Mag-log in“Sasi, aku memberimu kebebasan untuk mencintaiku, karena memang itulah tugasmu sebagai budak. Tapi kau pun harus ingat! Jangan pernah mengharapkan yang sebaliknya. Karena aku akan memberikanmu apa pun itu, kecuali cinta.” Sasi Theresia berharap jika dirinya bisa melakukan semua itu, tapi nyatanya tidak. Hatinya yang lemah, tetap saja mengharapkan balasan untuk cintanya yang usang. “Kenapa Tuhan sejahat itu, menakdirkanku sebagai budak yang tidak pernah pantas untuk dicintai oleh siapa pun.”
view moreCarissa POV
Napabalikwas ako ng bangon ng marinig ko na may kumalampag sa labas ng pinto ng kwarto ko. Hindi ko alam kung anong oras na basta naramdaman ko nlng na masakit ang aking ulo. . Naramdaman ko din na wala akong saplot sa katawan ng unti-unti akong bumaba sa higaan. Pero pagtingin ko sa kama nakita ko na may katabi ako.. Nataranta akong hinila ang kumot at ibinabalabal sa hubad kong katawan.'Anong nangyari? Napabulalas ako sa sarili dahil hindi ko talaga matandaan kung ano ang nangyari sa nagdaang gabi. Bahagya ko pang kinusot-kusot ang aking mga mata at tumingin sa katabi ko. Lalong dumagundong sa kaba ang aking dibdib ng makita kong lalaki ang aking katabi. N*******d ito base sa hitsura nitong nakadapa at tanging bewang hanggang paa ang natakpan ng kumot. Tulog na tulog ito.'" Carissa, buksan mo ang pinto, ano ba?"Narinig ko na kinakalampag ni Mommy ang pinto ng aking room. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Wala talaga akong matandaan. Hangang sa narinig ko na lang na nagclick ang door knob ng kwarto ko. Napabalik ako sa aking kama at kinuha ang isang unan at inilagay sa harapan ko. Sunod-sunod na pumasok sila Daddy, Mommy at Ate Ara. Gulat silang napatingin sa akin pati na din sa lalaking tulog pa rin na nasa aking kama."Malandi kang haliparot ka! Anong ginawa mo sino yang nasa tabi mo?" sigaw ni Mommy sa akin. Hindi kasi makita amg mukha ng katabi ko kasi nakadapa ito pero maya-maya lang ay gumalaw ito at bumangon. Ng makita ko ang mukha ng katabi ko ay nagulat ako. Si Kuya Gabriel, boyfriend ni Ate Ara. Nakita ko din ang pagrehistro sa pagkagulat sa mukha ni Kuya Gabriel. Napabaling pa ito sa akin at bakas sa mukha nitong naguguluhan din ito sa mga nangyayari. Binalingan nito si Ate Ara na noon ay umiiyak na.Si Gabriel ay matagal ng kasintahan ni Ate Ara. Mayaman ito...... Ay hindi pala sobrang yaman... Galing ito sa kilala at pinakamayamang pamilya ng bansa."Ano ang ibig sabihin nito?" sigaw ni Ate Ara. May luha na din na lumalabas sa kanyang mga mata ng napagsino ang katabi kung lalaki. . "Gabriel, Carissa ano ang ibig sabihin nito?" "Bakit nagawa niyo sa akin ito?" humahagohol niyang sabi. Walang patid ang pagtulo ng kanyang luha. Hindi ko alam kong ano ang isasagot ko kasi wala talaga akong matandaan. Basta naalala ko lang na 21st birthday party kagabi ni Ate Ara maraming bisita at lahat nagkakasayahan. Nang tingnan ko si Daddy at nakatiim-bagang lang itong nakatingin sa amin. Matalim naman ang tingin sa akin ni Mommy na parang nakagawa ako ng malaking kasalanan. Samantalang su Ate Ara ay halos maghistirikal na sa sobrang sama ng loob."Disi-otso anyos ka pa lang pero lumandi ka na Carissa at sa boyfriend pa talaga ng kapatid mo." Sabay pakawala ng mag asawang sampal sa akin ni Mommy. Pakiramdam ko namanhid ang aking mukha sa sakit na aking naramdaman. "Mommy, sorry po hindi ko alam" umiiyak kong sabi. "Wala akong matandaan kung bakit nangyari ito". Sabay lingon sa katabi ko na kita din ang pagkalito sa kanyang mukha. Bumalatay ang pagkalito sa mukha nito. Waring inaalala ang mga nangyari nung nagdaang gabi. " Kuya Gabriel paano