Novel & Cerita Web สะใจ

"เสี่ยเป็นเจ้าของคลับรุมรัก ฟังชื่อคลับก็คงไม่ต้องบอกนะ ว่าเสี่ยกับลูก ๆ ของเสี่ยจะเล่นกับหนูยังไง"

เธอเป็นศิษย์เก่าที่ได้มาเป็นครูฝึกสอน ส่วนเขาคือครูพละที่เคยให้เกรด 0 กับเธอ ! “สวัสดีค่ะครูธร จำหนูได้มั้ยคะ” ดุจดารายกมือไหว้ครูพละวัยสี่สิบตามมารยาท คลี่ยิ้มสดใส แต่มีเลศนัยน์แฝงเร้น สายตาร้ายอย่างคนมีแผนการกำลังร้องบอกเขาว่า เธอไม่ได้มาดีอย่างแน่นอน “เอ่อ...” ทั้งที่จำศิษย์เก่าตัวแสบได้ขึ้นใจ แต่เขากลับปฏิเสธหน้าตาเฉย เพียงเพราะไม่อยากรื้อฟื้นความลับบางอย่างที่ถูกฝังไว้เมื่อห้าปีก่อน ความลับที่มีแค่เขากับเธอเท่านั้นที่รู้ “ขอโทษที ครูจำไม่ได้ แต่หน้าคุ้น ๆ อยู่นะ” ดุจดาราแอบยิ้มร้าย นึกแล้วว่าเขาต้องปฏิเสธ

"ฉันไม่มีวันหมั้นกับผู้ชายมักมากนิสัยเสียอย่างนาย ไม่มีวัน" ณดาเอ่ยพร้อมกับเชิดหน้าใส่ ขณะที่เธอนั้นพยายามดันตัวออกจากการรัดกุมของดีเอ็ม "ทำไม คนอย่างฉันมันทำไม" ร่างสูงเอ่ยถามพร้อมกับจ้องใบหน้าสวยใส ด้วยสีหน้าและแววตาดุดัน "มักมากและสำส่อน เอาไม่เลือกอย่างนาย ต่อให้เหลือนายแค่คนเดียวฉันก็ไม่เอา" ณดาเอ่ยกับคนใจร้ายอย่างเหลืออด "สงสัยที่ปากเก่ง เถียงฉอดๆ แบบนี้ ไม่อยากเป็นแค่ว่าที่คู่หมั้น แต่อยากข้ามขั้นเป็นเมียฉันแทน" ร่างสูงเอ่ยจบ ก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าและลำคอด้วยท่าทีโมโหสุดๆ เขารู้ว่าเธอนั้นเกลียดเขาเข้าใส้ แต่ทำไงได้ละในเมื่อครอบครัวดันเสนอตัวเธอมาให้กับเป็นคนของเขา แบบนี้ใครจะปล่อยให้โง่ละ มันก็ต้องลองกันหน่อย

"พลอยกำลังท้องล่ะคะ" คริสเตียนโน่หยุดชะงักไปชั่วครู่ "มันเป็นไปได้ยังไง" เขาหันมาถามเสียงเยือกเย็น "พี่บอกแล้วใช่ไหม ถ้าอยากอยู่ด้วยกันห้ามมีเด็ก" สายตาดุ หันมามองเธออย่างตำหนิ "แต่พลอยก็ท้องแล้วนะคะ และเด็กคนนี้เป็นลูกของเรา" "ไปจัดการตัวเองเสีย เธอก็รู้ว่าพี่กำลังจะแต่งงาน" หกปีต่อมา "พี่มีข้อเสนอให้พลอยนะ ถ้าหากตรวจ ดีเอ็นเอ ว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของพี่จริง พี่พร้อมจะเลี้ยงดูเขา พี่พร้อมจะมอบเงินให้พลอย พลอยอยากได้เท่าไหร่ พลอยว่ามาเลย" หึ! มอบเงินให้อย่างนั้นเหรอ พลอยใสหัวเราะในลำคอ ผู้ชายคนนี้กำลังจะเอาเงินซื้อเธอ เอาเงินซื้อความเป็นแม่ ซื้อความรู้สึกที่เสียใจ เสียเวลามาตั้งหกปี "เก็บเงินคุณเอาไว้เถอะค่ะ เงินของคุณมันซื้อความรู้สึกของฉันไม่ได้ มันซื้อเวลา มันซื้อโอกาสที่ฉันเสียไปไม่ได้ ในเมื่อตอนนั้นคุณเลือกเขา คุณเลือกผู้หญิงคนนั้น คุณอยากมีลูก คุณก็ไปมีกับแฟนคุณสิ จะมาอะไรกับพวกเรา" #ในวันที่เข้มแข็งฉันจะไม่มีวันเสียน้ำตา #คุณแม่เลี้ยงเดี๋ยวสายสตรอง

