มาเฟีย

“เรามีกันและกันแค่สองคนได้ไหม…ให้โลกทั้งใบของเธอมีแค่ฉันคนเดียว”

จากคนใจร้ายกลายเป็นดี เมื่อมีเธอเข้ามาในชีวิตเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ทว่าสำหรับเธอแล้ว... เขาเปรียบเสมือนคนรักที่พร้อมทำลายชีวิตเธอตลอดเวลา ในขณะเดียวกันเธอกลับเป็นสิ่งที่เติมเต็มให้เขา

ฉันเป็นสัตวแพทย์นะ ทำไมเขาถึงชอบเรียกฉันให้ไปทำแผลที่บ้านเขากันล่ะ เขาเป็นหมาหรือไงกัน "ฮัลโหล บลูเบลล์พูดค่ะ" "มาทำแผลให้หน่อย ที่บ้านของฉัน" "บ้าน? มันนี่เป็นอะไรหรอคะคุณซาจิ!!!" "ไม่ใช่มันนี่หรอก ฉันนี่แหละที่เป็น" "คุณงั้นหรอ แต่ฉันเป็นสัตวแพทย์นะคะ" "มันก็มีคำว่าแพทย์เหมือนกันนั่นแหละ รีบมา ฉันให้เวลาแค่10นาทีต้องถึงบ้านของฉัน" ติ๊ด!!! ฉันไม่น่าไปรู้จักเขาตั้งแต่แรกเลย รู้งี้ฉันเอามันนี่ไปให้พ่อกับแม่เลี้ยงเองตั้งแต่แรกดีกว่า เพราะตั้งแต่ได้รู้จักเขาฉันก็ไม่มีวันไหนที่ว่างเลย ทุกครั้งที่เลิกจากงานเขาก็ชอบมารับฉันที่หน้าคลีนิคไม่ก็ให้ลูกน้องมารับฉันไปหาเขาอยู่ตลอด เรื่องนี้เป็นนิยาย set สามารถติดตามเรื่องในsetเดียวกันได้ 1. มาเฟียพลาดรัก [ฟิสซิส × เจ้าเอย] 2. มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [ซาจิ × บลูเบลล์] เรื่องนี้ 3. มาเฟียไซด์ไลน์ [ไลบร้า × วีนัส]

เมื่อสาวน้อยตัวเล็กนามว่า'ซนซน'ต้องหมั้นกับมาเฟียหนุ่มหล่อแถมรวยมากๆผู้มีนามว่า'เอคาร์'ที่เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบแต่เขาไม่สนใจเธอ เรื่องวุ่นๆจึงบังเกิดขึ้น แต่เขาช่างโหดเถื่อนแถมปากสุนัขสุดๆ เธอจะเอาชนะใจเขาและมัดใจเขาได้ยังไงกันนะ ในเมื่อเขาแสดงท่าทางรังเกียจเธอออกชัดเจนซะขนาดนั้น

เมื่อสิ่งสุดท้ายที่รินลดาพอจะให้เขาได้ อาจไม่ใช่หัวใจอีกต่อไป แต่เป็น “ชีวิต” ของเธอเอง เพราะเธอรู้ดีว่าตราบใดที่เธอยังอยู่ เขาจะไม่มีวันหยุดทำร้ายตัวเองด้วยความแค้น เขาใช้ทั้งร่างกายและจิตใจของเธอเป็นที่ระบายอารมณ์นั้นทั้งหมด บทรักที่แสนรุนแรงคืนแล้วคืนเล่า ถ้อยคำที่กรีดลึกลงในหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนวันหนึ่ง...เธอไม่เหลืออะไรให้เขาอีก นอกจากร่างที่กำลังแตกสลาย กับลมหายใจสุดท้ายของชีวิต และในคืนที่เธอยืนอยู่บนริมขอบตึก ลมแรงจนแทบหายใจไม่ออก รินลดายิ้มทั้งน้ำตา ก่อนกระซิบแผ่วเบา ราวคำลาจากโลกใบนี้ “ชีวิตนี้…ฉันขอชดใช้ให้คุณแล้วนะ” และเมื่อเสียงหัวใจของรินลดาหยุดลงในคืนนั้น โลกของ ‘วิกเตอร์’ พลันพังทลาย เขาเพิ่งรู้ว่าชัยชนะบนกองซากศพของความรักนั้นว่างเปล่าเพียงใด หากปาฏิหาริย์มีจริง...เขาจะยอมแลกทุกอย่างเพื่อกลับไปแก้ไขในสิ่งที่สายเกินไปได้หรือไม่? หรือโชคชะตาจะบังคับให้เขาต้องเป็นฝ่ายถูก ‘จองจำ’ ในนรกที่เขาเป็นคนสร้างขึ้นเองตลอดกาล!

