ภรรยานอกสมรสของท่านประธาน

ภรรยานอกสมรสของท่านประธาน

last updateLast Updated : 2024-12-22
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
21Chapters
672views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

งานเลี้ยงของบริษัทก่อให้เกิดก้อนเลือดที่มีชีวิตขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ เมื่อประธานหนุ่มโดนยาปลุกเซ็กส์ ส่วนอีกคนที่เป็นเลขาของเขาก็อยากลองดื่มแอลกอฮอล์ เพียงดื่มไปแก้วเดียวก็ทำให้เธอเมา ทั้งที่เขารู้ว่าเป็นเธอในคืนนั้น แต่เขาก็ขอเห็นแก่ตัวทำเป็นไม่รู้เพราะอีกไม่นานเขาจะต้องแต่งงานกับคนที่เขารัก ทว่าเหตุการณ์ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาวางแผนเอาไว้ เมื่อเธอดันมาท้อง และเขาเองก็ออกปากว่าจะรับผิดชอบ ให้เธอมาเป็นภรรยานอกสมรสของเขา แต่เธอไม่ยอมเพราะไม่อยากเป็นเมียน้อยเมียเก็บของใคร ถึงวันที่เขาต้องแต่งงานกับหยาดฟ้าแฟนของเขา หยาดฟ้าไม่มาในงานแต่งงาน ส่งแต่คลิปวิดีโอที่เขาได้คุยกับแพรววนิตเรื่องที่เธอท้อง เขาเลยโทษว่าเรื่องทั้งหมดเป็นความผิดของเธอ บังคับให้เธอแต่งงานมาเป็น...ภรรยานอกสมรสของเขา

View More

Chapter 1

บทที่ 1 คืนรัญจวนกับสาวปริศนา (1)

Malam terasa menusuk dengan dinginnya, tapi tidak bagi dua insan yang kini tengah terperangkap dalam kehangatan penuh gairah di dalam sebuah ruangan yang didominasi warna putih. Dinding putih, sprei kasur putih, hingga perabotan yang semuanya berwarna seragam menciptakan nuansa steril yang justru kontras dengan panas yang mulai membakar di antara mereka.

Di atas ranjang, tubuh mereka saling melekat erat, napas memburu, dan kulit yang semakin lembab oleh keringat. Aroma hasrat memenuhi udara. Jari-jari mencengkeram erat, tubuh bergetar dalam irama yang semakin menggila.

“Ahh...” erangan panjang meluncur dari bibir Elena Hadley, tubuhnya melengkung, dan matanya setengah terbuka dengan pandangan kabur oleh kenikmatan yang tak tertahankan.

Pria di bawahnya, yang bertubuh kokoh selayaknya mahakarya pahatan patung yang sempurna, bergerak tanpa ampun. Ketebalan dan panjang penisnya yang luar biasa memenuhi dirinya dengan cara yang begitu menyesakkan, mendominasi ruang sempitnya dengan paksa namun memberi sensasi yang membuat tubuhnya ketagihan. Gerakan itu tidak terburu-buru, tapi dalam, keras, dan penuh kendali, membuat setiap dorongan terasa sampai ke dasar perutnya.

Saat kepala penisnya berhenti di lubang kewanitaannya, Elena menggigit bibir, jari-jarinya mencakar dada pria itu. Tapi sebelum sempat bernapas lega, pria itu kembali menusukkan dirinya dengan dalam, hingga membuatnya menjerit tertahan.

“A-Ah! Lebih lambat, ugh...kau terlalu besar...!” keluhnya, tapi tangannya justru semakin erat menggenggam lengan kekar pria itu.

Tak ada belas kasihan. Ritme itu terus menghantamnya tanpa henti, menciptakan suara basah yang menggema di ruangan yang sunyi.

Plak! Plak! Plak!

