52 Book Club 2025: #9 - Genre Four: Set In Winter

"Why are you angry?" I asked him. "It's not like we're a couple." He stopped, and stared at me, boring my eyes with his emerald eyes. "If we are…" He paused, clenching his jaw, "then am I allowed to be angry?” I looked at him like he was insane. “Then we'll take it to that level." He continued. "I'm serious. I want you.” Leizel Snow Garcia Waterstrings is not just fierce. She's more than that. Ending up as an ice cream worker in a local ice cream shop, it was her one step of becoming a strong and independent woman. And that's when a cold-hearted stranger came in view. Eion Aurelio Hudson. Out of seven billion people in the world, the two hard-headed people crossed paths, making her "strong and independent woman" facade slowly fall apart. With all the dramas, free food, forgotten birthdays, Robot handling, idiots around, and emotional crisis, will she be able to melt his winter heart with her blazing fire or will this fire be put away instantly? ``` ``` One Blazing Head. One Winter Heart. Two Hard-headed people. A huge disaster. (Book 1 of Hearts Series but can be read as standalone)

"ก็แค่เพื่อน...ที่เอากันได้" เธอได้อยู่ในสถานะ #ก็แค่เพื่อน ทั้งที่เธอมอบใจและกายให้เขาไปแล้ว. "มาให้เอาหน่อยสิ" "ทะ เทมโปวันนี้แกนขอ..." "รีบมาก่อนที่ฉันจะหงุดหงิด!" 'เทมโป'น้องชายคนเล็กของบ้าน ที่มีพี่ชาย 2 คน ก็คือ 'รณ' จากเรื่อง #ก็แค่ของแถม และ 'ทอย' #ก็แค่แฟนเก่า เขาเป็นคนเจ้าสำราญ เจ้าเล่ห์ ด้วยความที่เป็นลูกชายคนเล็ก เขาจึงค่อนข้างมีนิสัยเอาแต่ใจ อยากได้อะไรต้องได้ 'ออร์แกน'หญิงสาวที่เรียบร้อย รักการเรียน เธอมีรูปร่างดีหน้าตาสวย หนุ่ม ๆ ต่างพากันหมายปอง แต่เธอไม่สนใจใครนอกจาก เทมโป ที่แม้จะได้เป็นแค่เพื่อน

'ตอนนี้สถานะของเธอ..ก็แค่แฟนเก่า' 'ทินภัทร' หรือ 'ทอย' พี่ชายต่างมารดาของ 'รณกร' ในเรื่อง 'ก็แค่ของแถม' เป็นชายหนุ่มที่เป็นเป็นผู้ชายที่เฟอร์เฟกต์ หน้าตาหล่อเหลา แถมยังเป็นคนเก่ง และที่สำคัญเขาเป็นคนที่เฟรนลี่มาก แต่ภายในใจของเขากลับดูโศกเศร้ากับเรื่องที่ฝังอยู่ในใจที่ไม่มีวันลืม ต้องรัก หรือ ต้อง หญิงสาวที่มีหน้าตาสะสวย เป็นคนยิ้มเก่ง ร่าเริง เธอเคยคบหากับทินภัทรที่ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น แต่อยู่ ๆ ชายหนุ่มคนนั้นก็บอกเลิกกับเธอโดยไม่มีสาเหตุ ทำให้เธอรู้สึกติดใจกับการบอกเลิกของแฟนหนุ่มอย่างไม่มีเหตุผลมาตลอด เพราะในใจลึก ๆ เธอยังคงรักเขาอยู่ และยังคิดว่าแฟนหนุ่มก็ยังรักเธออยู่เช่นกัน

กฤษฎิ์หิรัญ หรือ หิรัญ อายุ 34 ปี นักธุรกิจอสังหาฯ รวย หล่อ มาดเข้ม สเปกของสาวหลายๆ คน ******************************* ขวัญพิชชา หรือ พิชา อายุ 26 ปี สวย ดูดี เฟียซ เก่ง เป็นคนมั่นใจ ตรงไปตรงมา ***************************** "สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุดในชีวิตคือ ความอ่อนแอ และความเลวระยำ" "........" "และคุณกำลังทำแบบนั้นกับฉัน!" "ผมขอโทษ" 'เธอ'เกลียดเมียน้อย แต่'เขา'กลับยื่นสถานะนั้นให้แก่เธอ โดยไม่รู้ตัว เมียน้อย ที่เกลียกนักหนา แต่เธอกลับเป็นมันซะเอง เธอจึงเกลียดตัวเอง เพราะสิ่งที่เขาทำ

"ฉันก็แค่ของแถมที่ไม่มีค่า" "เธอมันก็แค่ของแถม..อย่าคิดว่าตัวเองมีค่าสิ" รณกร หรือ รณ ลูกชายคนกลางของทอร์ชในเรื่อง 'แค้นฝังรัก' หล่อ เย็นชา ป่าเถื่อน หวงของ . . . . "แล้วของแถมอย่างฉัน..จะถูกทิ้งเมื่อไหร่" นิพาดา หรือ นับตังค์ หญิงสาวที่ถูกแม่เลี้ยงกลั่นแกล้งแล้วยังถูกยกให้เป็นของแถมฟรี ๆ ให้กับลูกค้ารายใหญ่ที่มาที่ดินของพ่อหญิงสาว ใบหน้าสะสวย แต่มีดวงตาเศร้า แต่ยิ้มง่าย จิตใจดีชอบช่วยเหลือคน เคยมีอดีตที่ดีในวัยเด็ก . . เรื่องนี้เป็นจิตนาการของนักเขียน อาจจะมีเนื้อหาที่รุนแรง กระทบกระเทือนจิตใจโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน . สงวนสิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติ่ม) พ.ศ. 2558 *ห้ามคัดลอก ดัดแปลง ทุกกรณี*

