กลับมาครั้งนี้ข้าขอมีชีวิตที่สงบสุข

กลับมาครั้งนี้ข้าขอมีชีวิตที่สงบสุข

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-25
โดย:  sanvittayamจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel4goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
65บท
6.1Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เหอหลันฮวา คุณหนูใหญ่ตระกูลเหอ ชาติที่แล้วตกตายเพราะความริษยาของน้องสาวต่างมารดา แต่ที่นางกลับมา ไม่ได้อยากล้างแค้นใคร ขอให้ข้าได้ใช้ชีวิตกับสามีอย่างสงบสุขได้หรือไม่

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1 เหอหลันฮวา

"Rencana kecelakaan yang diatur Tuan Rian benar-benar sempurna. Bahkan polisi pun nggak menemukan kejanggalan."

"Benar. Kudengar cinta sejati Tuan Rian dan putranya mengalami kecelakaan. Yang satu mengalami pecah ginjal sehingga harus menjalani transplantasi ginjal, sedangkan yang satunya lagi mengalami cedera mata dan membutuhkan donor kornea. Kebetulan, cuma Nona Clara dan putranya yang cocok. Karena itu, Tuan Rian sengaja meminta rujuk agar setelah menikah lagi, dia bisa menandatangani persetujuan operasi sebagai anggota keluarga, lalu mendonorkan ginjal Nona Clara dan kornea mata putranya. Dia benar-benar sangat mencintai cinta pertamanya."

"Nona Clara juga malang sekali. Sampai sekarang, dia dan putranya masih nggak tahu apa-apa. Mereka bahkan nggak tahu kalau Tuan Rian saat ini lagi menemani Nona Tamara di kamar 304."

Seluruh tubuh Clara terasa membeku. Dia hampir tidak mampu berdiri tegak.

Dia tidak berani percaya bahwa kecelakaan itu ... ternyata dirancang sendiri oleh Rian?

Jadi, dia meminta rujuk juga karena ada tujuan tertentu?

Dengan langkah sempoyongan, Clara berpegangan pada dinding sambil berjalan menuju kamar pasien yang disebutkan dokter tadi.

Pintu kamar itu hanya tertutup setengah. Dari dalam terdengar suara yang begitu dikenalnya.

"Rian, pergilah melihat Clara dan anak itu." Suara Tamara terdengar selembut air. "Bagaimanapun juga, dia istrimu, dan Alvian ... juga anak kandungmu."

"Nggak perlu." Suara Rian terdengar sedingin es. "Mereka sudah nggak ada gunanya lagi."

Napas Clara seketika tercekat.

"Sebagai bentuk kompensasi, aku bakal melindungi mereka seumur hidup." Rian berhenti sejenak. Saat kembali berbicara, suaranya justru terdengar lembut. "Tapi cuma sebatas itu. Tamara, kau tahu betul bahwa orang yang kucintai adalah kau."

Tamara mengembuskan napas pelan. "Tapi Alvian, bagaimanapun juga ...."

"Kalau mencintai seseorang, kita juga bakal menyayangi orang yang dia sayangi." Rian memotong ucapannya. Suaranya rendah, tetapi penuh ketegasan. "Anakmu tentu jauh lebih penting daripada mereka."

Clara menutup mulutnya erat-erat, sementara air mata terus mengalir tanpa suara.

Selama ini dia memang tahu Rian tidak pernah mencintainya.

Namun, dia benar-benar tidak menyangka. Bahkan terhadap putra kandungnya sendiri ... dia bisa setega itu.

Rian dan Tamara adalah teman masa kecil yang tumbuh bersama.

Rian adalah pria yang terpandang dan penuh wibawa, sedangkan Tamara lembut bagaikan air. Semua orang mengatakan bahwa mereka adalah pasangan yang diciptakan untuk satu sama lain.

Sementara Clara hanyalah asisten pribadi Rian.