Tubuh Elena bergetar keras, kepalanya menengadah, dan bibirnya menganga saat sensasi membuncah dari dalam dirinya. Panas yang menekan dinding kewanitaannya semakin gila, setiap gesekan mempercepat ledakan yang menggerogoti kesadarannya.

“Aah... ya... lebih dalam...!”

Wajahnya memerah, tubuhnya terasa seolah terbakar, dan kakinya yang sebelumnya gemetar kini mencengkeram erat tubuh pria itu, seakan ingin menahannya lebih lama di dalam. Puncak itu datang deras, menyapu dirinya dalam gelombang kenikmatan yang membutakan.

Tubuhnya terkulai lemas, tapi kehangatan di dalamnya masih terasa kokoh. Bahkan setelah ia klimaks berkali-kali, pria itu tetap belum menunjukkan tanda-tanda menyerah.

Tangan besar itu meraih wajahnya, lalu bibirnya dilumat dalam ciuman yang liar dan panas. Lidah pria itu menyerbu ke dalam mulutnya, menari di langit-langitnya, menciptakan hisapan yang membuatnya kembali kehilangan kendali.

Alih-alih menjauh untuk mengambil napas, Elena malah semakin menenggelamkan dirinya dalam ciuman itu, tangannya mencengkeram rambut pria itu dan menariknya lebih dekat. Kulitnya yang basah oleh keringat terasa licin di bawah sentuhan jemari pria itu, disertai aroma maskulinitas dari pria itu semerbak memasuki indra penciumannya. Aroma hijau yang segar, ringan dan sedikit tajam, mengingatkannya akan aroma udara pagi di pegunungan atau taman setelah hujan—

Bip! Bip! Bip!

Elena mematikan jam beker tersebut, ia menghela napas panjang, duduk di tepi ranjang sambil meremas pelipisnya yang terasa berdenyut. Keringat dingin masih melekat di kulitnya, dan seperti sebelumnya, bagian bawahnya terasa lembab—sebuah bukti bahwa mimpi itu bukan sekadar ilusi biasa.

Matanya melirik jam di meja nakas. 06.30 pagi. Tidur semalaman pun tetap tidak bisa mengusir rasa lelah yang terus menumpuk.

Elena mengusap wajahnya yang masih terasa panas, jantungnya berdetak cepat seakan tubuhnya masih mengingat setiap sensasi yang ia alami dalam mimpinya. Tangannya turun ke leher, lalu ke dadanya yang naik-turun dengan napas memburu. Aroma segar seperti dedaunan itu yang selalu tertinggal setelah mimpi masih terasa di hidungnya—aroma maskulin yang asing, namun entah bagaimana, terasa begitu akrab.

“Brengsek...” gumamnya, menjatuhkan diri kembali ke tempat tidur.

Ia memejamkan mata, mencoba mengingat detail wajah pria itu, tapi seperti biasa, setelah bangun dari mimpinya sosok wajah pria itu menjadi buram dalam ingatannya. Hanya bentuk bibir dan tubuhnya yang kokoh, suaranya yang dalam, sentuhannya yang begitu nyata yang selalu tersisa dalam ingatannya dan aroma jejak yang pria itu tinggalkan.

Elena menghela napas panjang. Selama lima bulan, mimpi ini terus menghantuinya. Setiap malam, tubuhnya terperangkap dalam kehangatan pria itu, tenggelam dalam gelombang gairah yang menguasai seluruh dirinya. Dan setiap pagi, ia terbangun dengan tubuh berkeringat, paha bergetar, serta rasa frustrasi yang semakin menumpuk.

Seluruh rangkaian kejadian aneh yang terus-menerus menghantuinya, mulai dari mimpi-mimpi yang begitu nyata dan menggoda hingga perasaan frustrasi yang semakin menumpuk setiap kali ia terbangun, semuanya mulai terjadi tepat setelah kepulangannya dari Kanada lima bulan yang lalu, seolah ada sesuatu yang tertinggal di sana, sesuatu yang masih berusaha menghubungkan dirinya dengan sesuatu yang belum sepenuhnya ia pahami.

