มาเฟีย

เขาชายหนุ่มที่รักอิสระ แต่ต้องมาถูกคลุมถุงชนแบบต้านไม่ได้ เขาจึงทำทุกทางเพื่อให้เธอไม่มีความสุขและยอมหย่าไปเอง ความเจ็บปวดของเธอคือความสุขของเขา เธอหญิงสาวหัวอ่อนยอดกตัญญู ทำตามที่บิดาและมารดาบอกตั้งแต่เด็กจนโต จนเมื่อเธอเจอกับเขาชีวิตเหมือนเธอก็ตกนรกทั้งเป็น เขาคือซาตานที่ทำให้เธอทั้งรักทั้งเกลียด ความอดทนของคนเรามันมีขีดจำกัด เมื่อไหร่ที่มันหมดลงก็คือไม่เอาอะไรเลยแล้วเหมือนกัน....

จากมาเฟียหนุ่มมาดโหด สายตาดุนิ่งราวกับยามรัตกาล ที่มองใคร คนนั้นเป็นต้องหลบสายตา แต่เมื่อชีวิตมาเฟียสุดโหดต้องเข้าโหมดมีลูก

ผู้หญิงที่เอาตัวแลกเงินอย่างเธอก็เป็นได้แค่ของเล่นบนเตียง จำเอาไว้ว่าเวลาหนึ่งปีที่ย้ายไปอยู่กับฉัน ผู้ชายหน้าไหนก็ห้ามยุ่งเกี่ยวเป็นอันขาด

"ทำบ้าอะไรของเธอวะ ชอบนักหรือไงที่ให้ผู้ชายถูกเนื้อต้องตัวแบบนี้!" เขาดันใบหน้าสวยออกพลางใช้หลังมือเช็ดลิปสติกออกจากริมฝีปากลวกๆ ขณะที่เจ้าของการกระทำเมื่อครู่หัวเราะร่วนราวกับมันเป็นเรื่องตลก "ชอบจัง..." มิกิเลียริมฝีปากเบาๆ แล้วหันไปยิ้มให้ก๊วยเจ๋ง เธอยื่นมือไปเกลี่ยริมฝีปากหนาอย่างอ่อนโยนแล้วเลื่อนมือลงไปวางบนหน้าอกแกร่ง "รู้ไหมว่าเจ๋งเหมือนไลลากับพี่แม็กมาก...แต่ก็ไม่ได้เหมือนไปหมดซะทุกอย่าง เพราะเจ๋ง.." เธอลากนิ้วชี้ลงไปเรื่อยๆและหยุดไว้ตรงกลางระหว่างร่องอก มองมัดกล้ามเนื้อภายใต้เสื้อเชิ้ตด้วยสายตาที่อยากได้มันมาครอบครอง "เพราะเจ๋งเป็นได้แค่ลูกแมว ไม่ใช่เสือ"

- นิยายเซต MAFIA เสือร้าย - พระเอก สิงห์ อายุ 30 ( แฝดน้อง ) นิสัย ดุ เงียบ เอาแต่ใจ เจ้าชู้ ( หนักกว่าแฝดพี่ ) นางเอก เฌอรีน อายุ 25 นิสัย มีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก หยิ่งยโส ลูกคุณหนูตกอับ ร่วงแบบตุบ จากคุณหนูกลายเป็นยาจก *************************** เธอใช้ชีวิตอยู่เมืองนอก แต่แล้วก็ได้รับข่าวร้ายจนต้องกลับมากระทันหัน แต่ก็มีข่าวร้ายมากกว่านั้น เพราะพ่อแม่ที่จากไปดันโกงเงินคนอื่นและทิ้งหนี้ไว้ให้หลักร้อยล้าน และเธอก็ต้องรับชดใช้แทนทุกอย่าง

ไอยลดา นางแบบสาวที่กำลังโดดเด่นในวงการ และกำลังเป็นที่รู้จัก เธอมีความฝันที่เกินตัว และกำลังจะไปได้ดี แต่วันนี้เธอต้องดับฝันของตัวเอง เพราะหนึ่งชีวิตตัวน้อยที่กำลังจะเกิดมา... ห้าปีต่อมา ไอยลดาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับลูกสาวในหมู่บ้านเล็กๆ ที่เป็นบ้านเกิดของเธอ โดยมีอดีตผู้จัดการส่วนตัวคอยช่วยเหลือ ชีวิตของเธอสงบสุขมาตลอด จนมาเจอเขา...ผู้ชายที่เธอหลงรักตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น และเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด แต่เธอก็ไม่คิดจะโทษเขาฝ่ายเดียว เพราะเธอเองก็มีส่วนผิด เธอจึงเลือกที่จะใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่คิดถึงอดีต แต่มันกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อเขากลับมาทวงสิทธิ์ของเขาคืน แล้วยังยัดเยียดตำแหน่งที่เธอไม่อยากได้