nangyari ito ba---- hindi ko nantuloy ang sasabihin ko ng sabunutan ako ni Ate Ara." Walang hiya kaaaaa... Ahas ka..!!! ."sigaw ni ate Ara sa akin habang hila-hila ang aking buhok. Halos matangal ang anit sa aking bungo sa sobrang lakas ng pagkahila niya sa akin. Hindi ako makapalag kasi hawak-hawak ko ang kumot na tumatakip sa aking kahubdan." Ahas ka, bakit ikaw pa na kapatid ko ang umagaw sa lalaking pinakamamahal ko". Sigaw ni Ate Ara sa akin. "Kakalbuhin kita" at lalo nya pang nilakasan ang paghila sa buhok ko na pakiramdam ko ay matatangal na sa anit ko."Ara tama na yan". Sigaw ni Daddy. "" Wala ka ng magagawa dahil nangyari na ito. " Binalingan niya si Gabriel." Mag usap tayo Gabriel. "Ipaliwanag mo kung bakit nandito ka sa kama ni Carissa". Baling ni Daddy kay Gabriel na halata sa boses at kilos nito na nagpipigil sa matinding galit. Halata din sa mukha nito ang malaking disappointment ng sulyapan ako nito."Tito, I I dont know what happened. Why I am here..... Wala akong matandaan... Nalilito na sambit ni Gabriel." Ara Babe hindi ko alam.. Im sorry......" Babe bakit mo nagawang lukuhin ako" humahagolhol na sabi ni Ate Ara. "Bakit ang kapatid ko pa" huhuhuhu" hindi ko matangap.." Sigaw ni ate Ara. HINDI KO MAINTINDIHAN BAKIT SA DINAMI-DAMI NG TAO BAKIT KAPATID KO PA". "Mommy, Daddy hindi ko matangap ito". Ang sakit-sakit"."Ate, Im sorry.." sambit ko habang umiiyak. " Hindi ko alam.. Wala akong alam, wala akong matandaan" huhuhuhu. Dad, Mom sorry po. Sambit ko sa kanila habang nag-uunahan sa pagtulo ang aking luha. Litong lito ako sa mga nangyari. Hangang ngayon hindi pa rin kayang iproseso ng aking utak bakit nangyari ang bagay na ito. Ikakasal na sa susunod na buwan ang aking ate Ara at Kuya Gabriel. Nagmamahalan sila at saksi ako dun. Pero bakit nangyari ito." Bweno dahil nangyari na ito wala na tayong magagawa pa para baguhin ang nangyari na."Sambit ni Daddy." Helena, Ara lumabas muna tayo sa kwarto na ito." Kayong dalawa" ani ni Daddy sa akin at kay Gabriel "Ayusin niyo ang mga sarili niyo mag - uusap tayo. Kapag tapos na kayo mag-bihis sumunod kayo sa akin sa liberary may mahalaga tayong pag-uusapan. Tatawagan ko na din ang mga magulang mo Gabriel para pumunta dito sa bahay.". Wika ni DaddyHumakbang si Daddy papunta ng pinto. Si Ate Ara naman ay masama ang tingin sa akin. Nag uunahan pa rin sa pagpatak ang luha sa kanyang mga mata. Si Mommy naman ay matalim akong tinitigan. Nilapitan nito si Ate Ara at inakay papuntang pinto kung saan naghihintay si Daddy para sabay na silang lumabas. Narinig ko pa ang paghikbi ni Ate bago tuluyan silang nakalabas sa pinto at pabalibag itong isinara." Kuya" Sambit ko. "Paanong------bakit?" hindi ko alam kung paano umpisahan ang sasabihin pagkaalis nila Mommy Daddy at Ate Ara. Nabalot ng katahimikan ang buong kwarto at wala yatang balak magsalit si Gabriel. Nakakuyom ang mga kamao nito habang nakakunot ang noo. Kaya naman nagdesisyon na akong basagin ang katahimikan na iyon." Pinikot mo ba ako? "nagulat ako sa sinabi ni Kuya Gabriel. Bakas sa boses nito ang galit." Kuya No".... Wala sa vocabulary ko ang pikotin ka.. Lalo na at boyfriend ka ng Ate ko. ". Nahihintakutan kong sagot dito. Mahigpit ang pagkakahawak ko sa kumot."Then paanong napunta ako dito sa kwarto mo?" tiim bagang niyang sabi. Tinitigan ako nito at bakas sa mukha nito ang poot at pagkasuklam sa akin."Hindi ko alam, wala akong matandaan". Sagot ko sa nanginiginig na boses. Yumuko ako dahil hindi kayang salubungin ang masakit na titig sa akin ni Gabriel.. Nakakatakot ang hitsura nito."Tandaan mo Carissa oras na makipaghiwalay sa akin ang Ate mo dahil sa nangyari