ไร่รักพิศวาส Novels & Stories

เธอถอนหายใจยาวเหยียด เช้าวันเสาร์ที่สดใส แต่ก็เหมือนไม่ได้สดใสสำหรับพิรุณาเท่าไหร่ เธอถูกดาริกาลากออกมาทำบุญ วัดไหนที่ในเพจรีวิวบอกไปขอพรแล้วแฟนเก่าจะกลับมา ดาริกาก็พาเธอไปหมด

ขึ้นเพียงไม่นาน แต่ทุกการกระทำก็ยืนยันได้ว่ามันคือความรัก เช้าของวันใหม่แสงแรกของอรุณที่ส่องเข้ามาภายในห้องนอน แต่ดูเหมือนว่าสองสามีภรรยาไม่มีทีท่าจะตื่นขึ้น เพราะฤทธิ์ของแรงพิศวาสที่สุดแสนจะต้านทานเอาไว้ได้ ทั้งสองได้ทำกิจกรรมบนเตียงไปหลายยก กว่ายานั่นจะหมดฤทธิ์ลง เ ช้าของวันนี้พริมโรสคงเดินแทบไม่ได้ เพราะช่วงล่างของเธอคงระบมไปหมด จากการรุกล้ำของเจ้ามังกรยักษ์ ที่มีขนาดบิ๊กเบิ้มใหญ่กว่าปกติหลายเท่าครั้งแล้วครั้งเล่า

เปลวเพลิงพูดแล้วมองหน้าแฟนสาวที่หนอนหลับปุ๋ยหนุนตักเขาอยู่ เขาไม่คิดว่าตัวเองจะหลงรักและคลั่งรักผู้หญิงอย่างเธอเลยด้วยซ้ำ “แต่ว่าหนูเองก็โชคดีนะที่ได้มาเจอพี่อ่ะ” เปมิศาหันไปพูดกับสามีของตนเอง ทั้งเธอและมายาวีต่างผ่านจุดที่ต่ำที่สุดในชีวิตมาพร้อมๆ กัน แต่ใครจะไ ปรู้ว่าจู่ๆ จะได้ขึ้นไปยังจุดที่สุงที่สุดในชีวิตโดยความบังเอิญพร้อมกัน

ื่อกลั้นอารมณ์ร้อนเร่าแต่เสียงครางหวานพลิ้วก็ดังขึ้นอย่างไม่ขาดสายเมื่อไม่อาจจะทานทนกับความซ่านเสียวสุดใจและเธอก็ก้าวไปคว้าดวงดาวพิศวาสมาครอบครองได้อีกครั้ง นิโคลัสพยายามกลั้นอารมณ์เพื่อจะได้อยู่ในร่างบางที่แสนอบอุ่นอ่อนหวานอีกสักนิด... เสียงฝนที่กระหน่ำตกลงมาออย่างไม่ลืม หูลืมตา เสียงฟ้าร้องราวเทพเจ้าพิโรธไม่ได้ทำให้คนที่อยู่ในห้วงพิศวาสครั่นคร้าม เพราะยิ่งฟ้าร้องดังเท่าไหร่เขาก็สอดใส่โหมแรงรักเข้าหาเธอมากขึ้นๆ

ภูริชไม่สามารถทนต่อการรบเร้าของกายสาวได้อีกต่อไป เขาถึงกับต้องห่อปากสูดลมหายใจเข้าก่อนจะสบถคำหยาบออกมาในตอนที่อารมณ์ดิบพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุดอันเนื่องจากการกระทำของร่องเนื้อร้อน รีบเร่งจังหวะสับสะโพกรัวเร็วถี่ยิบเพื่อส่งให้ตัวเองและแฟนสาวไปถึงสวรรค์ใช้ฟ้าแห่งกามารมณ ์ เสียงหวานครวญครางคละเคล้ากับเสียงเนื้อเปียกตีกระทบเข้าหากันดังระงมไปหมด "อ๊ะ อ๊า!" พลอยลลินณ์สะดุ้งผวาเฮือกในขั้นตอนสุดท้ายของอารมณ์ราคะ ร่างเล็กเกร็งสั่นสะท้านขณะที่โพรงเนื้อเร่งปล่อยน้ำรักหยาดเยิ้มออกมาชะโลมแก่นกายปูดที่อยู่ในตัว