สิ่นอวี้หลันตกหลุมรักมู่หยางโหวตั้งแต่แรกพบ จึงตามราวีสตรีทุกคนที่อยู่ข้างกายเขา หวังครอบครองเขาเพียงคนเดียว . นางเฝ้าทุ่มเททำทุกอย่างเพื่อบีบบังคังให้มู่หยางโหวรับนางเป็นภรรยา กระทั่งนางสามารถแต่งเข้าจวนของเขาได้ ทว่าเขากลับเย็นชาผลักไสรังเกียจเดียดฉันท์นางยิ่งกว่าหนอนเน่า ๆ ตัวหนึ่ง . ต่อมาเขายังรับภรรยารองเข้าจวนเฝ้ารักถนอมภรรยารองและเห็นนางเป็นเพียงสตรีไร้ค่าในสายตา เขายังร้องขอหนังสือหย่าจากนางอยู่ร่ำไป . นางเจ็บปวดแต่ก็อดทนหวังว่าเมื่อนางทำดีแล้วจะทำให้เขาหันมามองนางบ้าง แต่สุดท้ายทุกสิ่งกลับไร้ค่าจนนางยอมตัดใจเขียนหนังสือหย่าแต่โดยดี มู่หยางโหวกลับเปลี่ยนไปราวเป็นคนละคน บัดนี้เขาตามตอแยไม่ห่าง ทั้งยังไม่ยอมลงนามในหนังสือหย่าอย่างที่เคยต้องการ . ให้ตายเถิด เขาเสียสติไปแล้วหรืออย่างไร จึงได้หันกลับมาง้องอนนางเช่นนี้!

หัวใจที่สุมด้วยไฟแค้นของมาเฟียหนุ่ม เขาแก้แค้นเธอที่ทำลายชีวิตน้องสาวที่เขารัก ด้วยการย่ำยีศักดิ์ศรีของผู้หญิงอย่างเลือดเย็น โดยไม่รู้เลยว่า…เธอได้หอบสายเลือดตัวน้อย ๆ กับหัวใจที่บอบช้ำของเธอไปด้วย

“เมื่อความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ในหน้าจอ… กลายเป็นไฟที่เผาใจเมื่อได้สัมผัสจริง”

นางเคยถูกคนรักและน้องสาวร่วมมือกันฆ่าเพื่อเงินประกัน เมื่อลืมตาอีกครั้ง วิญญาณของหญิงสาวไอคิวสูงกลับมาอยู่ในร่าง ฮองเฮาผู้ไร้อำนาจ แห่งวังหลวง ห้าสนมคิดโค่นนาง ขุนนางเฒ่าคิดใช้วังหลังเป็นหมาก ไทเฮาคิดวางยาบุตรชายเพื่อรวบอำนาจ แต่พวกเขาหารู้ไม่ว่า...ฮองเฮาคนเดิมได้ตายไปแล้ว จากนี้ไป นางจะไม่อ้อนวอน ไม่ถอยหนี และไม่ให้อภัย

ในวันที่นางรู้ความจริงเรื่องคู่หมั้นกับพี่สาว คือวันที่นางจากโลกนี้กลายเป็นวิญญาณเร่รอนเฝ้ามองพวกเขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุข นางได้แต่ตั้งคำถามในใจ ทั้งที่พวกเขาทำกับนางมากมายเหตุใดพวกเขาจึงมีความสุขได้!!

ทำผัวจนสลบ แล้วหลบไปแซ่บกับเพื่อนผัว (นอกบ้าน) ค่ำคืนที่แสนโรแมนติกของคู่บ่าวสาว ความรักแสนเร่าร้อนเกิดขึ้นบนเตียงนอนที่เต็มไปด้วยกลีบกุหลาบแดงหอมกรุ่น กลิ่นอายความสุขสมหวังหอมละมุนในทุกอณูของบ้านหรูราคาแพง “อืออ...อะ อ๊า” ดวงยิหวาผละจากอ้อมกอดของสามีอ้วนพีดำเมี่ยมอย่างยากเย็น เพราะพุงพลุ้ยของเขาทับทรวงอกของเธอเกือบมิด หากยังซุกกายอยู่ในอ้อมกอดของเขา มีหวังจะหายใจไม่ออก “โอว...” เธอแทบจะหยุดหายใจ ขยับกายเบาๆ เพื่อไม่ให้เขารู้สึกตัว ค่อยๆก้าวลงจากเตียงนอนด้วยความรู้สึกเซ็งในอารมณ์นิดหน่อย เคืองเล็กน้อยถึงปานกลาง นั่นเพราะเซ็กซ์ที่เพิ่งจบลงไปนั้น ไม่สามารถสนองตอบความต้องการของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เพราะพี่สาวหนีการแต่งงาน พลอยพิชาจึงต้องจำยอมแต่งงานแทน ทว่าเพื่อนพี่ชายที่เธอแอบรักกลับไม่มีหัวใจเหลือไว้ให้ใคร "พี่ไม่เคยรักพลอย" "ค่ะ" "ถ้าไพลินกลับมา เธอต้องหย่า" "ค่ะ พลอยรู้"

“สวัสดีค่ะ ดิฉันนาราริน อาภารัตน์ จะทำหน้าที่บริการ....” เธอยังแนะนำตัวไม่ทันจบ ชายหนุ่มในชุดสูทหรูซึ่งนั่งหันหลังให้เธออยู่บนเก้าอี้ผู้โดยสารสุดหรู เขาถอดแว่นกันแดดออกแล้วเหลียวกลับมามองเธอ ด้วยสีหน้าชิลๆสบาย ๆ แต่มันทำให้เธอตะลึงไปหลายวินาที ‘หมอนี่!’ เขาเหยียดยิ้มมุมปากนิด ๆ ขณะไล่สายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “ชื่อนารารินเหรอ?” “อืม...ค่ะ ดิฉันจะทำหน้าที่...” “ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด!”