เริ่มต้นด้วยหน้าที่ จบลงด้วยความรัก.. เรื่องราวความรักระหว่างคุณหนูบ้านล้มละลายกับคู่แฝดโคตรbadboy เรื่องที่พวกเขาได้มาเจอกันมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ..

“ถ้าฉันต้องการ… ยังไงฉันก็ต้องได้! ต่อให้เธอต…าย… เธอก็คือผู้หญิงของฉัน!” ลิปดา สาวน้อยวัย 22 ถูกบีบบังคับให้ชดใช้หนี้พนันแทนพ่อเลี้ยงใจร้าย แม้หัวใจไม่ยินยอม แต่เพื่อตระกูลและแม่ที่ป่วยหนัก เธอไม่อาจหลีกหนีโชคชะตาอันโหดร้ายนี้ได้ มาร์ค… มาเฟียหนุ่มผู้เลือดเย็น โหดเหี้ยมกับศัตรู แต่กลับอ่อนโยนกับแมวที่เขารักสุดหัวใจ เขาต้องการให้ลิปดาเป็น “นางบำเรอ” ไม่ใช่เพียงเพราะหนี้… แต่เพราะความแค้นที่สุมอยู่ในใจ เมื่อน้องสาวเพียงคนเดียวของเขาต้องตา..ย และเบื้องหลังเกี่ยวพันกับลิปดา ความโกรธเกลียดและความปรารถนาต่างพัวพันกันอย่างซับซ้อน จนเขาไม่อาจปล่อยเธอไป เมื่อโชคชะตาเหมือนเปิดทางให้ลิปดาหลุดพ้น พี่ชายลูกติดของพ่อเลี้ยงถูกรางวัลใหญ่ยื่นมือเข้ามาช่วยด้วยเงินก้อนโต… ทว่ามาร์คกลับปฏิเสธอย่างไม่ไยดี ยืนยันชัดเจนว่า เธอจะต้องเป็นของเขาเพียงคนเดียว ความรักปนแค้น หรือความปรารถนาแท้จริงในหัวใจ? และลิปดา… จะมีวันให้อภัยผู้ชายที่ทำลายชีวิตเธอได้หรือไม่? ในเส้นทางที่เต็มไปด้วยไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนา…

ค่ำคืนที่เร่าร้อนของทั้งคู่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ ทว่านั่นกลับทำให้เขาพลาดโอกาสที่จะไปช่วย แฟนเก่า ความคับแค้นใจทำให้ชายหนุ่มทั้งด่าทั้งสาปแช่ง ชาตินี้ขออย่าได้เจอกันอีก แต่ไม่คิดว่า... หญิงสาวจะมานั่งอยู่ตรงหน้าเขา ในฐานะ ว่าที่เจ้าสาว +++++++++++++++++++ "นี่คือแหวนแต่งงาน คือของแทนใจเดียวที่ฉันรับมันมาจากคุณ ฉันคืนให้ค่ะ" วินาทีที่ยื่นแหวนวงนั้นคืนให้แก่เขา น้ำตามันไหลลงมาเป็นสายจนฉันไม่สามารถมองเห็นภาพตรงหน้าได้ชัดเจนอีกต่อไป ได้แต่ปล่อยให้น้ำตาอาบแก้มใสพยายามกลั้นเสียงสะอื้นในลำคอไม่ให้อีกฝ่ายได้ยิน ภายในใจนั้นเจ็บจนด้านชาไร้ความรู้สึก ยิ่งเมื่อได้ยินคำพูดของเขาที่ตอบกลับมาอย่างใจร้าย "ก็แค่แหวนสำเร็จรูปราคาไม่เท่าไร เอาไปเถอะ อยากขายทิ้งก็ตามใจเธอเลย"