เขาเป็นรุ่นพี่ที่เธอไม่เคยเคารพ เป็นไอ้พี่ว้ากที่เธอโคตรเกลียด แต่ถึงจะเป็นอะไรมันก็ไม่หนักหนาเท่ากับสิ่งที่เขากำลังเป็นอยู่ตอนนี้หรอก สิ่งที่เธอเพิ่งจะรู้ เขา...เป็นเจ้าพ่อมาเฟีย เป็นเจ้าหนี้ เป็นเจ้าชีวิตเธอ !!! “แก้ผ้า” “ไม่!” “อยากให้แก้ให้?” “ไม่! บอกแล้วไงวะ ว่ายังไงกูก็ไม่ให้มึงเอาหรอกไอ้เหี้ย ไอ้มาเฟียโรคจิต!” “งั้นเลือกเอา ว่าจะให้ใครตายก่อน พ่อ แม่ หรือมึง”

เด็กกว่าแล้วยังไงครับ รับรัก 'โคย' ได้ไหม!? โคเยอร์ เด็กหนุ่มนักศึกษาคณะวิศวะ หลงรักสาวที่ตัวเองวันไนท์สแตนด์ด้วย จนต้องวางแผนสลับเกียร์เอาไว้เลยทีเดียว

"ถ้าพรุ่งนี้เธอไม่คลานลงจากเตียง อย่าหวังว่าฉันจะหยุดเลย!!"

หัสดิน หรือ ดิน อายุ30ปี น้องชายคนละแม่กับหัสวีร์ : สัมพันธ์ลับ(รัก)ประธานพันล้าน เชฟดิน ชายหนุ่มโปรไฟล์ยอดเยี่ยม เขาไม่ค่อยเปิดเผยตัวเองในสังคมนัก ทำงานอยู่เบื้องหลังบริษัทของตระกูลศาตนันท์ ตระกูลเก่าแก่ที่ร่ำรวยติดอันดับต้นๆของโลก เป็นน้องชายต่างมารดากับ “หัสวีร์” เบื้องหน้าเขาคือหัสดิน เชฟหนุ่มที่มีรอยยิ้มตลอดเวลา แต่เบื้องหลังเขาดูธุรกิจสีเทาของครอบครัว และยังมีบุคลิกอันซับซ้อน แพรดาว เธอมีชีวิตเรียบง่ายมาจนอายุ22 อยู่กับแม่เพียงสองคนตั้งแต่เธอจำความได้ แม่ของเธอทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดกับบริษัทแห่งหนึ่ง แพรดาวเองก็ทำงานพิเศษหารายได้ช่วยแม่มาตลอด การเรียนระดับปานกลาง สองแม่ลูกใช้ชีวิตราบเรียบไม่มีอะไรเป็นพิเศษ จนเมื่อครึ่งปีก่อนแม่ของเธอป่วยหนัก หญิงสาวจึงเข้าไปทำงานแทนตำแหน่งของแม่ คิดแค่ว่าจะทำไปก่อนระหว่างที่ยังหางานประจำไม่ได้ หัสดินผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยนและท่าทีขี้เล่น มีเพียงแพรดาวที่บังเอิญล่วงรู้ความลับของเขา ความลับที่ชายหนุ่มไม่ต้องการให้ใครรู้! จงเก็บศัตรูไว้ข้างกาย เขาจึงจำเป็นต้องกักขังเธอไว้ข้างตัว!

เป็นเรื่องราวของอดีตพยาบาลสาวคนหนึ่งเธอถูกสั่งให้เข้าไปพัวพันกับมาเฟียหนุ่มคนหนึ่ง เธอจะต้องทำยังไงก็ได้ให้เขายอมมีสัมพันธ์ทางกายกับเธอ แต่เพราะเขามีคนรักอยู่แล้วจึงเป็นเรื่องยากที่เขาจะหลงกลเธอ แต่เธอก็ถอยไม่ได้ เพราะถ้าเธอทำพลาดนั่นหมายความว่าน้องชายของเธอจะไม่มีโอกาสหายใจอยู่บนโลกนี้อีกต่อไป

ในสายกับชายนิรนาม "ถ้าฉันสอดนิ้วเข้าไป... คุณต้องช่วยตัวเองด้วยนะ" (หึ... ต้องการแบบนั้นเหรอ?) "ใช่... เราจะได้เสร็จไปพร้อมๆกันไง" (ลองดู)

เขาเป็นถึงมาเฟียใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นเขาทั้งโหดทั้งเถื่อนแต่ทำไมเขากลับยังซิง เขารักแค่ผู้หญิงเพียงคนเดียวมาโดยตลอดแต่พอมาเจอเธอทำไมเขาถึงกลับหวั่นไหวได้ล่ะ หรือเขาจะเป็นผู้ชายหลายใจหรือรักใครไม่เป็น?

