Possessive Novels & Stories

Kumunot ang noo niya at tinitigan ako. "What about Zebra, I mean Sebra?" "She also deserve it. For you to know, what mine is mine only. I don't want someone share with it. I'm possessive, very possessive," I said then smirk. Pumikit siya at bumuntong hininga. "I want an annulment, wala namang patutunguhan itong kasal na ito," mariin niyang sambit. Umigting ang panga ko.

Narinig kong wika nito. “He has a dark obsession right? Ang mga ganito na klase like cage, chained, rope etc i think this is a type of possessive and manipulation type..” wika ko. “I’m not sure pero kung tama ka ng nasa isip mo, maybe just maybe. Pareho ba? He is controlling ba?” Tanong nito.

Naging dependent na ako sa kanya. "I'm not possessive, Eli. Kasi kung possessive ako, pin il it na kita ng tumigi l sa trabaho mo at agad na kitang itinali sa apelyido ko. I'm not possessive. Not yet that possessive." Bulong niya.

"You're overanalyzing things, Aiden." "Am I?" Tumagilid siya ng upo, nakatitig pa rin sa akin na parang binabasa ang utak ko. "You used to be so composed. You knew this was just an experiment. But now? You’re getting possessive. Controlling. And the worst part? Hindi mo namamalayan." Tumaas ang kilay ko. "I am in control."

NICHOLE AMERIE POV SA PAGLABAS namin ng jewelry shop para naman akong tanga na pilit na pumapantay sa paglalakad ni Boss Kobi! Nakahawak ako sa suot-suot kong kwentas sa takot na baka may snatcher dito sa loob ng mall at makuha ang suot kong kwentas na nagkakahalaga ng million!

Mas lalo lang akong kinabahan. “You’re wondering if I’m obsessed,” sabi niya bigla. Nanlaki ang mata ko. Hindi ako sumagot. “Everyone does,” dagdag niya. “They think possession is obsession.” Lumapit siya ulit, mas malapit ngayon. Halos magkadikit na ang noo namin. “I don’t obsess,” sabi niya. “I secure.” Tumingin siya sa labi ko, sandali lang, tapos bumalik sa mata ko.

mariin kong saad habang pilit pinipigilan ang sarili na tuluyang mawalan ng kontrol. "And now it's mine! Legally. Officially. Completely," walang pag-aalinlangan niyang sagot. Mahigpit kong napakuyom ang mga kamay ko habang pakiramdam ko ay unti-unting gumuho ang lahat ng pinanghahawakan ko. Ang mansion na ito, ang mga kumpanya, ang mga ari-arian, at maging ang alaala ng pamilyang mayroon ako ay tila isa-isang inaagaw sa akin sa harap mismo ng mga mata ko.

Ang *possessiveness* na matagal na nitong itinatago ay tuluyan nang sumabog. "Hindi ka aalis. Walang sinuman ang pwedeng umiwan sa akin. At lalong hindi ikaw!" mariin, madiin, at nanginginig na utos ni Zeno. Ang boses nito ay isang panata na hindi mababali ninuman. "Akin ka, Celestine! Akin kayo ni Zion! Kung iniwan kayo ng walang kwentang lalaking iyon, pwes ako hindi! Hinding-hindi ko kayo hahayaang umalis sa paningin ko!"

Nahihiya s'yang tumango at alam n'yang namumula ang kan'yang pisngi ngayon. "Y-Yes, I am!" tipid na sagot n'ya rito. "That means— that you are mine alone! And that means another thing— no other boys! No touching ang hugging to and from other boys kahit friend mo pa yan. I am possessive, jealous and territorial D."

buo ang loob kong turan habang hawak-hawak ko ang mga kamay niya. “Serving me doesn't mean I won't be taking care of you, Kitten. I will be responsible for your safety-- your life.” Napatingin siya sa mga nakahandusay kong magulang at ganun din ako. Naiintindihan ko ang ibig nitong sabihin, hindi malabong ako ang susunod na target ng mga taong pumatay sa kanila. “I need a collateral, Kitten.” Dagdag niya saka tumayo at ibinulsa ang duguang panyo.