Semua itu berawal saat ia bertabrakan dengan seorang pria asing di tengah festival musim dingin di Ottawa. Bukan wajah pria itu yang membekas, tapi aromanya—hangat, segar, dan maskulin, seperti sinar matahari yang menyinari padang rumput di musim panas.

Aroma itu terus menghantuinya. Hadir dalam mimpi, terbayang dalam ingatan, dan tak mau hilang. Padahal ia bahkan tak tahu siapa pria itu.

Lima bulan telah berlalu, tapi kesan itu justru semakin kuat.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
21 Chapters
บทที่ 1 คืนรัญจวนกับสาวปริศนา (1)
ความเจ็บปวดที่แทรกเข้ามาในส่วนสงวนของแพรววนิต จนทำให้เธอเจ็บปวด จนน้ำตาไหลลงมาหางตาโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ ร่างกายเปลือยเปล่าของคนทั้งสองได้ดำเนินกันไปอย่างต่อเนื่อง โดยอวัยวะความเป็นชายของเขายังคงอยู่ในตัวของเธอ แพรววนิตมาไกลเกินกว่าที่จะร้องห้ามเขาเพราะอารมณ์ของเธอตอนนี้มันเตลิดไปไกลมากแล้ว “อ๊าส์ คุณสรัล” จากที่ตอนแรกแพรววนิตรู้สึกเจ็บจนร้องไห้ออกมา ทว่าเพียงไม่นาน เขาก็นำพาให้เธอเสียวซ่าน จนต้องเอี้ยวมือไปกอดคอของเขาเอาไว้พร้อมกับขาของเธอที่รัดเกี่ยวสะโพกของเขาแน่นราวกับว่าไม่อยากให้เขาถอดถอนแกนกายของเขาออกไป แม้ว่าภายในห้องของเขามันจะมืดมาก จนมองใบหน้าของคนที่ร่วมหลับนอนไม่เห็น ทว่าเสียงหวานที่เป่งออกมา เขาก็มั่นใจว่าคนที่เขาหลับนอนด้วยจะต้องสวยมากน่าดูเพราะไม่ใช่น้ำเสียงที่หวานอย่างเดียว แต่กลิ่นกายของเธอยังหอมหวานราวกับขนม สรัลเลยอดที่จะซูดดมกลิ่นกายและฟัดไปตามเนื้อตัวอย่างบ้าคลั่งไม่ได้ เขากระแทกกระทั้นเข้าไปในสงวนของเธอเพื่อตั้งใจเอาใจสาวที่ตนกำลังร่วมหลับนอนด้วย แม้จะรู้ว่าหญิงสาวที่ร่วมหลับน้อยด้วยจะเป็นครั้งแรก แต่เขาที่โดนยาปลุกเซ็กส์มาไม่อาจจะเบามือให้เธอได้ ทำได้เพียงกอดจ
Read more
บทที่ 1 คืนรัญจวนกับสาวปริศนา (2)
