โหดร้าย Novels & Stories

จาก "รักแรก" ในวัยขาสั้นคอซอง สู่ "ศัตรูหมายเลขหนึ่ง"ที่กฎหมายต้องกำจัด​'นับดาว'เชื่อมาตลอดว่าความรักและความฉลาดของเธอจะนำพา 'อาทิตย์' ชายหนุ่มผู้เป็นโลกทั้งใบของเธอไปสู่ชีวิตที่ดีได้ เธอเคี่ยวเข็ญจนเขาเรียนจบ แต่ในวันที่เธอสอบติดตำรวจและอนาคตกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เขากลับบอกเลิกและหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงคำถามที่ไร้คำตอบนานนับสิบปี​หลายปีผ่านไป นับดาวกลายเป็นนายตำรวจหญิงฝีมือฉกาจที่ได้รับมอบหมายให้ทลายเครือข่ายมาเฟียข้ามชาติที่ทรงอิทธิพลที่สุด ทว่ายิ่งสืบลึกเข้าไปในเงามืด หัวใจเธอกลับยิ่งสั่นคลอน เมื่อปลายนิ้วที่เคยสัมผัสกันในห้องเรียน กลับกลายเป็นมือคู่เดียวกันที่กุมบังเหียนอาณาจักรสีเทาทุกรูปแบบ ทั้งบ่อนพนัน นักฆ่า และการค้ามนุษย์​ในโลกที่ความถูกต้องต้องมาก่อนหัวใจ เธอมีหน้าที่ต้องจับเขาเข้าคุก แต่เขาผู้กลายเป็นราชาโลกมืดกลับส่งยิ้มที่คุ้นเคยมาให้พร้อมคำท้าทาย..​"ถ้าอยากได้ตัวผม... ก็ไล่ให้ทันสิครับคุณตำรวจ"​เมื่อคนหนึ่งล่าเพื่อ "หน้าที่" แต่อีกคนหนีเพื่อ"ปกป้อง"บทสรุปของเส้นขนานที่เปื้อนคราบเลือดและน้ำตานี้จะจบลงที่กุญแจมือหรือความตาย?

“อื้อออ! ปล่อยนะ” เธอรวบรวมแรงทั้งหมดผลักคนตัวโตออกเมื่อเขาจู่โจมจูบเธออย่างไม่ทันตั้งตัว “หึ! อย่าหลงตัวเองว่าฉันจะพิศวาสคนอย่างเธอ ทำหน้าที่ให้คุ้มกับการเสนอตัวเองมาขัดดอกเงินห้าสิบล้านดีไหม” มุมปากยกยิ้มเย็นชาราวกับก้อนน้ำแข็ง มันไม่ใช่จูบของความรักแต่เป็นจูบแห่งการครอบครองแสดงความเป็นเจ้าของว่าเธอคือเบี้ยล่างของเขาหรือ นางบำเรอ ของเขานั่นเอง.. เขาบอกกับตัวเองว่าไม่ได้แตะต้องเธอเพราะความต้องการของหัวใจ ทว่าเขาแตะต้องเธอเพียงเพราะความต้องการของร่างกายเพียงเท่านั้น “เธอคงรู้ตัวเองดีว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร และอีกอย่างไม่ว่าฉันจะ...อยาก...ตอนไหนเธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ” เขาเอ่ยเสียงต่ำแหบพร่า ลมหายใจร้อนจัดแผ่วอยู่ข้างใบหูของเธอ แต่ละถ้อยคำที่เปล่งออกมายิ่งกว่าคมมีดที่กรีดลึกลงบนศักดิ์ศรีของเธอโดยไม่ต้องใช้แรง ริมฝีปากบางเม้มแน่นเป็นเส้นตรง กลั้นความโกรธและความเจ็บไว้หลังดวงตากลมโตที่ไม่อาจปกปิดความเสียใจไว้ได้ แม้หัวใจดวงน้อยจะสั่นไหวแค่ไหน ไม่อาจยอมให้หยดน้ำตาทรยศร่วงหล่นต่อหน้าเขาเด็ดขาด มือบางกำชุดเจ้าสาวแน่น กลั้นเสียงสะอื้นไว้ในอกทุกสัมผัสคือการตอกย้ำทุกจังหวะคือการย้ำเตือนว่าเธอถูกตีค่าไว้แล้ว