Selama bertahun-tahun, dia menyaksikan dengan mata kepalanya sendiri betapa besar cinta Rian kepada Tamara. Wanita itu diperlakukan bak permata yang selalu berada di telapak tangannya.

Demi Tamara, Rian pernah menyalakan pesta kembang api selama tiga hari tiga malam di seluruh kota. Dia juga menamai seluruh merek di bawah grup perusahaannya dengan nama Tamara, menghabiskan uang dalam jumlah fantastis untuk memborong seluruh perhiasan di sebuah lelang hanya demi membuatnya tersenyum. Singkatnya, dia memanjakan Tamara sepenuh hati.

Sayangnya, hati Tamara telah menjadi milik orang lain. Dia menolak cinta Rian, lalu pergi ke luar negeri dan menikah dengan cinta pertamanya.

Sejak saat itu, Rian menghabiskan hari-harinya dalam mabuk. Hingga pada suatu malam, karena pengaruh alkohol, dia salah mengira Clara sebagai orang lain, dan tanpa disengaja mereka pun berhubungan badan.

Setelah malam itu, Clara hamil. Begitu Nyonya Atmaja mengetahui kabar tersebut, dia segera mengambil keputusan agar mereka berdua menikah.

Selama lima tahun menjalani pernikahan, Rian bahkan tidak pernah benar-benar memandang Clara.

Saat Alvian lahir, dia bahkan tidak masuk ke ruang bersalin.

Rian bahkan tidak mengizinkan Alvian memanggilnya ayah.

Namun, tepat setelah Clara putus asa dan mengajukan perceraian, Rian tiba-tiba berubah menjadi orang yang sama sekali berbeda.

Dia mengejar Clara dengan begitu gigih. Bahkan demi menyelamatkannya, Rian hampir kehilangan nyawa dalam kebakaran.

Sambil memeluk Clara dan Alvian, untuk pertama kalinya dia berkata dengan lembut, "Aku mencintai kalian. Maukah kalian memaafkanku?"

Alvian begitu bahagia hingga semalaman tidak bisa tidur. Sambil memeluk leher Clara, dia berbisik pelan, "Ibu, ayah bilang dia mencintai kita. Kita maafkan ayah, ya?"

Hati Clara pun luluh.

Dia mengira Rian benar-benar telah berubah.

Ternyata ... semua itu hanyalah kebohongan.

Rian rujuk dengannya semata-mata demi kecelakaan itu.

Agar dia bisa secara sah mengambil ginjal Clara dan merenggut kedua mata putra mereka.

Tubuh Alvian di sampingnya juga bergetar hebat.

Anak itu ternyata ikut mendengarnya!

"Ibu ...." tanya Alvian dengan suara bergetar menahan tangis, "Mataku ... benar-benar diambil ayah?"

Pertanyaan itu bagaikan ribuan jarum yang menusuk jantung Clara.

Dia teringat kembali pada hari kecelakaan itu. Saat itu, Rian menggendong Alvian yang wajahnya berlumuran darah sambil berlari memasuki rumah sakit dengan teriakan penuh keputusasaan.

Dia juga teringat bagaimana Rian berlutut semalaman di depan ruang operasi, memohon agar dokter menyelamatkan mata putra mereka.

Ternyata ... semuanya hanyalah sandiwara!

Clara tidak sanggup menahannya lagi. Dia segera menggendong Alvian dan berlari pergi.

Dia menerobos masuk ke tangga darurat. Di ruang tangga yang remang-remang, air matanya mengalir deras tanpa henti.

"Alvian, dia bukan ayahmu lagi. Mulai sekarang, dia nggak bakal pernah menjadi ayahmu lagi."

"Ibu bakal membawamu pergi, pergi sejauh mungkin. Seperti film Superman yang paling kau sukai, kita bakal berganti identitas dan memulai hidup yang baru, agar Rian nggak pernah bisa menemukan kita lagi. Bagaimana?"