เช้าวันจันทร์ที่แพรววนิตต้องตื่นไปทำงาน ปกติแล้วแพรววนิตชอบไปทำงานมากเพราะอยากเจอท่านประธานสุดหล่อของเธอ เพียงแค่ได้เห็นหน้ากันครั้งแรก เธอก็ตกหลุมรักเขาทันที แต่นี่เธอไม่อยากให้วันจันทร์มาถึงเร็วเลย ถ้าเป็นไปได้อยากจะมีแค่วันอาทิตย์วันเดียวเท่านั้น แต่สุดท้ายความปรารถนาที่จะให้มีแค่วันอาทิตย์มันก็เป็นไปไม่ได้ แพรววนิตทำได้แค่เพียงก้มหน้าก้มตาไปทำงานอย่างเลี่ยงไม่ได้ “คุณแพรวเข้าไปคุยกับผมในห้องหน่อย” พอมาถึงเขาก็ทำหน้าดุ ทำเสียงเครียดเรียกให้เธอเข้าไปคุยกับเขาในห้องทันที “คะ...ค่ะท่านประธาน” คนมีชะงักติดหลังถึงกับตอบเจ้านายหนุ่มตะกุกตะกัก เธอรู้สึกประหม่าเอามาก ๆ อยู่ ๆ เขาก็มาทำงานเช้ากว่าปกติ แถมยังเรียกให้เธอเข้าไปคุยในห้อง ด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดเอามาก ๆ เธอได้แต่คิดว่าที่เขาเรียกเข้าไปคุยหรือว่าเขาจะรู้แล้วว่าคนที่เขามีอะไรด้วยจะเป็นเธอ หญิงสาวได้แต่กุมขมับ ทำหน้าเครียดเพราะกลัวว่าเจ้านายหนุ่มจะรู้ความจริงว่าคืนนั้นผู้หญิงที่หลับนอนกับเขาจะเป็นเธอ ระหว่างที่เธอกำลังคิดหนักก็มีเสียงโทรศัพท์จากในห้องประธานโทรเข้ามาหาเธอ เธอรับด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว “ค่ะท่านประธาน” “ทำอะไรอยู่
Read more
บทที่ 1 คืนรัญจวนกับสาวปริศนา (3)
“แน่ใจนะที่พูดมาเป็นเรื่องจริง” เขาทำเสียงดุ“จริงสิคะ ท่านประธานก็ดูหุ่นแพรวสิคะว่าอ้วนขนาดไหน แพรวใส่ชุดราตรีแน่น ๆ รัด ๆ ซิบมันก็แตกธรรมดาค่ะ” เธอพยายามแถต่อไป“ก็ดีไม่ใช่คุณก็ดี ผมจะได้ทำงานได้สบายใจหน่อย”“ค่ะ ท่านประธานสบายใจได้เลยค่ะ ไม่ใช่แพรวแน่ ๆ” เธอรีบยืนยัน“งั้นคุณแพรวก็ช่วยตามสืบหน่อยนะว่าผู้หญิงที่แอบเข้ามาในห้องของผมเป็นใคร ผมอยากจะขอโทษผู้หญิงคนนั้น คืนนั้นผมโดนยาปลุกเซ็กส์จากคนชั่วที่ไหนไม่รู้ แล้วผมเองก็จะให้เงินค่าเสียความบริสุทธิ์ของเธอด้วย ผมรู้ว่านั่นเป็นครั้งแรกของผู้หญิงคนนั้น”“ได้ค่ะ แพรวจะตามสืบให้”“ตามสืบเร็ว ๆ หน่อยนะ ผมร้อนใจมาก คืนนั้นผมไม่ได้ป้องกัน กลัวว่าจะท้อง ขืนท้องขึ้นมาผมเดือดร้อนแน่ คุณก็รู้ใช่ไหมคุณแพรวว่าผมกำลังจะแต่งงาน หยาดฟ้าแฟนของผมที่กำลังเรียนจบโทจากเมืองนอกกำลังจะกลับมาแต่งงานกับผม”“ค่ะ แพรวทราบแล้วค่ะ แพรวจะตามสืบให้ท่านประธานเร็ว ๆ เลยค่ะ” เธอตอบรับคำสั่งแล้ว แต่ทำไมเธอรู้สึกว่าท่านประธานเหมือนกำลังบอกเธอเลย ไม่เหมือนคนที่กำลังพูดระบายความอัดอั้นข้างในออกมา ทั้งน้ำเสียงและแววตาที่สื่อออกมา เธอรู้สึกได้ว่าเขาตั้งใจบอกเธอ“ก็ดีครับ