“คุณหนูจะกลับเลยมั้ยครับ” “กลับเลย หงุดหงิดมาก” เสียงบ่นของนานี่ที่ดูจะไม่สบอารมณ์ ก่อนที่จะเดินปึงปังขึ้นรถไปโดยมีบอดี้การ์ดส่วนตัวเดินตามไปติดๆ เมื่อกลับมาถึงคอนโด นานี่ก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงโดยที่ไม่ได้ถอดแม้กระทั้งรองเท้า “คุณหนูอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมไปเตรียมนมอุ่นให้” “ทีโอ ... นายทำอะไรอ่ะ” นานี่เอ่ยทั้งที่ไม่ยอมลืมตาเมื่อรู้สึกว่าบอดี้การ์ดคู่ใจกำลังทำบางอย่าง บอดี้การ์ดหนุ่มค่อยๆถอดรองเท้าส้นสูงออกจากขาเรียวก่อนจะเดินเอามันไปเก็บที่ชั้นเก็บรองเท้าสุดหรูของนานี่ “นายดูแลฉันดีกว่าเมียอีกเนอะ”

เพราะความไว้ใจที่มีต่อ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ทำให้ใบเฟิร์น นักศึกษาสาวผู้ใสซื่อ ต้องตกเป็นแพะรับบาปในคดีขโมยเอกสารลับโดยไม่รู้ตัว ปลายทางของความซวยครั้งนี้ไม่ใช่คุกตาราง แต่คือเงื้อมมือของคีออสมาเฟียหนุ่มจอมโหด ผู้ซึ่งไม่เคยปรานีคนทรยศ

“งั้น.. ตกลงตามนี้นะ” “อืม นี่ฉันต้องเป็นกิ๊กลับๆของเธอใช่ไหม” “ถ้าพี่เป็นกิ๊ก หนูมีแฟนอีกคนได้ใช่ไหมคะ” “ลองดู ว่าไอ้เวรนั่นมันจะได้ใช้ชีวิตปกติหรือเปล่า”

"อึก! ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยหนู" แม่บ้านเด็กสาวที่ยังสะอึกสะอื้นประนมมือขอบคุณคนตรงหน้า ถ้าเกิดเขาไม่ผ่านเข้ามาได้ยินป่านนี้ชีวิตเธออาจจะพังไปแล้วก็ได้ "อืม ต่อไปนี้ไม่ต้องมาทำงานที่นี่แล้วนะ ฉันจะ..." ชายหนุ่มพยักหน้ารับพร้อมกับพูดขึ้นในประโยคถัดมา แต่ยังไม่ทันพูดจบก็ถูกแม่บ้านเด็กสาวขัดเสียก่อน "มะ..หมายความว่าไงคุณจะไล่หนูออกเหรอ คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะถ้าไล่หนูออกแล้วหนูจะเอาเงินที่ไหนมาซื้อข้าวกินล่ะคะ แถมยังต้องจ่ายค่าน้ำค่าไฟอีก" "ฟังให้จบก่อนสิวะ ฉันจะให้เธอไปทำงานที่คอนโดฉันแทน"