ศิศิราตามตะครุบ ความไม่ควรลั่นอยู่ในอก แต่มือเดียวที่ใช้การได้ไม่สามารถหยุดอีกฝ่ายได้เลย ทั้งยังถูกทำให้หลุดเสียงครางกระสัน เมื่อเรียวนิ้วแข็งแรงแทรกลงกลางกลีบดอกไม้สาว เกาะเกี่ยวเคี่ยวคลึงเกสรตูมน้อยและกลีบดอกไม้อ่อนนุ่ม ทักทายเย้าหยอกจนน้ำหวานหยาดเยิ้มออกมา มือหนาอีกข ้างบีบเคล้นพุ่มปทุม สัมผัสแผ่วเบาหากเร้ารัญจวนไปทั่วสรรพางค์กาย “คุณปรารุษก์...” ศิศิราหัวหมุน ร่างกายรุ่มร้อนจนเจียนคลั่ง

เธอย่นจมูกใส่ จนชายหนุ่มแนบริมฝีปากอุ่นขยี้ลงไปเบาๆ อย่างมันเขี้ยวก่อนจะสอดแทรกปลายลิ้นร้อนเข้าไปเพื่อมอบรางวัลให้กับภรรยาสุดที่รัก ซึ่งบรรยากาศตลบอบอวลด้วยความสุข ท่ามกลางเสียงคลื่นทะเลที่ซัดเข้าฝั่งเป็นระยะๆ ราวกับว่าเป็นพยานรักของทั้งคู่ จบบริบูรณ์ พบ กับ พิศวาสรักเมียทาส

้ายพัดกระหน่ำความสุขในบทเพลงพิศวาสไม่จบลงเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเขาสร้างความสุขเธอไปเพียงหนึ่งครั้งด้วยเรียวนิ้วเสื้อคลุมสีน้ำเงินล่วงหล่นเพราะมือบางที่ทั้งกำทั้งขยับทั้งปัดด้วยความเสียวซ่านที่เขาส่งมาให้ จนเธอกระตุกปล่อยสายธารให้เขาได้เห็น หน้าบางแดงก่ำหลบตาเขาท ี่มองเธออย่างหวานเยิ้ม

พลักษณ์เดิมของบุพการีในอดีตชาติได้ ภาพของ คุณหลวงฤทธิ์ ในชุดราชปะแตนเต็มยศ และ คุณหญิงปานรัมภีร์ ในสไบสีนวลที่ยังคงวนเวียนปกปักรักษาดวงจิตของตนเองในร่างปัจจุบัน คือสิ่งที่น้องยอร์ชเห็นจนชินตา เป็นการยืนยันว่าไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ร้อยปี หรือร่างกายจะเปลี่ยนไปเพียงใด แ ต่ความรักของพวกท่านยังคงเป็นนิรันดร์และอยู่ใกล้ตัวเพียงลมหายใจกั้น

พชรบอกเสียงพร่า “เราอยากรักเธอ อยากให้เธอรัก อยากเป็นของเธอ” คนฟังราวถูกกระตุ้นด้วยคำพูดนั้น ร่างเล็กขยับเร็วขึ้นพร้อมมือหนาก็นำพาบีบกระชับหนักหน่วง กระแสซ่านรัญจวนเหมือนถูกฉีดเข้าไปทั่วร่าง เส้นประสาททุกเส้นในร่างสาวราวกับถูกดึงจนตึงเครียดจนเจียนฉีกขาด