Read more
บทที่ 2 ตามหาผู้หญิงในคืนนั้น (1)
เช้าของอีกวันหนึ่ง พอสรัลมาทำงานก็เรียกเธอเข้าไปในห้องทำงานของเขาทันที ซึ่งเธอก็รู้ดีว่าเขาจะถามเรื่องอะไร แพรววนิตได้เตรียมตัวมาอย่างดีแล้วว่าจะหาทางออกยังไงให้กับเรื่องทั้งหมด ทว่าทั้งที่เตรียมใจมาพูดอยู่แล้วแต่พอมายืนต่อหน้าของเขา เธอก็รู้สึกว่าตัวเองทั้งตื่นเต้นทั้งประหม่าเป็นอย่างมาก “ตกลงเมื่อวานให้ไปตามสืบผลเป็นยังไงบ้าง” เมื่อเธอเดินเข้ามาในห้องทำงานของเขา ชายหนุ่มก็ไม่อ้อมค้อม เปิดประเด็ดทันที หลังจากเมื่อวานเธอร้องไห้เสร็จ ก็เดินมาหยิบกระเป๋าออกไปจากบริษัททันที โดยไลน์ไปบอกท่านประธานส่วนตัวว่า เธอขออนุญาตออกไปตามหาผู้หญิงในคืนนั้นของเขา แต่ความจริงแล้ว เธอกลับบ้านไปร้องไห้ต่อ ไม่ได้ตามสืบอย่างที่ปากบอกไป “พบผู้หญิงคนนั้นแล้วค่ะ” “นัดมาพบผมหน่อย” “คงไม่ได้ค่ะท่านประธาน ผู้หญิงคนนั้นไม่ขอเปิดเผยตัวค่ะ” “แล้วแบบนี้ผมจะรู้เรื่องได้ยังไงว่าเธอเข้าห้องของผมมาได้ไง” “เรื่องนี้ทางโรงแรมเป็นคนผิดค่ะ นี่กระเช้าจากทางโรงแรมส่งมาขอโทษค่ะ” เธอวางกระเช่ารังนกบนโต๊ะของท่านประธานที่ถือเดินเข้ามาในห้องด้วย โดยเธออ้างว่าเป็นความผิดของทางโรงแรม แล้วกระเช่านี้ก็ไม่ใช่ของทางโรงแรมแต่เป็นเ
Read more
บทที่ 2 ตามหาผู้หญิงในคืนนั้น (2)
1 สัปดาห์ผ่านไปตอนบ่ายระหว่างที่นั่งประชุม เขาก็มองเลขาหน้าหวานใส่แว่นตาหนาเตอะของเขาอยู่ตลอด โดยที่เขาแทบไม่มีสมาธิทำงานเลยสักนิด ในหัวของเขาเอาแต่คิดขอโทษเธอ ที่ไม่สามารถรับผิดชอบเธอได้ แถมเขาเองยังรู้ด้วยว่าเรื่องคืนนั้นเป็นเธอ แต่ทำเป็นไม่รู้เพราะอีกไม่นาน เขาก็จะต้องแต่งงานกับหยาดฟ้า ทว่าดูเธอตอนนี้เอาแต่นั่งจดรายงานการประชุมอย่างตั้งใจ โดยที่เขาแอบคิดไม่ได้ว่าตกลงเธอชอบเขาจริงไหม ถึงได้ทำงานได้อย่างไม่รู้สึกอะไร ทั้งที่เขากับเธอมีอะไรกันแล้ว“ท่านประธานคิดเห็นว่ายังไงบ้างครับ” หลังจากฝ่ายการตลาดพูดนำเสนอเสร็จก็หันมาถามท่านประธานทันที ทว่าท่านประธานไม่ตอบ เอาแต่หันมามองหน้าเลขา“ท่านประธานครับ” หนึ่งในสมาชิกเรียกท่านประธานอีกครั้ง