เมื่อความรักอยู่ในความลับ และความลับก็ซ่อนอยู่ในความรัก หัวใจของเรื่องนี้จะจบที่ตรงไหน

บรูคลิน ลูกชายแฝดสาม คนโตของบอมพ์กับเฟร์ย่า รับช่วงดูแลบริษัทขุดเจาะน้ำมันต่อจากพ่อของเขา เขาประกาศหา เลขาส่วนตัว ที่ต้องทุ่มเททำงานทุกอย่าง ไปไหนมาไหนกับเขาได้ตลอดเวลา... แล้วเขาก็ได้เจอกับเธอ...แสนซน ลูกสาวบุญธรรมของอาของเขา ความถูกใจทำให้เขายื่นข้อเสนอให้เธอมาทำหน้าที่เป็นเลขา แต่ว่า...เธอจะตอบรับข้อเสนอ แล้วมาทำงานกับเขาไหม? ในเมื่อในข้อเสนอ มีหน้าที่ ...นางบำเรอ!! พ่วงมาด้วย!!!

เพราะเคยเสียลูกสาวไปแล้วคนหนึ่งเขาจึงไม่อยากจะเสียหลานสาวไปอีกคน มาเฟียหนุ่มจึงต้องจับตามองคุณหมอราวกับเธอเป็นตัวประกัน แต่พอได้อยู่ใกล้ หัวใจของมาเฟียกลับกลายมาเป็นตัวประกันเสียเอง

เขาต้องการมีลูก แต่ไม่ต้องการมีเมีย ทางเลือกที่ดีคือการจ้างผู้หญิงสักคนมาอุ้มบุญ ทว่า... เธอกลับขโมยลูกของเขาไปนี่สิ โทษของเธอคือ ต้องมาเป็นเมียจริงๆ ของเขา /// ริคคาโด้ มาร์เซียอาโน่ ทายาทคนโตของตระกูลมาร์เซียอาโน่ ผู้มีอิทธิพลคนหนึ่งของประเทศคารัสซีเลีย เบื้องหลังเขาคือหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคาล แก๊งมาเฟียหนึ่งในสี่แก๊งใหญ่ของคารัสซีเลีย ชีวิตท่ามกลางคมกระสุนและควันปืน ทำให้เขาไม่ปรารถนาจะมีคู่ครองให้เป็นจุดอ่อน ทว่า... นายฟรองซัว มาร์เซียอาโน่ ปู่ของเขากลับเคี่ยวเข็ญให้หลานชายมีทายาท ริคคาโด้จึงเลือกจ้างผู้หญิงคนหนึ่งมาอุ้มบุญให้เขา โดยมีเงื่อนไขคือ 1. เขาต้องการลูกชายเท่านั้น 2. ไม่จำเป็นต้องพบหน้ากัน จ่ายเงินเมื่อเด็กคลอดคือจบสัญญา 3. ห้ามให้ใครรู้ว่าเป็นแม่ของลูกเขา เขาได้ลูกชายตัวน้อยสมใจ โดยไม่เคยสนใจว่าแม่ของเด็กคือใคร!

"พ่อฉันเป็นหนี้ไอ้พวกมาเฟียเลือดเย็นนั่น..พวกมันโหดร้าย" "มาเฟียงั้นเหรอ หรือว่า.." มิลินทำหน้าตกใจสุดขีดเมื่อนึกถึงบุคคลอันตรายคนหนึ่งซึ่งใครๆก็ขนานนามเขาว่าปีศาจร้าย "มันชื่อ..ภารัน"

เธอรักเขาด้วยความจริงจัง แต่เขากลับมอบความเกลียดชังให้กับเธอ รวมทั้งย่ำยีทั้งกายและใจของเธออย่างแสนสาหัส เขาทำเธอเจ็บ เขาก็ต้องเจ็บยิ่งกว่า เธอจะทำให้เขารักเธอ และรอคอยวันที่เขาเจ็บอย่างที่เธอเคยเจ็บ