Alvian memeluk leher Clara erat-erat. Tubuh kecilnya masih gemetar. "Kalau ... kalau begitu, apa nanti Superman bakal punya mata baru?"

Air mata Clara jatuh membasahi rambut tipis putranya. "Tentu. Ibu berjanji, apa pun yang terjadi, Ibu pasti bakal membuatmu bisa melihat lagi."

Clara menatap ke luar jendela. Perlahan, sebuah rencana nekat mulai terbentuk di benaknya.

Karena Rian begitu mencintai Tamara.

Jadi, dia akan membuat Rian menyaksikan dengan mata kepalanya sendiri bagaimana dia dan putra mereka ....

Sama-sama “mati” di tangan wanita yang paling dicintainya.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
65
บทที่ 1 เหอหลันฮวา
บทที่ 1 เหอหลันฮวาเหอหลันฮวา เป็นบุตรสาวภรรยาเอกของเสนาบดีเหอแห่งแคว้นหลาน นางเป็นหญิงสาวที่สง่างามจะบอกว่าเป็นยอดบุปผาแห่งเมืองหลวงก็ว่าได้ ไม่ว่าจะเป็นองค์ชายหรือคุณชายในเมืองหลวงต่างก็หมายปองนางแต่ใจของเหอหลันฮวายึดติดเพียงแค่องค์ชายรองแคว้นหลาน มีนามว่าหลานหมิงฮ่าวซึ่งมีฐานะเป็นคู่หมั้นเพียงคนเดียวเท่านั้น ทั้งสองมีการหมั้นหมายตั้งแต่วัยเยาว์โดยความเห็นชอบจากบิดาของนางและฝ่าบาทแต่ผู้ใดจะไปคิดว่าองค์ชายรองผู้แสนอ่อนโยนจะหักหลังนางด้วยการแอบไปผูกสมัครรักใคร่ และมีความสัมพันธ์ทางกายกับเหอชิงลี่น้องสาวต่างมารดาที่เป็นเพียงลูกอนุที่ขยับฐานะมาเป็นฮูหยินรองในจวนต่อให้เหอชิงลี่และองค์ชายรองหลานหมิงฮ่าวจะรักมั่นเพียงใด แต่อุปสรรคที่กั้นกลางทั้งสองคนไว้ คือคุณหนูใหญ่เหอหลันฮวาที่มีฐานะเป็นถึงคู่หมั้นเพียงหนึ่งเดียวองค์ชายรองหลานหมิงฮ่าวไม่ได้สนใจว่าตัวเขาจะต้องหมั้นหมายหรือว่าต้องแต่งงานกับผู้ใด ต่อให้มีใจรักมอบให้กับเหอชิงลี่แค่ไหน แต่ด้วยฐานะของนางไม่สามารถสนับสนุนเขาได้ หากแต่งเข้ามาคงเป็นเพียงอนุภรรยาเท่านั้น ซึ่งต่างกับคุณหนูใหญ่เหอหลันฮวา นางเป็นถึงบุตรสาวภรรยาเอกของท่านเสนาบดีเ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 ปรับความเข้าใจ