จนเธอต้องเป็นฝ่ายเรียกท่านประธานเสียเอง“ท่านประธานคะ” เสียงของเธอที่อยู่ใกล้กว่าทำให้เขารู้สึกตัว“ว่าไงครับคุณแพรว”“คุณฉัตรชัยถามท่านประธานนะคะว่าคิดเห็นยังไง สนใจแผนงานที่คุณฉัตรชัยนำเสนอไหมคะ”“อ้อ...” เขาพยักหน้าให้เธอ ก่อนที่จะหันไปมองหน้าฉัตรชัยแล้วมองแผนงานที่โชว์ด้านหน้า“มีสมาธิหน่อยสิคะท่านประธาน เรื่องอื่นเอาไว้ค่อยคิด” เธอกระซิบเบา ๆ ให้ก
Read more
บทที่ 3 ภรรยานอกสมรส (1)
ตั้งแต่ตอนนั้นมาเขาก็ใช้งานเธออย่างหนัก ทั้งที่ปกติเธอเป็นคนทำงานถูกต้องแต่เขาก็ใช้ให้ไปแก้ใหม่อยู่อย่างนั้นแหละ สั่งวันนี้ตอนเย็นให้ส่งพรุ่งนี้ตอนเช้าเก้าโมงอยู่แบบนี้ จนเกือบเดือนที่เขาสั่งงานเธอโหดร้าย ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่าที่เขาสั่งงานเป็นบ้าเป็นหลังแบบนี้ราวกับว่าจงใจบีบบังคับให้เธอลาออกไปให้พ้นหน้าของเขา แต่สำหรับเขาที่จงใจสั่งงานเธอเยอะขนาดนี้เพราะรู้สึกหงุดหงิดที่เธอทำเฉย ทำเหมือนว่าทั้งสองไม่เคยมีอะไรกัน “อีกหนึ่งสัปดาห์ก็จะถึงวันแต่งงานคุณสรัลแล้วสิครับ เตรียมตัวไปถึงไหนแล้วครับ” ธงชัยหนึ่งในกรรมการบริหารถามขึ้น หลังจากออกมาจากห้องประชุม “ผมแค่เตรียมตัวเป็นเจ้าบ่าวเองครับ ส่วนเรื่องงานแต่งเป็นหน้าที่ของแม่กับหยาดฟ้านะครับ” “เหรอครับ ผมยินดีด้วยนะครับ” “ยังไงวันนั้นคุณธงชัยอย่าลืมไปงานของผมกับหยาดฟ้านะครับ” “แน่นอนครับผมไปแน่ ๆ” ธงชัยบอก แล้วก็พวกกรรมการบริหารคนอื่นก็ชวนสรัลคุยต่อเรื่องงานแต่งงานอีกหน่อย จึงแยกย้ายกันกลับไป “วันที่ผมแต่งงานคุณแพรวก็อย่าลืมไปงานแต่งผมด้วยนะครับ” เขาพูดขึ้น หลังจากที่ทุกคนออกจากห้องประชุมไปหมดแล้ว “ท่านประธานแต่งงานทั้งทีทำไมเลขาอย่างแพร
Read more
บทที่ 3 ภรรยานอกสมรส (2)
“อ้อ คุณคิดว่าคืนนั้นเป็นแพรวจริง ๆ เหรอคะ” เธอยังเนียนต่อไป “ไม่คิดบ้างหรือไงว่าในท้องแพรวอาจจะเป็นลูกของคนอื่นก็ได้นี่ค่ะ”“คุณแพรวคิดว่าผมจะไม่ไปสืบที่โรงแรม ดูกล้องวงจรปิดข้างหน้าห้องไม่ได้งั้นเหรอ คุณเลิกโกหกได้แล้ว เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้วนะ” เธอยังคงนิ่งราวกับว่าครุ่นคิดอะไรอยู่ “ยอมรับแล้วพูดความจริงมาเถอะว่าคุณท้องกับผม” ทุกคำพูดของท่านประธานทำให้ใครอีกคนที่ยังไม่ยอมกลับไปทำงานถึงกับตกใจ หล่อนได้แค่คิดดีใจที่ได้ถ่ายช็อตเด็ด งานนี้คงได้เงินหลายบาทแน่ ๆ“หรือคุณคิดว่าเรื่องที่คุณคิดเรื่องแต่งมาเพื่อโกหกผม ผมจะเชื่อคุณจริง ๆ นะคุณแพรว” เขาพูดกดดันเธอให้ยอมรับความจริง“ก็ได้ค่ะ แพรวยอมรับก็ได้ว่าคืนนั้นเป็นแพรว แล้วเด็กในท้องนี้ก็เป็นลูกของท่านประธาน” ใจหนึ่งของเขาก็อยากให้เธอยืนยันว่าลูกในท้องไม่ใช่ลูกของเขา แต่พอเธอยืนยันมาแล้วเขาต้องคิดหาวิธีรับผิดชอบและเลี้ยงดูลูกของเขาให้ได้“แต่ท่านประธานจะรู้ความจริงไปทำไม ในเมื่อสัปดาห์หน้า ท่านประธานก็ต้องแต่งงานอยู่แล้ว”“แต่ยังไงเด็กในท้องก็ลูกของผม ผมจะไม่รับผิดชอบไม่ได้”“แปลว่าจะรับผิดชอบแค่ลูกยังงั้นหรือคะ”“ผมก็ต้องรับผิดชอบทั้
Read more
บทที่ 3 ภรรยานอกสมรส (3)
ถ้าเกิดอะไรกับหยาดฟ้า ก็ต้องมีญาติพี่น้องฝั่งนั้นโผล่หัวมาในงานบ้าง แต่นี่ไม่มีเลย ฉันกลัวว่าจะเป็นอย่างอื่นนะสิงามตา” สุจิราบอกด้วยความร้อนใจ“แล้วจะเอายังไงดีคะ นี่ก็เลยฤกษ์ไปมากแล้วด้วย”“งามตาไปถามสรัลสิว่าโทรหาหนูหยาดฟ้าติดหรือยัง ได้ความยังไงมาบอกฉันด้วย”“ค่ะคุณสุ” งามตารีบเดินไปยังห้องพักที่มีคุณสรัลอยู่ในห้องทันทีพอเข้าไปในห้องก็เห็นสรัลเอาแต่ร้องไห้ พลางมองโทรศัพท์ของตนเองไปด้วย“เกิดอะไรขึ้นหรือคะคุณสรัล”“ไปตามแม่มาหาผมที่ครับป้างามตา”“ได้ค่ะ ๆ” แม้ว่าจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่งามตาก็รีบวิ่งออกไปหาสุจิราทันที พองามตาไปบอกสุจิราว่าสรัลเรียกให้ไปหา พร้อมรายงานในสิ่งที่ตนเห็น สุจิราก็รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาลูกชายทันที“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันสรัล” แม่เข้ามาในห้องก็ถามด้วยความร้อนใจ ในตอนที่สุจิราเข้ามา แพรววนิตเลขาของเขาก็อยู่ในห้องด้วย ทำให้แม่แปลกใจเข้าไปใหญ่ แถมนังเลขาที่แม่ไม่ค่อยชอบหน้ายังยืนร้องไห้อยู่ตรงหน้าของสรัลลูกชายของเธอด้วย“หยาดฟ้าไม่แต่งงานกับผมแล้วครับแม่”“ทำไมกันสรั
Read more
บทที่ 4 นางบำเรอ (1)