ทุกๆความแค้นที่เขามี เธอจะต้องเป็นผู้รับมันเอาไว้ทั้งหมด แม้ตายก็หนีไม่รอด

"สุขสันต์วันเกิดนะคะ" เพล้ง! "อยากให้รันไปจากคุณมากเลยเหรอ" เสียงหวานถามด้วยแววตาแสดงออกมาถึงความเจ็บปวด เธอถามมาเฟียหน้าหล่ออย่างตัดพ้อไปกับความใจร้ายไม่เห็นค่าจากเขา "ใช่ ช่วยออกไปจากชีวิตฉันสักที"

พระเอกซึ่งเป็นหมอเจ้าของโรงพยาบาล และ เป็นมาเฟีย เขาถูกบังคับให้หมั้นกับกับนางเอก เธอเป็นนักเขียนนิยายอยู่ในสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง ทั้งคู่เคยเจอกันมาก่อนแล้ว แต่เกลียดขี้หน้ากันเจอกันเมื่อไหร่เป็นต้องมีปากเสียงเถียงกันตลอด พวกเขาสองคนมีเหตุจำเป็นต้องมาหมั้นกันนางเอกย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านพระเอกทันทีหลังจากเสร็จงานหมั้น ( ไอ้หน้านิ่ง !! )

เผียะ! “อย่ามาตบหน้าฉัน หล่อนมันก็แค่ของเล่น” พร้อมผลักร่างเล็กให้ล้มลงกับพื้น เดินมาเหยียบมือเล็กข้างที่ตบหน้าตนพร้อมบดบี้เท้าหนัก ๆ กับมือข้างนั้น "โอ๊ย! หนูเจ็บ..” หล่อนบอกเขาพลางพยายามดึงมือข้างที่ถูกบดเหยียบออก แต่ก็ไม่ได้ผล “จำไว้ อย่าคิดมาตบหน้าฉัน ถ้ายังอยากมีมือ อยากครบสามสิบสองก็อย่าคิดทำร้ายฉัน เข้าใจไหม” โน้มตัวมาหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่กับพื้นห้องน้ำ พร้อมกับเอามือใหญ่เชยคางมนให้แหงนเงยขึ้นแล้วเช็ดคราบเลือดที่เกิดจากการตบของตัวเองมาไล้ปลายลิ้นสาก เลียชิมรสของมัน “หวานทั้งเลือดเลยนะหนู” "โอ๊ย!" ต้องหงายหลังนอนล้มไปกับพื้น เมื่อเขาผลักหัวของหล่อนด้วยแรงมหาศาล “สำออย! ออกไปรอฉันข้างนอก ฉันอาบน้ำเสร็จจะจัดการเธออีกครั้ง” ยกเท้าที่เหยียบมือเล็กขึ้น แล้วเดินไปใต้ฝักบัวแล้วเปิดน้ำเย็น ๆ ให้ไหลอาบร่างตน โดยไม่สนใจพวงมาลาที่จ้องมาทางตนด้วยความเคียดแค้นแม้แต้น้อย “เกะกะลูกตา ไสหัวไปได้แล้ว อย่าลืมสิว่ายายตาบอดของเธออยู่ในกำมือฉัน จะตายตอนไหนก็ได้เพราะมันขึ้นอยู่กับคำสั่งฉัน และชีวิตของเธอก็ด้วย”

เมื่อความเย็นชามีผลมาจากคนรักที่จากตาย เมื่อเจอรักใหม่ผลลับจากรักแรกก็มาลงที่รักปัจจุบัน เมื่อพ่อเลี้ยงเดี่ยวต้องเปิดใจอีกครั้ง

แล้วถ้าพี่เปลี่ยนใจ ไม่อยากได้หนูมาเป็นเด็กของพี่ แต่เปลี่ยนมาเป็นหงส์ที่อยู่ข้างมังกรล่ะหนูจะยอมไหมคะ?