เปลืองตัว

แกร๊ก แอ๊ด!!

“ไอ้เชี้ยหมอก!!”

“ทำไม...” เลิกคิ้วมองพี่ชายที่ดูหัวเสียด้วยสายตาเรียบนิ่ง ก่อนที่สายตาจะไปโฟกัสอยู่ที่ท่อนลำที่กำลังแข็งจนมันดันกางเกงของพี่ชายออกมาให้เขาเห็น “หึ เป็นลำเลยนะมึง”

“มึงจะมาทำเชี้ยอะไรตอนนี้วะ เมื่อกี้จะเสร็จอยู่แล้ว”

“เอาสาวขึ้นคอนโดด้วยเหรอเดี๋ยวนี้...อย่าบอกนะว่าคนที่จะจูบกูวันนั้น”

“อืม...แล้วมึงมาทำไมดึกขนาดนี้”

“ฝากนมสดหน่อย พรุ่งนี้กูมีไปค่ายอาสา พอดีลงวิชาบูรณ์ปลูกป่าไว้ ไม่มีใครอยู่บ้าน ไม่อยากให้แม่บ้านเลี้ยงให้หวง” ว่าแล้วก็ยัดกระเป๋าแคปซูลอวกาศที่ใส่แมวสุดที่รักให้พี่ชายไปถือไว้แทน

“แล้วเอามาฝากกูเนี่ยนะ ทำไมไม่เอาไปฝากน้องดาว”

“น้องต้องไปเรียน มึงจะให้น้องเอาไปเรียนด้วยหรือไง กลางวันจนถึงเย็นแมวกูจะอยู่ยังไง”

“แล้วมึงไม่คิดว่ากูมีเรียนบ้างหรือไง”

“กูก็เรียนกับมึง มีแค่วิชาบูรณ์อย่างเดียวที่ไม่ลงด้วย และกูรู้ว่ามึงว่าง กูฝากแค่สองวันเอง”

“เออๆ ...เอามาค่าเลี้ยงดู...”

“เดี๋ยวให้ไอ้ชาลีหาสาวให้แล้วกัน”

“เป็นอย่างอื่นได้ไหม...”

“ปกติก็ไม่ปฏิเสธนี่...ทำไม...ติดใจยัยนั่นเหรอ” สายหมอกถาม แอบแปลกใจอยู่ไม่น้อย ไม่คิดว่าพี่ชายฝาแฝดของตัวเองจะสลัดคราบเพลย์บอยไปจนหมดสิ้น เหลือไว้แค่คราบแมวน้อยตัวโตของยัยหมากระเป๋า

“เออๆ ...เดี๋ยวดูให้แล้วกัน...” แล้วก็รีบปิดประตูห้อง ตามด้วยเอาแมวและอุปกรณ์เลี้ยงแมวที่สายหมอกเตรียมมาให้ ออกมาวางเรียงเอาไว้ตามจุดต่างๆ ของห้อง

“เฮ้ย...นั่นแมวนายเหรอ...” คนที่ออกมาจากห้องน้ำตาลุกวาว พร้อมกับเดินตรงดิ่งมาหาแมวตัวอ้วนขนยาวสีขาวด้วยความตื่นเต้น

“ไม่...ของไอ้หมอก”

“งื้อ...แฝดนายเป็นผู้ชายอ่อนโยนจัง” ทำท่าทีเพ้อฝันจนพะพายที่มองอยู่รู้สึกหมั่นไส้ ไม่เข้าใจทำไมต้องชมผู้ชายคนอื่นต่อหน้าเขาด้วย ตั้งแต่เฮียปลื้มแล้ว เขาคิด

“ฉันก็อ่อนโยน ไม่เห็นเคยทำหน้าแบบนั้นใส่ฉันบ้างเลย”

“อ่อนโยนกับผีน่ะสิ” เอาแต่บังคับ แถมหื่นกามสุดๆ เอาอะไรมาอ่อนโยนไม่ทราบ คนตัวเล็กคิด

“อ่อนโยนต่อจุดซ่อนเร้นไง”

“อี๋ ทุเรศ...คิดเป็นแต่เรื่องเดียวหรือไง...แล้วจะบอกอะไรให้นะ...คนแบบนายแม้แต่จุดซ่อนเร้นก็ไม่มีอ่อนโยนย่ะ” เบะปากใส่ แล้วนั่งลงไปเล่นกับแมวอ้วนด้วยความเอ็นดู

“น้องชื่ออะไรลูก...น่ารักจังเลย...” เอ่ยถามแมวตัวอ้วนเสียงสอง พร้อมกับพยายามเข้าไปอุ้ม แต่ทว่าแมวนั่นกลับไม่ยอมให้เธออุ้มหรือแม้แต่จะเข้าใกล้เลยด้วยซ้ำ แถมยังเดินหนีขึ้นไปนั่งบนตักพะพายหน้าตาเฉย