บทที่ 2 ปรับความเข้าใจภายในกระท่อมท้ายจวนของสองสามีภรรยาที่ถูกขับไล่ออกมา ร่างบางของเหอหลันฮวาเริ่มขยับตัว อาเฟยรีบอุ้มหญิงสาวเข้าสู่อ้อมกอดด้วยความดีใจ“น้ำ ข้าหิวน้ำ”เหอหลันฮวาอยู่ในอ้อมกอดของอาเฟย พยายามลืมตาขึ้นและส่งเสียงแหบแห้งเพื่อขอน้ำดื่ม“ขอรับ คุณหนูฟื้นแล้ว ข้าดีใจที่สุดเลยขอรับ”อาเฟยวางร่างของภรรยารักอย่างทะนุถนอม ก่อนจะรีบวิ่งไปหลังกระท่อมเพื่อเอาน้ำให้หญิงสาวดื่ม“ค่อย ๆ ดื่มนะขอรับ คุณหนูเพิ่งจะฟื้นขึ้นมา เดี๋ยวข้าจะไปต้มข้าวให้นะขอรับ”อาเฟยเตรียมจะเดินออกจากกระท่อมเพื่อไปต้มข้าวที่มีข้าวสารเพียงน้อยนิดให้ภรรยาได้กิน ตัวเขานั้นอดได้แต่ภรรยาของเขาเป็นถึงคุณหนูใหญ่และเป็นดวงใจของเขา ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะให้ภรรยาได้กินก่อนเหอหลันฮวาจับแขนเสื้ออาเฟยไม่ปล่อยคล้ายกับไม่ต้องการให้ชายหนุ่มไปไหน เมื่อปรับสายตาของตัวเองได้แล้ว แม้ว่าใบหน้าจะซีดเซียวแต่ยังคงเห็นเลือดฝาดขึ้นเล็กน้อยบ้างแล้ว“ท่านพี่ อย่าทิ้งข้าไว้คนเดียว”อาเฟยได้ยินคำเรียกขานของภรรยา ชายหนุ่มตัวแข็งทื่อและคิดว่าตนเองหูฝาดไป เมื่อคุณหนูใหญ่คือคนที่แสนจะเกลียดชังเขา เรียกเขาว่าท่านพี่“คุณหนูเรียกข้าว่าอะไรนะข
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 เตรียมความพร้อม
บทที่ 3 เตรียมความพร้อม“เป็นไปได้อย่างไร ทำไมนางจึงรอดตาย”เหอชิงลี่เกรี้ยวกราดอย่างไม่ยินยอมเมื่อรู้ว่าพี่สาวต่างมารดาที่คอยเป็นหนามทิ่มแทงใจยังคงมีชีวิตอยู่“เจ้าใจเย็น ๆ ก่อนได้ไหมเล่า ข้าเองคิดว่านางไม่น่าจะมีชีวิตรอดมาได้ ข้าสั่งให้บ่าวคนนั้นวางยานางมาร่วมเดือน ทำไมนางถึงไม่เป็นอะไร”ฮูหยินรองตู้เหนียงนางไม่เข้าใจเช่นกันว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมลูกเลี้ยงอย่างเหอหลันฮวาจึงรอดพ้นความตายมาได้ ในเมื่อนางใช้ยาตัวเดียวกันกับฮูหยินใหญ่ที่นางได้กำจัดไปเมื่อหลายปีก่อน“ท่านแม่จะให้ข้าใจเย็นได้เช่นไร นางยังเป็นที่ต้องการขององค์ชาย ท่านแม่น่าจะทราบดีว่าต่อให้ข้าและองค์ชายจะมีใจให้กันเช่นไร ฐานะของข้ายังไม่เหมาะที่จะเป็นชายาของพระองค์ มีเพียงนางหลันฮวาเท่านั้นที่พระองค์ต้องการ ในเวลานี้ท่านแม่เองก็น่าจะทราบดี ว่าองค์ชายตัดความสัมพันธ์กับข้าไปแล้วเพียงเพราะเกิดเรื่องอื้อฉาวกับคุณหนูใหญ่ของจวน”ยิ่งคิดเหอชิงลี่ยิ่งเคียดแค้น นางวางแผนไว้ทุกอย่าง ไม่คิดว่าเรื่องจะลงเอยเยี่ยงนี้ แม้จะกำจัดพี่สาวต่างมารดาให้พ้นจากตำแหน่งพระชายาขององค์ชายได้แล้วก็ตาม เพียงแต่ตัวนางเององค์ชายมาตัดสัมพันธ์เช่นกันเมื่อคิ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ทวงสินเดิม
