แม่เลี้ยงเดี่ยว

กมลาภาทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายลูกสอง สามีหนีไปมีหญิงอื่น ลูกชายคนโตหูหนวก อาชีพเดิมคือขอทาน แล้วอย่างนี้นางเอาอะไรเลี้ยงลูก

หนึ่งสตรีสิ้นเพียง เพราะบุรุษมากรัก หนึ่งสตรีสิ้นด้วย น้ำมือบุรุษที่รัก เมื่อหนึ่งในสอง ได้ลืมตาในร่างใหม่ ชะตาต่อจากนี้ นางจะลิขิตเอง มิเว้นแม้แต่พันธนาการ ที่เรียกสามีภรรยา

เธอบอกเขาว่าท้อง แต่เขาถามกลับว่า…ท้องกับใคร? เขามั่นใจว่าตัวเองป้องกัน แล้วเด็กทะลุถุงยางมาเกิดหรืออย่างไร

ครั้งหนึ่ง หล่อนถูกประณามว่าเป็นผู้หญิงใจแตก ลูกของหล่อนถูกตราหน้าว่าเป็นลูกไม่มีพ่อ ต้องอดทนต่อคำคนและสายตาหมิ่นแคลนหยามหยัน แต่ในวันที่หล่อนเริ่มจะเข้มแข็ง เขากลับปรากฏตัวพร้อมยื่นข้อเสนอที่ทำให้รับไม่ได้ หญิงสาวอยากหัวเราะใส่หน้าคนที่ครั้งหนึ่งเคยเอาเงินฟาดหัวเพื่อให้หล่อนทำลายเลือดเนื้อเชื้อไข ของตนเองทิ้ง ทว่าวันนี้กลับมาเรียกร้องและยื้อแย่งสิ่งที่เขาไม่เคยต้องการ แต่ไม่มีวัน ตีรณาจะไม่ยอมให้เขาพรากลูกน้อยไปจากอกเหมือนกับที่ครั้งหนึ่งเคยพรากพรหมจรรย์ไปจากหล่อน!

แอบรักมาตั้งหลายปี แต่สุดท้ายก็ได้แค่เพื่อน บางคนบอก 'แค่เพื่อนก็ดีเท่าไหร่แล้ว' ดีจริงเหรอ ? ทำไมฉันไม่อยากได้มันล่ะ ! จะว่าโลภก็ได้ แต่ฉันอยากได้มากกว่านั้น อยากเป็นมากกว่าเพื่อน อยากเป็นคนที่เขารัก และเพราะฉันอาจจะโลภเกินไป แม้แต่คำว่าเพื่อนก็เลยไม่เหลือ 'พัง' ทุกความสัมพันธ์ของเรามันพัง เขาไม่เหลือเยื่อใยให้ฉันสักอย่าง จะเรียกชั่วก็ไม่ผิด ที่ฉันแอบนอนกับเพื่อนตัวเองตอนมันเมาไม่ได้สติ ฉันปล่อยให้ตัวเองท้อง คิดง่าย ๆ แค่ว่า.. แม้ไม่ได้ตัวและหัวใจ ขอแค่เลือดเนื้อเชื้อไข ฉันก็เอา !

"ก็เอามาสิถ้าบริสุทธิ์​ใจจริงๆ​ พี่ทำได้ยังไง รินใช้ปากให้พี่อยู่แต่พี่แช็ตบอกคิดถึงคนอื่นเนี่ยนะ"

...เมื่อเธอได้หายไปจากชีวิตของเขา เมื่อ 5 ปีก่อน ...และวันนี้เธอกลับมา...พร้อมกับบ่วงที่ติดมากับเธอ ...แล้วเขาจะทราบหรือไม่ ว่าบ่วงรักที่เขามอบให้เธอในวันนั้น คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเอง..

เธอยินยอมอยู่ในสถานะเมียเก็บเพราะคำว่ารัก...แต่ในสายตาของผู้ชายคนนั้นช่างเต็มไปด้วยแรงเกลียดชัง ดูถูกเหยียดหยามสารพัดเพียงคิดว่าเธอมันเน่าเฟะจนยอมขายศักดิ์ศรีนอนกับอื่นที่เพิ่งรู้จักกันเพื่อแลกเงิน

ทัณฑ์ร้ายจากเขาสร้างราคีให้กับเธอยังไม่พอ ยังก่อสายใยเป็นหนึ่งชีวิตน้อยๆ ที่เธอมิอาจทำลายได้ . "ฉันทำผิดอะไร นายถึงได้ทำกับฉันแบบนี้" มัสลินเอ่ยถามผู้ชายที่ทำลายความสาว สร้างราคีคาวให้เธอ ด้วยน้ำเสียงขมขื่น เธอไม่เคยรู้จักเขา ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า แต่ทำไมเขาถึงทำร้ายเธออย่างไร้ความปรานี "ผิดสิ ผิดที่เธอเป็นเจ้าสาวของไอ้ภานุยังไงล่ะ ถ้าเธอไม่แต่งงานกับมัน ฉันคงไม่เอาตัวเธอมา" หากเธอไม่ใช่เจ้าสาวของคนที่เขาเกลียดชัง หากเธอไม่แต่งงานกับคนที่ทำให้พี่ชายเขา ต้องกลายเป็นเจ้าชายนิทรา เขาคงไม่ลากตัวเธอมาเป็นเครื่องมือในการล้างแค้นในครั้งนี้!

โปรย:เขาย้อนเวลากลับมาเพื่อแก้ไขโชคชะตา ส่วนเธอย้อนเวลามาอยู่ในร่างใครก็ไม่รู้ แต่เท่าที่รู้ชาตินี้ทั้งคู่ไม่มีทางใช้ชีวิตร่วมกันอีกอย่างแน่นอน เรื่องนี้มีความเป็นอีสานบวกแฟนตาซีเล็กน้อยอีกเช่นเคยค่ะ ธัญมลย้อนเวลามาอยู่ในร่างของเรณูซึ่งตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนนอนอยู่กับผู้ชายที่ชื่อคำสิงห์ ส่วนคำสิงห์ที่เพิ่งย้อนเวลากลับมาอยู่ในร่างเดิมของตนในวัยหนุ่มได้ไม่นานก็ตกใจเป็นอย่างยิ่งเพราะเหตุการณ์นี้เคยเกิดขึ้นแล้วในชาติก่อน และความทรงจำเดิมก็บอกทั้งสองว่าหากใช้ชีวิตคู่ร่วมกันอีกในชาตินี้ ชีวิตก็จะพบกับความบรรลัยไม่รู้จบ เรณูกับคำสิงห์จึงตัดสินใจแยกทางกันด้วยดีตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เพื่อเปลี่ยนชะตาของทั้งคู่ไปตลอดชีวิต แต่แล้วก็เหมือนโชคชะตาเล่นตลกกับทั้งคู่ เมื่อมีเหตุให้พวกเขาต้องพบเจอกันอีกครั้ง และชาตินี้ทั้งสองกลับมีห่วงเกิดขึ้น แล้วเช่นนี้พวกเขาจะตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกันอีกหรือไม่ โปรดติดตามตอนต่อไปได้เลยค่ะ