“นมสดไม่ชอบคนแปลกหน้า”

“นมสดเหรอ...ชื่อน่ารักจังเลย...มามะ...มาหาแม่มา” ร่างเล็กไม่คิดจะสนใจคำพูดของพะพาย แถมยังเขยิบตัวเข้าไปใกล้เขา เพื่อพยายามหว่านล้อมให้แมวจอมหยิ่งมาหาเธอแทน

“อยากอุ้มเหรอ” ดูท่าทางเธอแล้ว ก็เอ่ยถามขึ้น พร้อมกับความคิดในหัวที่คิดแต่เรื่องจังรี้จังไร

“อืม...”

“มานั่งตักฉันสิ...เดี๋ยวนมสดก็ยอมเอง”

“ไม่ใช่แล้ว อย่ามาหลอก!” ทีอย่างนี้ทำไมหัวไว ทีเมื่อกี้เชื่อซะจนเกือบแตกคาปาก

“จริงๆ งั้นพิสูจน์ไหม ถ้านั่งตักแล้วนมสดไม่ยอมให้อุ้ม ฉันยอมซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมให้เธอเลย แต่ถ้านั่งแล้วนมสดให้อุ้ม เธอต้องขึ้นร่อนให้ฉันสองน้ำ”

“กระเป๋าแบรนด์เนมงั้นเหรอ” เธอทวนข้อเสนอของเขาแล้วตาลุกวาว โดยที่ไม่ได้สนใจประโยคสุดหื่นของพะพายก่อนหน้านั้นเลย

“ถ้าให้อุ้ม! เธอต้องร่อนให้ฉัน...” เขาดันไหล่มนเอาไว้ ก่อนที่เธอจะพุ่งขึ้นมานั่ง พร้อมกับย้ำประโยคหลังให้เธอได้ยินชัดๆ อีกครั้ง

“อืมๆๆ รู้แล้วน่า” ตอบกลับด้วยน้ำเสียงรำคาญเล็กน้อย

เมื่อได้ยินว่าเธอตอบรับแล้วเขาก็จับเจ้านมสดแมวอ้วนตัวสีขาวออกจากตัก ตามด้วยตวัดสายตาแสนเจ้าเล่ห์นั่นเป็นสัญญาณให้เธอขึ้นมานั่งบนตักของเขาเเทน

“อึก” นี่ไม่ใช่เสียงกลืนน้ำลายลงคอของเฟอร์แต่อย่างใด ทว่ากลับเป็นเขาเองนี่แหละ ที่รู้สึกประหม่าเอง ทั้งที่ตั้งใจจะแกล้งเธอให้อกสั่นขวัญผวา

แปะ แปะ!

หลังจากที่คนตัวเล็กขึ้นมานั่งบนตักของเขา พะพายก็ใช้แขนข้างหนึ่งโอบเอวคอดของเธอไว้ ส่วนอีกข้างตบไปที่ตักอีกข้างเพื่อเรียกเจ้าแมวแสนรู้ให้ขึ้นมานั่ง ลมหายใจอุ่นๆ ของเขามันเป่ารดที่ลำคอของเธอจนร่างเล็กนั้นรู้สึกสะท้านไปทั้งกาย มันเสียวสันหลังวาบ จนเผลอกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ

“นมสด...มานี่มา” เขาเรียกอีกครั้ง ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าแมวอ้วนนั่นจะเชื่อฟังและยอมทำตามคำสั่ง มือหนาเกาคางเจ้าแมวเบาๆ จากนั้นก็ป้อนขนม “ให้ยัยเตี้ยอุ้มหน่อยนะคนดีของพ่อ”

“เดี๋ยว ใครเตี้ยไม่ทราบ”

“ก็เธอไง”

“ใครจะไปสูงเป็นเสาไฟฟ้าแบบนาย”

“จะอุ้มไหมแมวเนี่ย ถ้าไม่อุ้มฉันจะได้อุ้มเธอขึ้นเตียง แล้วตอกซะจะได้หุบปากสักที คนยิ่งเสี้ยนๆอยู่ เมื่อกี้ก็ไม่เสร็จอย่าท้าทายฉันนะ” ว่าแล้วก็บ่นสักหน่อย อัดอั้นเหลือเกิน ถูกขัดจังหวะไม่พอ ยังจะต้องมานั่งเลี้ยงแมวให้ไอ้น้องบ้านั่นอีก

“อะ...อุ้มๆ ...” รีบคว้าเจ้าแมวอ้วนเข้าไปอุ้ม ตามด้วยระดมหอมด้วยความเอ็นดู “ฮะ...ชิ้ว...”

