความสะอาดบ้าน ท่านจ้างบริษัททำความสะอาดโดยเฉพาะ

“ไปค่ะน้องวอย เข้าข้างในกันเถอะ พ่อกับแม่รออยู่ วันนี้บ้านเราเตรียมกับข้าวไว้รอน้องวอยโดยเฉพาะเลยนะคะ” วรางคณาเดินตามแรงจูงของสายธารเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ เรียกว่าหลังใหญ่จริงๆ ใหญ่แบบบ้านคนรวย ที่ไม่รู้ว่าจะสร้างใหญ่ทำไมนักหนา ทั้งๆ ที่ก็ไม่ค่อยมีเวลาอยู่บ้าน และอยู่กันน้อ ยคน เปลืองทุกอย่าง หญิงสาวแอบคิดในใจคนเดียว แค่ห้องอาหาร ก็ใหญ่และกว้างขวางมาก บ้านเขาไม่ใช่บ้านเธอ ไม่เกี่ยวกันอยู่แล้ว

@ บ้านใหญ่ ลียาเดินเข้ามาภายในบ้านหลังใหญ่ ที่เธอเคยอยู่หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ทุกอย่างยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน “ลียา” เสียงเรียกคุ้นเคยของใครบางคน ทำให้เธอต้องหันกลับไปยิ้มแล้วรีบเดินเข้าไปสวมกอดด้วยความคิดถึง “คิดถึงคุณแม่จังเลยค่ะ”

” งั้นพี่กับลูกขอตัวกลับก่อน จะได้ไปเตรียมตัว “ คุณหญิงวารินทร์พูดจบ เธอกับลูกชายก็พากันกลับมาที่บ้านของตัวเองทันที @ บ้านหลังใหญ่ของครอบครัววาคิม พอมาถึงบ้าน คนเป็นแม่อย่างเธอที่มีความสงสัยไม่รู้ว่าลูกชายกำลังคิดอะไรอยู่ทำให้คุณหญิงต้องถามลูกชายตัวดีของเธอทันที

คุณแดรงอุ้มหลานไว้เองก่อนจะพาฉันเดินไปที่บ้านของเขาซึ่งอยู่ห่างจากกันไปไม่ไกล และก็เป็นบ้านหลังใหญ่พอๆ กันเลย “บ้านหลังนี้เป็นบ้านของคุณหรอ?” “อืม บ้านฉันเอง แต่ฉันไม่ค่อยได้อยู่บ้านก็เลยไม่ได้จ้างแม่บ้าน แต่ก็มีแม่นมกับแม่บ้านที่นู่นคอยมาดูแลอยู่” “อ๋อ…”

แม่ส่ายหัวไปมาเพราะตลอดเวลาแม่ก็ห้ามฉันไม่ให้ยุ่งกับหมวดเต แต่ฉันเป็นคนที่ถ้ามีเป้าหมายก็ต้องไปเอามาให้ได้ไง ก็เลยไม่ยอมฟังใคร “น้าไลเล่าว่าบ้านหลังใหญ่อย่างกับวังแหนะ ครอบครัวก็รวยออกปานนั้นพี่ไม่มีปัญญาไปสู้หรอก” ไอ้กล้าน้องชายคนเล็กก็เสริมด้วยอีกคน “ว่าแต่เมียหมวดเ ตเขาสวยจริงเหรอแม่”

บ้านหลังนี้เป็นบ้านที่แยกออกมาจากพื้นที่ของคฤหาสน์หลัง ใหญ่ของพ่อแม่เขา

มารดาของเธอเองเป็นแม่ครัวของบ้านนั้นเช่นกัน จึงทำให้เธอเป็นเด็กก้นครัวไปโดยปริยาย แต่ที่เลวร้ายที่สุด คือเธอต้องทำหน้าที่เป็นสาวใช้ประจำตัวของลูกชายบ้านนั้นด้วย ทั้งคุณใหญ่และคุณเล็ก โดยเฉพาะคุณเล็กที่เอาแต่ใจสุดๆ ขนาดตัวเองเป็นแค่ลูกเมียน้อยนะ หมอนั่นคือ “ จอมมารคิมหันต์” ไม่เหมือนคุณใหญ่ที่แสนใจดี “เทวดารณภพ” เขาน่ะไม่เคยจิกหัวเรียกเธอเป็นคนใช้สักครั้ง

“ก็เรื่องบ้านใหญ่นั่นไง” “บ้านใหญ่ไหนครับ อ๋อ” เขานึกขึ้นได้อย่างรวดเร็ว เพราะบ้านใหญ่สำหรับมารดามีอยู่บ้านเดียวเท่านั้น “ทำไมครับแม่”