na ito magbabayad ka sa akin. Hinding hindi kita mapapatawad." galit niyang sabi. Tumayo ito at isa isang isinoot ang kanyang mga damit. Wala itong pakialam kahit hubot-hubad ito. Hindi ko naman alam kung anong gagawin ko ng mga pagkakataon na iyon. Unang beses kong makakita ng hubad na lalaki sa harap ko at hindi ko alam kung ano ang magiging reaksiyon ko. Pumikit na lang ako habang hinihintay na matapos magbihis si Kuya Gabriel."Kuya hindi ko naman ginusto ito eh" iyak ko. "Sorry kung nangyari ito.. Huhuhuhu ". Umiiyak na wika ko dito ng masiguro kong tapos na itong magbihis. Hilam ang luha sa aking mga mata na tumingin dito."Pwes ayusin mo ang paliwanag mo sa ate mo" padabog nyang sabi. "Sigaruduhin mo lang na hindi maapektuhan ang relasyon namin kundi mananagot ka sa akin tandaan mo yan". Wika nito at padabog na lumabas sa aking kwarto.Naiwan akong naguguluhan. Hindi pa rin maproseso ng aking utak ang mga nangyari. Wala akong matandaan. Kagabi masaya pa kami habang sinicelebrate ang birthday ni Ate. Naguguluhan ako. Paanong napunta kaming dalawa ni Kuya Gabriel sa kama. Paanong katabi ko siyang nakatulog dito sa kama. Hindi naman ako nalasing kagabi kasi never akong tumikim ng kahit anong alak. Marahan kong hinawi ang kumot na tumatakip sa hubad kong katawan. Marahan kong pinakiramdaman ang aking katawan. Wala naman akong naramdaman na kakaiba sa aking katawan.Tuluyan na akong bumangon at inayos ang aking higaan. Walang bakas na kahit ano sa aking kama. Naguguluhan man ay dali-dali akong pumunta sa closet at kumuha ng damit na maisusuot.Pumunta ako sa banyo upang maghilamos. Pagtingin ko sa salamin para akong bruha dahil sabog-sabog ang aking buhok dulot ng pagsabunot ni Ate Ara. Putok ang aking labi at pasa sa mukha dahil sa pagsampal ni Mommy sa akin kanina. Mapait akong napangiti. Hindi na bago sa akin na saktan ni Mommy pero mas matindi ngaun kasi talagang bumakat sa mukha ko ang palad ni Mommy. Mabilis akong naligo para maginahawaan at naglagay ng kunting powder sa aking mukha upang matakpan ng kunti ang pasa.Sasi Theresia mengerang kesakitan. “Tolong jangan siksa aku. Aku akan mengatakan padamu.” Leo menghentikan siksaannya. Tak sabar ingin mendengar pengakuan wanita licik yang sudah tak berdaya tersebut. “Katakan, siapa?” “T-tapi, k-kau harus berjanji. K-kau akan melepaskanku jika akau mengatakan padamu, siapa orang yang telah berkhianat pada kalian.” “Tentu saja, kau bahkan bisa menghirup udara sesuka hatimu, Sayang.” Namun, sebelum Sasi Theresia mengakui, ponsel Leo kembali melengking. Nama Jonathan tertera didepan layar. “Aku akan ke situ dengan Sasi.” Setelah itu, panggilan dimatikan. Leo tersenyum sinis. “Sepertinya kau akan segera lepas dari siksaan ini. Jonathan barusan meneleponku dia akan ke sini beraama dengan Naina.” ** “Kita mau ke mana?” tanya Sasi dengan wajah yang masih tampak sedikit pucat. “Ke tempat Leo.” “Kau mau kembali menitipkan aku di sana?” tanya Sasi penasaran. Jonathan mengacak rambut Sasi dengan lembut. “Tentu saja tidak. Aku i
Pada akhirnya Sasi tertidur dalam pelukan Jonathan. Sedangkan pria itu tampak sedang memainkan gawainya dengan pelan, karena takut gadis itu terganggu tidurnya. Saat dirinya hendak menaruh ponsel di atas nakas, tiba-tiba benda pipih itu bergetar. Satu panggilan atas nama Leo menerobos masuk. “Ada apa, Leo?”“Joe, bisakah kau ke sini sekarang?”Jonathan mengernyit, Leo adalah orang yang begitu tahu kondisi. Pria itu tidak akan menyuruh sang karib untuk datang jika tidak ada kepentingan yang mendesak. “Katakan, ada apa?” tanya Jonathan penasaran. “Anak buahku menangkap Sasi Theresia. Rupanya selama ini budakmu bernama Naina.”“Tolong kau jaga perempuan itu untukku. Karena saat ini aku belum bisa datang ke tempatmu. Sasi terluka dan anak buahmu tahu itu. Jangan kau habisi dulu dia. Biar Sasi yang melakukannya. Dendam, harus dibalas oleh yang bersangkutan.” Suara Jonathan begitu berat. Matanya menatap ke arah Sasi yang masih tertidur pulas dengan keadaan miring. “Tentu saja kawan. Ta