“ถ้าไม่แต่งอย่าหวังว่าคลอดลูกมาจะได้อยู่กับลูกเลย เธอจะต้องชดใช้ฉันทั้งหมด!” คำพูดของเขาทำให้แพรววนิตต้องจำยอมเข้าพิธีมงคลสมรสกับเขาอย่างเสียไม่ได้เพราะว่ากลัวว่าคลอดลูกออกมาแล้วจะไม่ได้อยู่กับลูก ซึ่งคนมีเงินอย่างเขาทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ต่างจากเธอที่เงินไม่หนา แถมครอบครัวก็ไม่ได้ซัพพอร์ตชีวิตของเธอ แพรววนิตจึงต้องเลือกที่จะแต่งงานกับเขา แม้ว่าจะเป็นแค่ภรรยานอกสมรสของเขา แต่อย่างน้อยเธอก็ยังได้แต่งงาน แม้ว่าการแต่งงานครั้งนี้เขาจะจัดมาเพื่อเขากับคุณหยาดฟ้าก็ตามพิธีที่จัดอย่างยิ่งใหญ่อลังการได้ทุกลดขั้นตอนลง เหลือเพียงพิธีของพระสงฆ์และรดน้ำสังข์เพียงเท่านั้น พิธีอื่น ๆ ที่เตรียมกันเอาไว้ก็ถูกยกเลิกไปหมด ทุกอย่างที่ทำเหมือนทำเพียงแค่ผักชีมาโรยหน้าเท่านั้น ทำเพียงไม่ให้คุณสุจิราได้ขายขี้หน้าที่จะต้องยกเลิกงานแต่ง แม้ว่าจะเห็นสายตามองมาที่เจ้าสาวแล้วจะพากันซุบซิบก็ตามคนในบริษัทก็จำได้ดีว่าเธอเป็นเลขาของเขา ได้แต่มองหน้ากันอย่างแปลกใจทว่าไม่ได้กล้ามาถามกันตรง ๆ ว่าทำไมเจ้าสาวของท่านประธานถึงได้เป็นเลขาแว่นตาหนาเตอะอย่างเธอได้ ทุ
Read more
บทที่ 4 นางบำเรอ (2)
“เห็นไหมแค่นี้เอง เธอยังสู้แรงฉันไม่ได้เลย” เขาเงยหน้ามาจากซอกคอขาวของเธอ ก่อนจะพ่นคำดูถูกมาให้ เธอจึงมีแรงฮึดผลักเขาออกก่อนที่จะฟาดฝ่ามือลงไปที่แก้มของเขาอย่างแรง“นี่ไง ทำไมแพรวจะทำไม่ได้”“นี่กล้าตบหน้าฉันเหรอ”“ค่ะ” พอหญิงสาวพูดจบ เขาก็คว้าเธอเข้าไปกดจูบเอาไว้ จูบบดขยี้จนเธอหายใจแทบไม่ออก พยายามดันเขาออกให้สุดแรง พอออกจากการโดนเขาจูบมาได้ เธอก็ฟาดมือลงไปที่หน้าของเขาอีกอย่างแรง“แพรว!”“คุณจูบฉันอีก ฉันก็จะตบคุณอีก”“งั้นเหรอ” เขาจับเธอโยนไปที่เตียงนอนอย่างไม่ทะนุถนอม อย่างไม่นึกถึงว่าลูกอยู่ในท้อง “ถ้ายังขัดขืนฉันอีกก็อย่าหาว่าฉันใจร้าย” หน้าตาของเขาเหี้ยมโหดอย่างเอาจริง เขาถอดเสื้อผ้าออกจากตัวเขาจนหมด เผยให้เห็นความใหญ่โตที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นแพรววนิตหน้าตาร้อนผ่าวเมื่อได้เห็นความใหญ่โตตรงหน้าอย่างชัดเจน โดยที่ไฟไม่มืดสนิทแบบคืนนั้น“แพรวกำลังท้องลูกของคุณอยู่นะคะ อย่าทำอะไรแพรวเลยนะ” เธอถึงขั้นยกมือไหว้ ขอร้องเขาอย่างกลัว ๆ“ก็อย่าขัดขืน ยอมฉันดี ๆ แล้วจะไม่เจ็บตัว” เขาว่าแล้วลงมาซุกไซ้ตามเนื้อตัวข
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status