“สวัสดีครับ” เภสัชกรวัยกลางคนที่ประจำเค้าเตอร์ขายยาทักทายลูกค้าทั้งสอง “ผมต้องการยาคุมกำเนิด” อดัมแจ้งสิ่งที่ต้องการโดยทันที น้ำฟ้าหันไปมองคนข้างกายที่ยังกุมมือเธอด้วยดวงตาที่เบิกกว้างจนดวงตาสีน้ำตาลเข้มแทบจะหลุดออกจากเบ้าตา “ครับ” เภสัชกรขานรับพร้อมกับหันหลังหยิบสิ่งที่ลูกค้าตรงหน้าต้องการ ด้วยแววตาที่เรียบเฉย “คุณครับ...คุณคิดว่าเธอคนนี้ควรใช้เวลากับผมเพียงแค่ยี่สิบเอ็ดหรือแค่ยี่สิบแปดวันเท่านั้นเหรอครับ” คำพูดของอดัมสร้างความฉงนไม่เข้าใจให้กับเภสัชกรตรงหน้าอย่างมาก “เอ่อ ขอโทษครับ...ผมไม่เข้าใจ” “ก็เธอคนนี้...คนที่ยืนอยู่ข้างๆผม...เธอเข้าใจว่าผมจะให้เธออยู่กับผมเพียงแค่ปริมาณยาคุมกำเนิดที่ผมให้เธอกิน” อดัมพูดต่อโดยที่สายตาของเขายังคงจ้องอยู่ที่เภสัชกรเท่านั้น แต่กลับเป็นเภสัชกรที่ย้ายสายตามามองคนที่ถูกกล่าวถึง และตอนนี้เภสัชกรก็เห็นใบหน้าเธอซับสีเลือดอย่างเห็นได้ชัดมากขึ้นเมื่อได้ยินประโยคคำพูดของคนข้างๆเธอ “เข้าใจแล้วครับ ทั้งร้านผมมียาตัวนี้อยู่น่าจะหนึ่งลังและในหนึ่งลังนั้นมีอยู่สี่ร้อยกล่อง คุณจะเหมาหมดเลยมั้ยครับ” เภสัชกรวัยกลางคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากกว่าชายตรงหน้าหลายปีนัก

"ถ้าคุณไม่อยากประลองงั้นเรามาจัดนัดกระชับมิตรกันดูไหม""สมองของคุณคงคิดได้แค่เรื่องเดียวนี่สินะ ถ้างั้นวันนี้เราคงคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ""แต่ผมคิดว่าสมองของเราก็ไม่ต่างกันหรอก ดูแค่สายตาคุณที่มอง.." ดวงตาคมคู่นั้นมองต่ำลงไปดูอวัยวะส่วนที่เขาภูมิใจมากที่สุดในร่างกาย และเธอก็ดันเผลอมองตามสายตาเขาไปอีกจนได้"มันก็แค่ดักแด้ที่เพิ่งออกจากฝักดูคุณจะภูมิใจจังเลยนะ"หมดกันความภูมิใจของกูดักแด้ที่เพิ่งออกจากฝักงั้นเหรอ! ปากเก่งแบบนี้จัดให้สักดอกดีไหมขี้คร้านจะมาขอร้องกูให้จัดอีกน่ะสิ"ถอยออกไปนะ!" เห็นว่าอีกฝ่ายเดินตรงเข้ามาเธอก็รีบหันไปเคาะประตูห้องเสียงดังเพื่อให้คนด้านนอกเปิด "กรี๊ดดด" ทรงอัปสรสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่สัมผัสกับสะโพกของเธอหญิงสาวหลับตาลงแล้วกลั้นหายใจหันกลับมาก่อนจะยกเข่าขึ้นสูงเพื่อที่จะกำจัดจุดอ่อนของอีกฝ่าย"กรี๊ดด ปล่อยนะ!" แต่ขาของเธอถูกมือหนาจับล็อกไว้ในท่ายก "ไอ้เลวปล่อยฉัน!" เธอสวมใส่กระโปรงเลยทำอะไรไม่สะดวก แถมตอนนี้ขาที่ยกขึ้นมาเมื่อครู่ก็ถูกอีกฝ่ายจับล็อกไว้ในท่าเดิม

เธอช่วยชีวิตผู้ชายคนหนึ่งไว้ด้วยความบังเอิญ แต่ใครจะรู้ว่ามันคือการหาเหาใส่หัวดีดีนี่เอง ชีวิตที่แสนเรียบง่ายของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาลและเขากักเก็บเธอไว้ใต้ร่างอย่างเป็นเจ้าของ//ถึงจะดูร้ายแต่ก็คลั่งรัก เมื่อมาเฟียผู้ที่แสนเย็นชาและไร้หัวใจต้องมาเจอกับสาวน้อยผู้ดื้อรั้นและไม่ยอมคน เรื่องราวมากมายเกิดขึ้นจนทำให้ทั้งสองคนได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน ความไกล้ชิดระหว่างชายหญิงมันก็เกินจะห้ามใจ แต่ท้ายที่สุดแล้วชีวิตที่แสนอันตรายของเขาก็ไม่อาจพาเธอไปเสี่ยงอันตรายด้วยกันได้อีก ช่องว่างของการใช้ชีวิตที่ต่างกันมันอาจทำให้คนสองคนไม่อาจอยู่ด้วยกันได้แม้จะรักกันมาก แต่เขาก็พยายามแล้วที่จะทำทุกทางเพื่ออยู่กับเธอหรือที่จริงแล้วเขาต้องยอมปล่อยเธอไปจริงๆ