แม่เลี้ยงจอมร่านในบ้านหลังใหญ่ Novels & Stories

ฉันถามขึ้น ก็ฉันสงสัยไง บ้านหลังใหญ่โตคงไม่ได้มีเพียงห้องเดียวหรอกมั้ง “เป็นความต้องการของนายท่านค่ะ แต่ป้าคิดว่าคุณคงจะเป็นคนที่พิเศษสำหรับนายท่านนะคะ ไม่งั้นนายท่านคงไม่ให้เข้ามาในห้องนี้ ไม่สิคะ ต้องพูดว่าบ้านหลังนี้ต่างหาก เพราะตั้งแต่ป้าอยู่กับนายท่านมา ท่านไม่เคยพาผู้ห ญิงคนไหนเข้าบ้านเลย” ป้าแม่บ้านที่ชื่อละม้ายกล่าวชื่นชมพร้อมกับอมยิ้มเล็กน้อย

พูดจบ เพ็ญศรก็เดินนำทั้งสองคนเข้าไปยังบ้านไม้หลังใหญ่ทันที เรนิตาอดมองไปรอบๆ ตัวอย่างชื่นชมปนตื่นตาตื่นใจไม่ได้ “บ้านหลังนี้สวยมากเลยนะคะ ครอบครัวพ่อเลี้ยงต้องใหญ่มากแน่เลย” เธอนึกภาพพ่อเลี้ยงเมืองเหนือออก เขาคงมีภรรยาและมีลูกน้อยน่ารักเป็นครอบครัวที่แสนอบอุ่นอย ู่ในบ้านหลังใหญ่โตนี้

“เอาเถอะ ไม่ว่าเรื่องจะเป็นอย่างไรต่อจากนี้ มันก็เรื่องของบ้านใหญ่กับบ้านเสิ่น ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพวกเราสักหน่อย อาเม่ยของแม่มีครอบครัวแล้ว แม่ก็ดีใจมากที่เห็นลูกมีความสุข” คนเป็นแม่อย่างเธอไม่สนใจหรอกว่าปัญหานี้บ้านใหญ่จะแก้ไขอย่างไร ขอแค่ลูกสาวของเธอไม่เดือดร้อนก็พ อแล้ว และถ้าบ้านใหญ่มาหาเรื่อง เธอจะสู้กลับให้ดู ที่ผ่านมาเธออ่อนแอเกินไปเลยไม่กล้าสู้บ้านใหญ่ แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนกันแล้ว

ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มเดินเข้าไปภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ที่คุ้นชิน ก็พบเข้ากับเหล่าแม่บ้านที่ออกมายืนเรียงแถวต้อนรับการกลับมา "ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ" "อืม แม่อยู่ที่ไหน" "มาดามอยู่ในห้องรับแขกกับนายใหญ่ค่ะ" "อืม มีอะไรก็ไปทำเถอะ"

“แน่ล่ะ ถ้าจันทน์ไม่แอบไปฝังยาคุม มีหวังท้องโตก่อนจอมภพจะโกนผมไฟ” “เมียจ๋าก็พูดเกินไป” “ชิ” รถหรูสีขาวเลี้ยวเข้าตัวบ้านหลังใหญ่ของจอมพล วนไปจอดให้เมียรักถึงหน้าบันไดบ้านอย่างเอาใจ

แม้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจะยังเช้ามาก แต่ข่าวเกี่ยวกับบ้านใหญ่ หลี่ก็กระจายไปทั่วหมู่บ้านเร็วยิ่งกว่าไฟล่ามทุ่งเสียอีก เลยทำให้คนบ้านรองหลี่รู้เรื่องนี้แล้วเหมือนกัน “พ่อ แม่ คิดว่าใครกันที่ไปทำกับบ้านใหญ่อย่างนั้น” หลี่ซือหยวนถามทันที เมื่อเห็นพ่อกับแม่เดินเข้ามา “แม่ก็ไม่รู้หรอก ลูก แต่คงสร้างความแค้นให้กับคน ๆ นั้นไม่น้อย ไม่อย่างนั้นแล้วเขาจะปล้นจนแทบไม่เหลือทรัพย์สินอะไรให้กับบ้านใหญ่แบบนี้เหรอ” เฉินรุ่ยเมิ่งมีทั้งความสงสัยและแปลกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นในบ้านใหญ่ แต่ก็ไม่มีความสงสารใด ๆ ให้

เน้นความหรูหรามีระดับตามแบบฉบับของผู้เป็นมารดาเสียเป็นส่วนใหญ่ เพราะเขาต้องการให้มารดามีส่วนร่วม หรือที่ทุกคนขนานนามท่านว่า ‘แม่เลี้ยงดอกปีบ’ แม้บ้านหลังนี้จะมีห้องพักหลายห้องและพื้นที่ใช้สอยเหลือเฟือ แต่ทว่ามีเพียงแม่เลี้ยงดอกปีบคนเดียวเท่านั้นที่พักอาศัยอยู่ชั้นสองของบ ้าน เนื่องจากพ่อเลี้ยงจอมทัพเป็นคนรักอิสระ และเป็นคนค่อนข้างสันโดษแต่ไม่เคยโดดเดี่ยว เพราะไม่อยากให้บรรดาสาวๆ ที่เขานอนด้วยไม่ซ้ำหน้ามาสร้างความวุ่นวายใจให้กับมารดา จอมทัพจึงขอแยกไปพักที่บ้านพักส่วนตัวที่ห่างจากบ้านใหญ่ไม่ไกลนัก

ดลธีเปิดผ้ากั้นออกแล้วก้าวขาลงจากรถม้า “บ้านหลังนี้ไม่ผิดแน่นะ” “ไม่ผิดขอรับ” สายตาเขามองไปรอบทิศ บ้านหลังเล็กอยู่ท้ายสุดของหมู่บ้าน ตอนกลางคืนคงดูน่ากลัวไม่น้อย บ้านหลังที่อยู่ถัดขึ้นไปก็มีขนาดไม่ต่างกันนัก ยังมีสายตาคู่หนึ่งมองข้ามรั้วมาที่เขา แล้วหลบเข้าไปโดยเร็ว เขาไม ่ได้สนใจหญิงคนนั้น หันไปสนใจผึ้งรังใหญ่ที่อยู่หน้าบ้านของนางแทน มุมปากยกยิ้มน้อย ๆ นึกเอ็นดูนางขึ้นมา สมแล้วที่นางไม่กล้าตีผึ้ง เพราะนางเลี้ยงมันไว้ที่บ้านนี่เอง

ส่งยิ้มบางแล้วเดินเข้าบ้านพร้อมกับย่าของน้องปัทม์ บ้านหลังใหญ่โตสมกับเป็นบ้านคนรวย แม่บ้านก็หลายคน เพียงเดินเข้ามาก็ถูกจับตามอง

หลังจากที่คุณชายออกไปทำงานแล้ว ฉันจึงถือโอกาสออกไปเดินดูรอบๆ บ้าน บ้านหลังนี้ตกแต่งเอาไว้อย่างสวยงาม มองเลยออกไปคือตึกใหญ่ที่หม่อมย่ากับคุณพ่อคุณแม่ของคุณชายอยู่ ตึกใหญ่ก็คือใหญ่สมชื่อจริงๆ อย่างกับวังแหนะ แต่ก็วังจริงๆ นี่นะ