บทที่ 4 ทวงสินเดิมการใช้ชีวิตของเหอหลันฮวาและอาเฟยเป็นไปอย่างราบรื่น ทั้งสองคนทานอาหารที่หลันจิงไปรับมาจากโรงน้ำชาไป๋หลานเท่านั้น แต่โรงครัวของตระกูลเหอยังคงนำอาหารมาให้ปกติ โดยที่ไม่รู้เลยว่าทั้งหมดไม่ได้แตะต้องอาหารพวกนั้นเลยยามซื่อ (คือ 09.00 – 10.59 น.) ของวันถัดมา เหอหลันฮวาจูงมือสามีมาที่เรือนใหญ่ด้านหน้า เพื่อบอกกล่าวเสนาบดีเหอนายท่านของจวนและฮูหยินผู้เฒ่าซึ่งเป็นย่าของนาง“เจ้ามาทำไม ผู้ใดใช้ให้เข้ามาที่เรือนใหญ่” เสนาบดีเหอกล่าวออกมาอย่างเกรี้ยวกราดและไม่พอใจ ที่เห็นบุตรสาวคนโตอยู่กับมารดาของตน“ท่านพ่อ ข้าต้องการไปจากจวนแห่งนี้พร้อมกับท่านพี่และหลันจิงเพื่อไปเริ่มชีวิตใหม่ แต่ข้ายังมีสินเดิมของท่านแม่ที่มอบให้ข้ายามออกเรือนอยู่ ดังนั้นข้าจึงมาแจ้งบอกล่าวแก่ท่านพ่อและท่านย่าก่อน”เหอหลันฮวาไม่มีความโกรธหรือเกรี้ยวกราด นางมีท่าทีที่สงบและต่างไปจากทุกครั้ง อีกทั้งยังเรียกอาเฟยว่าท่านพี่นั่นคือสิ่งที่ทำให้คนทั้งหลายตกใจ“คุณหนูใหญ่ ท่านทำให้จวนตระกูลเหอเสียหน้าขนาดนี้แล้วท่านยังกล้าที่จะมาเรียกร้องสินเดิมอีกเหรอเจ้าคะ” ฮูหยินรองตู้เหนียงกล่าวขึ้น คิดว่าฮูหยินผู้เฒ่าและเสนาบดี
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 เริ่มต้นชีวิตใหม่
บทที่ 5 เริ่มต้นชีวิตใหม่หลังจากที่ร่ำลาท่านย่าผู้เป็นที่รัก เหอหลันฮวาและอาเฟย รวมทั้งหลันจิงสาวใช้ข้างกายคนสนิทจึงเดินทางออกจากจวนของตระกูลเหอ พร้อมกับรถม้าและเกวียนที่บรรทุกสินเดิมของมารดานางจำนวนมาก โดยที่ฮูหยินรองทำอะไรไม่ได้เนื่องจากเป็นคำสั่งท่านย่าเพราะสินเดิมมีมากจนน่าตกใจ ทำให้ชาวบ้านที่คอยเมียงมองดูว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหลังจากเกิดเรื่องไม่งามกับคุณหนูใหญ่ในครั้งนั้น แทบจะไม่เห็นนางออกมาจากจวนอีกเลย แต่ผู้ใดจะคิดเล่าว่าวันนี้ กลับเห็นภาพที่สองสามีภรรยาต่างมองตากันอย่างลึกซึ้งขณะกำลังขึ้นรถม้าคล้ายจะเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง“นั่นมันคุณหนูใหญ่นี่ นางกำลังจะไปไหน หรือว่าชายหนุ่มที่กำลังประคองนางคือสามีที่เป็นเพียงชายตัดฟืนในจวน ข้าได้ข่าวว่านางไม่ชอบและรังเกียจเจ้าทาสคนนี้ไม่ใช่หรือ”เหอหลันฮวาเตรียมจะก้าวขาขึ้นรถม้า ทว่ากลับได้ยินคำที่ชาวบ้านกล่าวถึงสามี ทำให้หญิงสาวจึงหันหลังกลับและเดินเข้ามาหาชาวบ้านกลุ่มนี้“ขอโทษนะเจ้าคะท่านป้า ท่านจะเรียกสามีว่าทาสไม่ได้หรอก เพราะท่านพี่ของข้าไม่มีสัญญาทาส ท่านพี่เข้ามาอยู่ในตระกูลเหอเพราะต้องการอยู่ข้างกายข้า และการที่ข้าแต่งงานกับท่านพ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 เยือนหอประมูล
บทที่ 6 เยือนหอประมูล“เจ้ายังจะยืนอยู่ทำไม”“กระหม่อมต้องขอประทานอภัยด้วยขอรับองค์ชาย กระหม่อมสืบเรื่องนี้มาก่อนหน้าแล้วพ่ะย่ะค่ะ”“เหตุใดจึงไม่รายงาน”“เรื่องนี้เกี่ยวพันกับคุณหนูรองเหอซึ่งเป็นนาง...เป็นนางกับฮูหยินรองวางแผนเรื่องนี้ขอรับ ทั้งสองต้องการให้เอ่อ... คุณหนูใหญ่หลุดพ้นจากตำแหน่งคู่หมั้นขององค์ชายและให้งานมงคลต้องเป็นอันยกเลิก จึงวางแผนการและจัดฉากเรื่องทั้งหมดขึ้นมาโดยวางยาบ่าวตัดฟืนคนนั้นและคุณหนูใหญ่เหอมีความสัมพันธ์กัน และตอนนี้ดูท่าคุณหนูใหญ่เหอจะยินยอมและรับบ่าวชายคนนั้นเป็นสามีอย่างเต็มใจ และทั้งสองย้ายออกจากจวนของท่านเสนาบดีเหอเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ”ปึก! เสียงแท่นหมึกกระทบเข้ากับศีรษะขององครักษ์โค่วโจว ทำให้หน้าผากของชายหนุ่มมีเลือดซึมออกมา ตัวขององครักษ์โค่วโจวรีบคุกเข่าลงเพื่อขอรับโทษ“ทำไมเจ้าเพิ่งจะมารายงาน ข้าจะบอกเจ้าไว้ว่า หญิงใดในแคว้นนี้ไม่มีนางใดที่จะเหมาะกับตำแหน่งชายาของข้า มากไปกว่าคุณหนูใหญ่เหอหลันฮวาอีกแล้ว”“กระหม่อมสมควรตาย”องครักษ์เค่อโจวกล่าวรับโทษของตนเมื่อรู้ว่าตนเองนั้นผิด ที่ไม่รายงานเรื่องทั้งหมดให้เจ้านายรับรู้“แล้วตอนนี้ทางเหอหลันฮวาเ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 ซื้อทาส
บทที่ 7 ซื้อทาสอาเฟยครุ่นคิดคล้ายกับความรู้สึกเบื้องลึกในใจว่าตนนั้นคุ้นเคยกับการออกคำสั่งและกลุ่มคนจำนวนมากเช่นนี้ แต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกว่าเคยสัมผัสเหตุการณ์เช่นนี้ที่ไหน“ฮวาเอ๋อร์ แล้วเจ้าจะเอาสิ่งใดมาเป็นเกณฑ์ตัดสินว่าจะให้ผู้ใดเป็นหัวหน้าสายข่าวอย่างที่เจ้ากล่าวมา”คำถามของอาเฟยคล้ายกับต้องใจผู้ใดหลายคน เหล่าคนงานจึงพยักหน้าเห็นด้วยอีกครั้ง“เรื่องนี้ข้าต้องขอดูผลงาน ข้ามีเงินกองกลางให้สำหรับการหาข่าวที่คิดว่าสำคัญห้าร้อยตำลึงทอง โดยให้ผู้ดูแลหอประมูลแจกจ่ายให้ในส่วนของข่าวที่ได้มา จ่ายมากหรือน้อยไม่สำคัญ แต่สิ่งที่ข้าต้องการคือข่าวทั้งหมด ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ข้าก็ต้องการ”เหอหลันฮวาบอกความต้องการของนางทั้งหมดในส่วนของหอข่าวสาร