유혹남 Novels & Stories

กลิ่นลมหายใจที่เจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์และน้ำหอมราคาแพงของภัสกรกระตุ้นให้เธอรู้สึกเคลิ้มเคลิ้มไปกับรสจูบที่ดูดดื่มของเขา

หญิงสาวยังคงอ้อนวอนร้องขอเขาทั้งน้ำตา ทว่าชายหนุ่มกลับไม่นำพาต่อท่าทีเว้าวอนนั้น ต่อตระการก้มลงไปจูบซับน้ำตาให้หญิงสาวใต้ร่าง ก่อนจะเริ่มกักเก็บเธอไว้ในอ้อมกอดของเขาอีกครั้งหนึ่ง นาทีนี้สมองของเขาไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น นอกจากอยากบรรเทาความเจ็บปวดให้มันทุเลาเบาบา งลงไปเท่านั้น เขาเริ่มฉุดรั้งเธอให้เข้ามาสู่วังวนปรารถนาของตัวเอง มอมเมาหลอกล่อเธอด้วยเสน่หาที่เขาปรนเปรอให้จนร่างอรชรเริ่มอ่อนระทดระทวยอยู่ใต้ร่าง

เสียงค้านในลำคอของคนใต้ร่างไม่เป็นผลนัก ยิ่งเผยอปากก็ยิ่งเปิดโอกาสให้ปัฐวิกรล่วงล้ำได้ ชายหนุ่มลูบโลมปลายลิ้นหนักหน่วงอย่างเอาแต่ใจหากก็ไม่รุนแรง เน้นความเร้าใจปลุกความใคร่ส่วนลึกภายในร่างสาวให้ลุกโรจน์ขึ้น ด้วยมาธาวีค่อนข้างเกร็งและดูไม่ไว้ใจเขาทั้งที่เคย

หล่อนร้องออกมาอย่างตกใจ พยายามดิ้นรนเมื่อเห็นคนเริ่มมองมาทางหล่อนมากขึ้นแล้ว อ้อมแขนของเขาแข็งแรงจนหล่อนดิ้นไม่หลุด “ผมชื่อ ฮิมราน...” เขาลากเสียงยาวช้าๆ ก้มหน้าลงมาหาหล่อน “จำไว้ให้ขึ้นใจก็แล้วกัน ร้อยดาว” คำพูดของเขาทำให้หล่อนตัวแข็งเป็นหิน ร่างบางของหล่อนถูกผล ักออกจากอ้อมแขนแข็งแรงของเขาอย่างรังเกียจ รอยยิ้มเยาะระบายอยู่เต็มใบหน้าหล่อลากดินนั้น

หล่อนเรียกเขาเสียงหลง ดวงตากลมโตที่มีน้ำใสคลอก่อนจะไหลลงมาอย่างช้าๆ "ออกไปนะเว้ย ถ้ามึงเข้ามากูแทงเมียมึงแน่" ฝ่ายคนทำผิดไม่คิดว่าทุกอย่างจะผิดแผนไปหมดขนาดนี้ เขาลวงบุลลาออกมาโดยปลอมเสียงเป็นพณณกรได้อย่างแนบเนียนเพื่อย่ำยีเธอหวังให้คนที่ทำลายอนาคตของตัวเองโกรธแค ้น ก่อนจะเรียกค่าไถ่เมียมันนำเงินไปเริ่มต้นใหม่ที่ต่างประเทศ นั่นคือแผนที่คิดแต่มันอาจจะตื้นเกินไปจึงไม่ถึงฝั่งฝัน

หญิงสาวพยายามถามแต่เธอก็ไม่ได้รับคำตอบกลับมานอกจากท่าทีราวกับเจ้านายของเขา เดือนลดากระวนกระวายใจ เขาเรียกที่อยู่นั่นว่า ฮาเร็ม อาจเป็นคอนโดส่วนตัวในลาสเวกัสนี่และมีผู้หญิงในคอลเล็คชั่นของเขาหลายคนรวมตัวอยู่ด้วยกัน ผลัดเปลี่ยนกันให้ความสุขแก่ เจ้านาย ทว่าก็ปฏิเสธไม่ ได้ว่าเอเดรียนเป็นผู้ชายหน้าตาดีมากคนหนึ่ง ไม่ใช่แค่หล่อเหลาบาดจิตจนทำให้เธอเผลอลอบมองเขาหลายหนแต่เขายังเป็นผู้ทรงอิทธิพลในลาสเวกัสอีกด้วย

หลุมพรางเสน่หา บทที่ 113 "อะไรนะคะ คุณไม่ได้ชื่ออมแล้วคุณชื่ออะไรล่ะ" "โอห์ม" "โอม?" "โอห์มมม" ชายหนุ่มลากเสียงให้ยาวหน่อย

คำขู่ของเหยื่อสาวไม่ได้เข้ามาในโสตประสาทของคนที่กำลังหื่นขึ้นสมองเลยแม้แต่น้อย และยังย่างสามขุมเข้าหาร่างเย้ายวนที่หมายตาอย่างย่ามใจ เสียงแหบพร่าที่เปล่งออกมาก็ชักหยาบโลนขึ้นเรื่อยๆ “อย่าเล่นตัวนักเลยน่าคนสวย มาลองบิ๊กฮอตดอกของพี่ไมค์ดูสักครั้งรับรองว่าชายาจะติดใจจนลื มไม่ลงเลยทีเดียว และรับรองว่าจะต้องคร่ำครวญหาอีกหลายๆ ครั้งเลยด้วย”

มาริสาตกใจที่เขารู้ข้อมูลเกี่ยวกับครอบครัวเธอ ผู้ชายคนนี้ชักจะร้ายกาจกว่าที่เธอคิดไว้จริงๆ มันเป็นเวรกรรมอะไรของเธอกันนะ ที่ต้องมาเจอคนแบบนี้ เธอไม่อยากให้แม่เป็นกังวลหากรู้ว่าเธอไม่มีหนี้สินตั้งมากมาย เพราะแค่ปัญหาของแม่ก็มีมากพอแล้ว มาริสาไม่อยากให้แม่ต้องเป็นห่วงเธ ออีก “เอ๊ะ! นี่ใช่เบอร์ร้านขนมของแม่เธอหรือเปล่าน้า” เขายื่นนามบัตรที่ได้มาจากณิชาให้หญิงสาวดู เป็นนามบัตรของร้านวาสนาเบเกอรี มีที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์พร้อมสรรพ

เจ้าสัวบุญเสริมได้แต่ยิ้มอยู่เพียงลำพัง และดีใจมากเมื่อบอกความจริงกับปราบแล้วเขาไม่ปฏิเสธที่จะรับหงส์หยกไว้พิจารณา แต่ไม่รู้ว่าลูกสาวจะดีพอสำหรับผู้ชายอย่างปราบหรือไม่ แม้ว่าหงส์หยกจะเป็นมีพร้อมทุกอย่างจนสามารถเลือกผู้ชายไฮโซสักคนมาเป็นแฟน แต่เจ้าสัวไม่ไว้ใจใครให้ด ูแล ท่านไว้ใจผู้ชายที่รู้จักดีที่สุดอย่างปราบมากกว่า แต่อย่างที่บอกคือตบมือข้างเดียวไม่ดัง สำหรับปราบไม่น่าจะมีปัญหา แต่หงส์หยกจะรักผู้ชายที่เอาแต่ขลุกอยู่ในสวนได้หรือเปล่า นิสัยหรือก็ดิบๆ กระด้างบ้างเป็นบางเวลา แต่คนแบบนี้ดีที่ตรงไปตรงมา