‘เรย์’ เขา... หล่อ นิ่ง ใจร้าย เย็นชา ฆ่าคนได้ ไม่ใช่ฆ่าให้ตาย แต่ถนัดทำให้ตายทั้งเป็น "ถ้าเธอจะยอมอยู่ในสภาพแบบนี้ก็ตามใจ แต่รู้ไว้อย่าง คนอย่างฉันไม่เคยคิดรักใคร ไม่เว้นแม้แต่เธอ" ——— "ตกอับจนต้องขายตัวเลยเหรอ" "อืม" "แล้วที่แอดไลน์มานี่ต้องการแบบนี้โดยเฉพาะ?" "อืม" "งั้นแก้ผ้า แล้วขึ้นเตียง"

“โอ๊ย…ฉันเจ็บนะ” เธอพึมพำ น้ำเสียงแผ่วเบาที่ไม่อาจหยุดยั้งความรุนแรงนั้นได้ ทันทีที่ผ้าห่มหลุดออกจากร่างความเงียบงันก็เข้าปกคลุมเสียงลมหายใจของเขาหนักแน่นขึ้น

ใครต่อใครต่างกล่าวหาว่า ‘อมายา’ เป็นฆาตกร ที่ฆ่าลูกเมียของ ‘เขมราช’ อย่างเลือดเย็น นั่นก็เพราะมีหลักฐานมัดตัว แต่ทว่าเธอ ‘ไม่ได้ทำ’ กระนั้นใครเล่าจะเชื่อ โดยเฉพาะเขา... ชายผู้กุมหัวใจเธอไว้ทั้งดวง ความแค้นของเขาคอยตามหลอกหลอน หลับตายังฝันเห็น ตื่นมาก็ยังรู้สึก... มันทรมานเหมือนตายทั้งเป็น แต่เพลิงแค้นไม่มีวันมอดลง จนกว่าเธอจะได้ชดใช้อย่างสาสม แม้ในวันเธอกำลังจะให้กำเนิด 'ลูกของเขา' เขมราชกลับย้ำแผลใจให้ลึกลง เพราะเขาต้องการแค่ลูก ส่วนเธอนั้นไม่มีความหมาย ก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าที่รอเวลากำจัดทิ้ง...

องค์หญิงหกจางฟ่านปิง ถูกส่งเป็นเครื่องบรรณาการสู่แคว้นศัตรู ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์อ่อนแอขี้โรค นางคือผู้นำสูงสุดแห่งหอกุ้ยเหมย ผู้ถือครองข่าวกรองและวิชาพิษร้ายกาจที่สุดในใต้หล้า!!

“กูจะให้ในสิ่งที่มึงอยากได้ และมึงจะต้องจดจำค่ำคืนนี้ไปตลอดชีวิต มึงต้องอยู่อย่างทุกทรมาน จนกว่ามึงจะสิ้นลมหายใจ รู้ไว้ซะ!!”

แฟนเก่าที่ตายไปแล้ว "กลับมามีชีวิตอีกครั้ง" และพยานปริศนาที่เขาเริ่มหลงรัก อาจเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรม ทุกอย่างเหมือนกำลังหลอกหลอนเขา เมื่อ “อดีต” กับ “ปัจจุบัน” ปะทะกัน ใครกันแน่ที่เขาควรเชื่อใจ?

ความสัมพันธ์ของเขาและเธอ มันเริ่มต้นด้วย ‘สัมผัสลวง’ จุดจบเลยกลายเป็น ‘ความเสียใจ’ เมื่อเธอเลือกที่จะหักหลังเขา เขาเลยเลือกที่จะเอาคืนเธออย่างแสนสาหัส ให้ลิ้มรสของความเสียใจอย่างที่เขาเคยเจอ

การขยายอำนาจของมาเฟีย คือการแต่งงานกับมาเฟียด้วยกัน แต่วิถีของลูกสาวมาเฟียมีอะไรที่เฟียสกว่านั้น... "ค่ะ หนูจะแต่งงานกับพี่องคชาต" "เขาชื่อ องศา"