Joe, aku akan mengabdi padamu seumur hidupku.”Jonathan tersenyum, kemudian pria itu memberi kecupan hangat di dahi Sasi. “Terserah apa pun itu, yang kuharap saat ini kau selalu baik baik saja dan lukamu lekas sembuh.”“Joe.”“Ehm.”“Sebenarnya apa yang membuat kau begitu baik padaku. Bukankah aku ini hanya seorang budak?” Lantas ia mengepalkan kedua tangannya. “Aku bahkan tidak menguntungkan apa-apa bagi dirimu. Malah … a-ku terlalu banyak menyusahkanmu. Kuharap, kau tidak terlalu bersikap baik terhadapku.”Jonathan mengernyit. “Kenapa? Kau tidak suka jika aku bersikap baik terhadapmu?”Gadis itu kemudian menatap Jonathan begitu lekat. “Aku tidak ingin kau memberikan harapan padaku. Aku tahu, kau bersikap baik karena aku hanya wanita lemah. Tapi Joe, aku takut berharap lebih padamu. Jangan berbuat baik tanpa alasan. Lebih baik kau memukulku atau mengatakan yang sejujurnya, apa niatmu yang sebenarnya.”Niat yang sebenarnya? Mendadak kepala Jonathan menjadi kosong. Ia sama sekali tid
Ucapan Davin saat itu tentang cairan kuning yang tak ada penawarnya benar adanya. Cairan tersebut tidak berlangsung lama jika penggunanya berusaha mencari tahu tentang kehidupannya. Ada sebagian orang yang memilih untuk menerima takdirnya, melupakan ingatannya dan membiarkan dirinya menjadi budak untuk selamanya. Orang-orang yang seperti itu, membuat cairan obat bekerja lebih lama atau seumur hidup. Davin memang sengaja membuatnya seperti itu. Sebab, itu semua bisa menguntung bagi usahanya. Jika dia menetapkan cairan dosisi tinggi, tidak ada lagi mereka mereka yang akan datang untuk mencarinya, memintanya untuk kembali menyuntikkan cairan agar peliharaan mereka kembali patuh. Oleh sebab itu, tidak jarang bagi pelanggan Davin—mereka kembali datang—untuk meminta agar budaknya disuntik kembali. Tentu karena reaksi cairan pertama telah luruh, budak budak itu telah mengingat jati dirinya lagi. Sehingga mau tidak mau, para tuan harus kembali menyuntik. Tentu suntikan yang kedua ini tidak
“Tidak ada masalah yang serius, selain luka-luka yang lumayan parah. Tapi, dia memiliki luka batin yang begitu serius, hingga jiwanya terguncang,” ujar dokter Violetta sambil membetulkan posisi kacamatanya. Jonatan menatap lekat ke arah Sasi. “Jo, aku tidak mau tahu apa yang sudah kau lakukan
Jonatan tidak tahu apakah perbudakan tempat Sasi berada, memaksa mereka makan dengan gaya anj*ng atau tidak, tetapi melihat bagaimana gaya Sasi makan, sepertinya tempat itu memang mengajarkan budak-budak mereka makan dengan gaya hewan. Lelaki itu meringis. Ia merasa punya hewan dalam wujud manusi
Malam itu, Jonatan mengubah posisi tidurnya, berbalik ke kanan lima menit, lalu kembali telungkup. Tidak sampai satu menit, ia kembali mengubah gaya tidurnya menghadap ke kiri. Begitu terus sampai menjelang pagi. Sejak kejadian beberapa bulan lalu tidurnya selalu gelisah. Ia selalu teringat bagaiman
“Selamat ulang tahun, Sasi.” Sasi tersenyum lembut, kemudian gadis itu menoleh ke arah kekasihnya. “Apa kau yang menyiapkan semua hadiah ini untukku?” tanyanya dengan suara pelan. Tom mengangguk, lalu mengecup dahi Sasi dengan sayang. Setidaknya itu yang dilihat Sasi kala itu. “Tentu saja, aku






Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.
Mga Ratings
RebyuMore