บ่าวไพร่และคนงานรวมถึงคนดูแลหอพยักหน้ารับและสัญญาว่าจะทำตามคำสั่งอย่างไม่ขาดตกบกพร่องหลังจากที่จัดการและแจกแจงเรื่องงานเรียบร้อยแล้ว นางจึงสั่งให้คนดูแลทั้งโรงน้ำชาและหอประมูลเรียกหลงจู๊ร้านค้าทั้งหมดมาพบนางและสามี รวมทั้งให้เอาบัญชีของร้านทั้งหมดมาด้วยเมื่อได้พบปะพูดคุย เหอหลันฮวาจึงชวนอาเฟยไปที่โรงค้าทาสเพื่อหาซื้อบ่าวไพร่เพิ่ม“เจ้า เจ้าจะซื้อบ่าวไ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 สงสัยในชาติกำเนิด
บทที่ 8 สงสัยในชาติกำเนิดหลังจากที่พูดและแจกแจงงานของทั้งสี่คน เหอหลันฮวาจึงกลับเข้าห้องนอนเพื่อเอนหลังเสียหน่อย เนื่องจากวันนี้ต้องเดินทางหลายที่ซึ่งทำให้เหนื่อยและเพลียไม่น้อย โดยมีอาเฟยคอยดูแลอยู่ข้างกายเมื่อฮูหยินของตนหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย อาเฟยจึงเดินออกมาที่ห้องหนังสือ แม้จะแปลกใจว่าอดีตทาสเช่นเขาไม่น่าจะอ่านออกเขียนได้ แต่เมื่อเขาลองอ่านหนังสือที่มีอยู่ภายในห้องนี้เขากลับอ่านมันได้ทุกเล่มและทุกตัวอักษร“นายท่านขอรับ พวกบ่าวมากันแล้วขอรับ”จื่อหลงส่งเสียงและเคาะประตูห้องหนังสือหลังจากอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่แล้ว“เข้ามา” อาเฟยส่งเสียงกลับไป โดยที่ตนเองนั้นยังนั่งอยู่ที่โต๊ะหนังสือ“นายท่านเรียกพวกบ่าวมามีเรื่องอันใดให้รับใช้ขอรับ”“เจ้ากับข้า นอกจากที่เคยเจอกันที่โรงค้าทาส เมื่อปีกลาย เราเคยพบกันมาก่อนหรือไม่ พวกเจ้าตอบข้ามาตามความเป็นจริง”อาเฟยส่งสายตาดุกลับไปโดยไม่รู้เลยว่าเขาทำให้ทั้งสี่รู้สึกแน่นหน้าอกเนื่องจากความกดดันที่เขาส่งไปทั้งสี่คนสูดลมหายใจเข้าปอดและมองหน้ากัน ตอนนี้นายท่านของพวกเขาแม้จะความจำเสื่อม แต่ยังช่างสังเกตดั่งเช่นสมัยก่อน ตอนที่ยังอยู่ในฐานะ..
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9  เยี่ยมเยียนตระกูลฟ่าน
บทที่ 9 เยี่ยมเยียนตระกูลฟ่านอาเฟยมองภรรยาด้วยสายตารักใคร่ แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงบ่าวในเรือน แต่นางไม่เคยรังเกียจเขาหลังจากที่ฟื้นขึ้นมา โดยฮูหยินรองและบุตรสาวของนางวางยาพิษเขาไม่คิดสงสัยว่าทำไมภรรยาของตนจึงเปลี่ยนไปจนน่าตกใจเช่นนี้ เขาเองมีความเห็นแก่ตัวเช่นกัน จึงอยากเก็บความรู้สึกเช่นนี้ไว้และทางจวนตระกูลเหออย่าเพิ่งนิ่งนอนใจ อย่าคิดว่าอาเฟยคนนี้จะยอมปล่อยให้คนที่กล้าเอาชีวิตของภรรยาของตนลอยนวล เพียงแค่เพราะสถานะของเขาในเวลานี้ยังไม่เอื้ออำนวย รอให้เขาแข็งแกร่งกว่านี้ก่อน เขาจะทวงคืนบัญชีแค้นทั้งหมดแทนฮูหยินของตนย่างเข้าสู่เดือนสี่ ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเหอหลันฮวายังคงพาอาเฟยแวะเวียนไปดูกิจการร้านค้า ในเวลานี้นางก็ได้หัวหน้าสายซื้อขายข่าวสารไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วเช่นกัน แต่ไม่ว่าอย่างไรนางยังคงให้จื่อกวงเป็นคนกลางที่ติดต่อกับเรื่องนี้แม้ว่านางและอาเฟยจะแยกตัวออกมาจากตระกูลเหอร่วมเดือน แต่นางยังไม่อยากให้ผู้ใดรู้ว่านางคือเจ้าของหอประมูลและหอขายข่าวส่วนทางด้านสองแม่ลูกตระกูลเหอ ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ อาจเป็นเพราะทางด้านองค์ชายรองเกิดตัดความสัมพันธ์อย่างจริงจังกับเหอชิงลี่คุณ
อ่านเพิ่มเติม
นายท่านผู้เฒ่าฟ่านโกรธจัด
บทที่ 10 นายท่านผู้เฒ่าฟ่านโกรธจัดอาเฟยมองหน้าท่านตาของภรรยาด้วยความซาบซึ้งในจิตใจ ไม่คิดว่านายท่านผู้เฒ่าฟ่านที่ใครต่างก็ต้องการอำนาจจากตระกูลนี้เพื่อเกื้อหนุนตน จะยอมรับหลานเขยเช่นเขาซึ่งเป็นเพียงชายตัดฟืน“ขอบคุณขอรับท่านตา ท่านยาย”อาเฟยค้อมหัวขอบคุณอีกครั้งก่อนจะลุกขึ้นมานั่งด้านข้าง“ฮวาเอ๋อร์ บอกตาได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับหลานกันแน่ ตาไม่ได้มองว่าอาเฟยเป็นคนไม่ดี แต่เรื่องนี้ตามองว่าต้องมีเบื้องหลัง”ฟ่านจงเหิงเอ่ยถามหลานสาวแม้น้ำเสียงจะอ่อนโยน แต่สายตาที่พูดนั้นเด็ดเดี่ยวและจริงจังแถมแฝงไปด้วยความเคียดแค้น“ท่านตาเข้าใจถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ เรื่องระหว่างหลานกับท่านพี่ ล้วนมีคนจัดฉากขึ้นเพื่อช่วงชิงตำแหน่งพระชายาจากหลานไป ทว่าเรื่องนี้หลานไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เพราะหลานมองว่าท่านพี่ของหลานดีที่สุด หลานไม่ต้องการเป็นพระชายาเจ้าค่ะ หลานต้องการสร้างครอบครัวกับท่านพี่”เหอหลันฮวาตอบโดยไม่มีความลังเลและหันมามองอาเฟยด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก“เมื่อไม่นานมานี้ฮวาเอ๋อร์โดนวางยาพิษจนหยุดหายใจ ไปเกือบหนึ่งเค่อขอรับท่านตา ผู้อยู่เบื้องหลังข้าคิดว่าเป็นกลุ่มเดียวกันกับเรื่องก่อนหน้านี้ขอรั
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status