“ดมอะไรขนาดนั้น ไม่เห็นเหรอว่านมสดมันขนยาว...ขนแมวมันหลุดง่ายเดี๋ยวขนก็เข้าจมูกพอดี”

“ฮะ...ชิ้ว...รู้แล้วน่า...ไม่ต้องมาบอก ฉันไม่ใช่เด็ก” ยกมือขึ้นถูจมูกพอลวกๆ แล้วลูบเจ้าแมวนั้นด้วยความเอ็นดูต่อ

หมับ!

“อ๊ะ...นะ...นายทำอะไรเนี่ย” ร่างเล็กร้องเสียงหลง เมื่ออยู่ๆ มือที่กอดเอวเธอไว้นั้นลูบขึ้นไปจับหน้าอกของเธอแล้วบีบเบาๆ

“ก็จะจับนมสดไง” ตอบหน้าตายแล้วเลี่ยงไปจับเจ้านมสด ทำราวกับว่าเมื่อกี้นี้ไม่ได้ตั้งใจ ทั้งที่เขาน่ะเจ้าเล่ห์สุดๆ ไปเลย

“นี่มันนมฉันย่ะ...ฉันจะลุกไปนั่งที่อื่น” เตรียมจะลุกจากตักเขาเพราะเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย ทว่าพะพายกลับรั้งเธอเอาไว้แล้วดึงมานั่งที่เดิมพร้อมกับกระซิบที่ข้างหูด้วยเสียงแหบพร่าจนเธอรู้สึกสยิว

“ก็ถ้าลุกไป นมสดก็ไม่ให้เธออุ้ม เลือกเอาว่าจะให้ฉันแค่บีบๆ จับๆ หรือจะให้ฉันจับเธอกระแทกแทนที่จะได้เล่นกับแมว”

“ทำไมยิ่งอยู่กับนายฉันยิ่งเสียเปรียบเนี่ย” บ่นกระปอดกระแปด สุดท้ายก็เลือกปล่อยให้เขาบีบจับตามใจ แอบมีบางจังหวะที่สะดุ้งอยู่เหมือนกัน เพราะมันไม่ใช่แค่จับน่ะสิ ไอ้ท่อนลำของเขาก็ผงกหัวทักทายร่องก้นของเธอจนอดคิดดีไม่ได้เลยจริงๆ

เป็นการเล่นกับแมวที่โคตรจะเสียว พอเธอลูบแมว เขาก็ลูบไล้เธอ พอเธอก้มจุ๊ฟแมว เขาก็ใช้ปากขบไปตามไหล่มนของเธอ จนร่างกายเธอสั่นไปหมด

“อ๊ะ...พะ...พาย...” ปรามเขาด้วยเสียงดุๆปนประหม่า แล้วเอนตัวหลบสัมผัสเขาเล็กน้อย

แม้เธอจะทำท่าทีต่อต้าน แต่เขามีหรือจะสน ยังคงตอดเล็กตอดน้อย บอกเลยว่าเธอเล่นกับแมวส่วนเขาก็เล่นกับเธอ ทำเอาซะเปลืองเนื้อเปลืองตัวสุดๆ

ตลอดเวลาลมหายใจอุ่นๆ ของเขาก็เป่ารดต้นคอ ไม่พอเพียงเท่านั้นยังใช้ปลายจมูกโด่งๆนั่น ลากไล้ไปตามต้นคอของเธอ เรียกได้ว่าแทบแผดเผาร่างเธอให้แหลกเป็นจุณเลยล่ะ สัมผัสสุดวาบหวามที่พร้อมทำลายล้างให้เธอกลายเป็นผุยผงภายในชั่วพริบตาเดียว

“ฮะ...ชิ้ว...อ๊ะ...พะ...พาย...ฉะ...ฉัน...” ด้วยเพราะทั้งตื่นตระหนกต่อสัมผัสจนหายใจแทบไม่ออก บวกกับอยู่ๆ ก็มีผื่นเริ่มขึ้นเต็มตัวเธอ จึงหันไปหาร่างสูงที่กำลังง่วนอยู่กับกลิ่นกายและร่างกายของเธออย่างหลงใหล เพื่อบอกให้เขาหยุด

“หืม?”

“เสียงกระเส่าเชียว...มีอารมณ์เหรอครับ...หือ?” เอ่ยถามด้วยเสียงแหบพร่า แต่เธอนี่สิ หายใจหอบถี่ๆ ติดๆ ขัดๆ ราวกับคนใกล้จะขาดใจตาย

“พะ...พาย...ฮึก...”

“ฟะ...เฟอร์!!...เธอเป็นอะไรไป!!” เมื่อเห็นสีหน้าเธอไม่ดี จึงรีบผละจูบออก แล้วเอ่ยถามด้วยท่าทีตกใจ