ฉันเคยแต่งงานกับผู้ชายคนนึงด้วยความเต็มใจเพราะรักมาก แต่สุดท้ายเราสองคนก็หย่าขาดกันเพราะทางครอบครัวของฝั่งนั้นไม่เคยเห็นด้วยกับการแต่งงานเลย แต่เราสองคนก็ยังดันทุรังจนสุดท้ายก็ไปกันไม่รอด หลังหย่าขาดฉันเพิ่งจะรู้ว่าตัวเองท้องได้เดือนกว่าๆ ฉันเลือกที่จะไม่บอกใครและไม่ต้องการความรับผิดชอบ เพราะฉันรู้คำตอบนั้นดี ฉันจึงเลือกที่จะเลี้ยงลูกคนเดียวไม่ขอความช่วยเหลือจากใคร แต่แล้ววันนึงก็ได้กลับมาพบเจอกับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของลูกอีกครั้ง ฉันจะให้เขารู้ไม่ได้เด็ดขาด ว่าฉันมีลูกกับเขา ฉันไม่ได้ต้องการหวนคืนอะไรกลับมา เพราะครอบครัวของเขาไม่เคยยอมรับในตัวของฉันเลย เป็นแบบนี้มันก็ดีแล้ว อยู่แบบนี้มันก็ดีแล้ว จะกลับมาเจอกันอีกทำไมก็ไม่รู้

รวมเรื่องสั้นสุดซี้ดที่จะทำให้คุณเสพติดจนถอนตัวไม่ขึ้น! แนว PWP เน้นเรื่องบนเตียงเป็นหลัก โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

เขายัดเยียด ตราหน้าเธอว่าเป็นเมียน้อย ไม่มีสิทธิ์แม้แต่แก้ต่างให้กับตัวเอง… ความลับนำพาความสัมพันธ์ มาซึ่ง รัก โลภ โกรธ และลุ่มหลง พัวพันกันจนเกินกว่าจะปล่อยมือ แม้อีกคนจะอยากจากไปแค่ไหน สายสัมพันธ์เล็ก ๆ กับตราตรึงผูกมัดให้อยู่ข้างกายซึ่งกัน

“ลงไปในอ่างก่อนดีไหมคะ” เจ้าหล่อนเสนอแต่ชายหนุ่มหันกลับไปมองในอ่างที่ยังไม่มีน้ำสักหยด “แต่ผมยังไม่ได้เปิดน้ำให้เต็มอ่างเลยนะโรส” “ไม่เป็นไรค่ะ...แบบนี้ล่ะ เราจะได้สนุกกันเต็มที่” แม่เจ้า...หล่อนบอกว่าสนุกเต็มที่ พอได้ยินแบบนั้นธีรัฐก็รีบทำตามทันทีด้วยการค่อย ๆ ขยับตัวลงไปนั่งในอ่างจากุชชี่หินอ่อน เขานั่งพิงกับขอบอ่างและยืดขาตรง สักพักรสรินก็ตามลงไป ท่าทางหล่อนจะไม่ใช่เล่น ธีรัฐคิดในใจว่ารสรินเร่าร้อนและมีลีลายั่วยวนทำให้เขาปั่นป่วนไปหมด หล่อนไม่ได้นั่งลงในอ่างกับเขา แต่กลับยืนโดยที่ขาทั้งสองคร่อมตัวเขา ธีรัฐเงยหน้ามองและยิ้มมีนัย “จะทำอะไรให้ผมตื่นเต้นอีกล่ะ พยาบาลแสนสวยของผม”

My childhood friend, whom I hadn’t contacted for years, kept calling nonstop during an important meeting. After the meeting, he spoke in a sharp tone. “Do you think you’re too big for your britches? I’m getting engaged and you’re not even coming back to help out. Do I have to invite you?” I was representing my country at an international scientific forum, so I could only decline politely. Unexpectedly, he turned all haughty. “Fine then. If you’re not coming back, then just send me a gift with four circles and I’ll let it slide. Four circles? Thinking he meant ten thousand with four zeroes, I immediately agreed. “Don’t worry, I’ll give you ten thousand dollars as a wedding gift.” “Ten grand? Who the hell are you kidding? “My wife is the eldest daughter of the Jeffersons, the most prestigious family in Cirrus. Only the most distinguished people are on the guest list. Seeing that we’re old friends, I’m letting you attend. It’s your great honor!” He cursed angrily and sent me the invitation. I was struck dumb the moment I opened it. My aloof ice queen of a wife, who kept strangers at bay, was locked in a passionate kiss with her arms wrapped around my childhood friend’s waist. “Four zeroes, huh? How about four wreaths?” My gaze darkened as I clutched my phone. Four funeral wreaths ought to count as four circles, too!