무협 소설 & 이야기

"Tungkol saan? Kung paano mo ako dinala rito against my will, o kung paano natin tuluyang sinira ang code of ethics ng unibersidad?" Anne looked down at her own hands, her fingers tracing the rim of her mug. Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya. "Tungkol sa kung ano ang susunod nating gagawin. We crossed the line. There's no turning back from this."

Kaya’t naglakad siya papunta roon. Bago pa man siya makapasok, narinig niya ang malakas at OA na boses mula sa loob. “Mga kapatid mula sa Samahang Liwayway! Kailangan n’yong malaman — ang lumilipad na espada ko ay isa sa mga walang kapantay na kayamanan ng Samahang Daan ng Hiwaga! Tinatawag itong Noon Money Sword! Tanungin n’yo pa ang iba kung gaano kahirap ang pinagdaanan ko para nakawin ang espadang ito! Kung gusto n’yo itong bilhin, mangako muna kayo na hindi n’yo ito gagamitin sa palitan sa loob ng tatlong araw. Kung hindi, hindi ko ibebenta!”

Paikot ang pwesto at nasa likod ng mga kasali ang mga usi lang. May pagkapareho ang card game na ito sa larong pares. Magsasabay-sabay kayong ilapag ang isang card n'yo patalikod na tingin mo ay hindi mo kailangan o walang kapareha sa hanay ng iyong mga baraha. Maaari mo ng ilapag sa iyong tabi ang mga barahang may kapares na upang ang ilan na walang pares na lamang ang iyong hawak. Nasa inyong kasunduan kung counter clockwise o clockwise ang magiging takbo ng pasahan ng cards na ibababa at ipapasa n'yo. Ang may matirang pinakamataas na baraha ang siyang talo. Highest is Alas while the lowest is number 2. Maingay at naging enjoyable ang laro na si Max ang kasalukuyang namumuro sa mga panalo.

sagot ni Andrea. Ang ugnayan sa pagitan nila ay marupok, kumplikado, pero naglalagablab ang pagiging matatag. Isang bagay na totoo. Sabay silang gumalaw, magkasabay na parang hindi pa rin sila nilisan ng muscle memory. Inilagay ni Andrea ang kanyang baril sa kanyang holster. Sinuri ni Jobert ang bintana. Tahimik at marahan ang kanilang mga yapak.

Nakatingin pa sa akin, obviously teasing me. "Gago," natatawang sabi ni Larah. Napailing na lang din ako habang mahinang natatawa. Ilang minuto pa kaming nagbangayan tungkol sa magiging band name namin. Puro kalokohan kasi sina Kuya Red at Henry kaya panay rin tawanan namin at natagalan pa sa pag-settle kung anong name. Later on, we agreed to name our band Microscope. Ang lalakas ng trip nila. Nakisabay na lang ako.

“P’wede ba, Maria Anita! May hahabulin pa akong appointment sa OB ko kaya wala akong panahong makipaglaro ng penoy-henyo saiyo.” “Chill a bit, okay. That's Matthieus Morris Monférrer...” “Oh my God! S’ya nga? One of few aloof member of TH fraternity and not to fucking mention a heir to one of the largest fortune in Asia. Anak ka ng timawa, Maria Anita! What exactly you were doing? This is beyond your crazy game, Anne. You fucked a guy, fratmate pa ni Nicklaus! You have had crossed the boundaries! Malalang bersyon na ito ng laro mo. Kailan mo pa ititigil iyang pakikipagbolahan sa mga member ng fraternity na iyan?”