“อุ๊บส์!” นานเท่าไหร่ก็ไม่อาจรู้ได้ ที่เธอสลบไปเพราะฤทธิ์ยากลิ่นประหลาด เมื่อตื่นลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเสื่อน้ำมันในห้องพักขนาดเล็กที่ทำด้วยสังกะสีทั้งสี่ด้าน ข้าวของเครื่องใช้ที่วางอยู่อย่างระเกะระกะหลายจุดหลายมุมทำให้รู้ว่าเป็นของใช้ของผู้ชายทั้งสิ้น แน่นอน กลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่ ยังไม่แรงเท่ากลิ่นเหงื่อกลิ่นสาบของคนใช้แรงงาน !

ท้องแล้วหรือ...ช้าไปนะ พันธะของฉันกับเธอมันจบไปแล้ว..

"ตัวซวย" นางถูกโยนคำนี้ใส่หัวเพียงเพราะมิได้เกิดมาเป็นบุรุษ ครอบครัวต่างผลักไสราวกับนางเป็นตัวเชื้อโรค จนในที่สุดต้องตายตกอย่างอนาถเพียงลำพัง ทว่าเมื่อได้หวนคืนมาคิดว่านางจะปล่อยไปหรือ ไม่มีทางซะล่ะ!

สามปีที่แล้ว...เธอหายไป แต่วันนี้กับโผล่มาในฐานะเหลนรหัส …”สวัสดีครับเมีย หมอบลงไป!!“

สายลับสาวแห่งองค์กรข้ามชาติเดินหลงเข้าไปในประตูมิติ เห็นคนใกล้ตายจึงเข้าไปช่วยเหลือ เธอคนนั้นว่าจ้างให้สะสางแค้นแทน แลกกับตั๋วเงินหนึ่งพันตำลึงทอง เพราะสงสารผู้หญิงหน้าคล้ายตน จึงตกลงรับงานจากศพ!

เมื่อความสัมพันธ์อันเร่าร้อนระหว่างเธอและลุงฝาแฝดสุดแซ่บทั้งสองคน เกิดขึ้นภายในโรงเรียนสอนเทควันโด! เอาจริง...ระหว่างเรียนฝึกเทควันโด ที่มีนักเรียนมากกว่าสิบคนร่วมชั้น แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนมีแค่เธอกับครูพายุเพียงสองคนเท่านั้น แต่กระนั้นก็ไม่กล้าจะสบตาเขาเลย เพราะรู้สึกเขินอายและเร่าร้อนระคนกันอย่างบอกไม่ถูก แม้คนที่เธอมีเซ็กส์ด้วยเมื่อคืนนี้จะไม่ใช่ครูพายุ แต่ทั้งคู่ก็เหมือนกันมากจนแยกกันไม่ออก ราวกับเธอมีเซ็กส์กับครูพายุไปด้วยอย่างไรอย่างนั้น

ขณะฝนโปรยปรายลงมาอย่างหนัก ภายในป้อมยามก็ไม่ต่างกัน... ติ๊ด! ‘อย่าลืมนัดนะคนสวย ถ้าไม่มา คลิปหลุดแน่’ สองยามส่งข้อความมาขู่ซ้ำ ตอนที่เธอกำลังเดินกลับที่พัก มันเป็นอะไรที่โคตรน่ารังเกียจ อดคิดไม่ได้ว่าสองยามหื่นเคยทำแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว

“หนูไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้ค่ะ หนูว่า...” “แล้วหนูรังเกียจคนแก่รึเปล่า” “ก็...” เธอใช้เวลาทบทวนตัวเองเพียงสามวินาทีก็ได้คำตอบ “ไม่ได้รังเกียจหรอกค่ะ” “หนูยังไม่มีแฟนสินะ” “ไม่มีหรอกค่ะ หนูไม่เคยคิดเรื่องนี้ ว่าแต่ท่านจะสอบสวนหนูหน้าห้องน้ำในขณะที่...ไอ้นั่น” เธอชี้ที่ช่วงล่างของเขา “มันชี้หน้าหนูอยู่แบบนี้หรือคะ?” “มันไม่ได้แค่อยากชี้นะ” เขาเริ่มทะลึ่งกับเธอเรื่อยๆ สายตาของเขาจ้องเธออย่างมีเลศนัยน์ ราวกับกำลังกลืนกินเธอ “หนูอยากลองมั้ย”