A Cup Of Tea の小説・ストーリー

Tapos, agad siyang nag-sorry, “Pasensya na po, Prof. Hindi na po mauulit.” Hindi niya alam kung naniwala si Darien. Pero naglakad ito papunta sa maliit na counter at dahan-dahang binuksan ang cup ng milk tea at nilagyan ng mainit na tubig. Malinis ang bawat galaw niya, parang artista. Mahahaba at mapuputing daliri, malinis ang mga kuko. Habang umaangat ang singaw ng milk tea, ang eksena ay parang sa commercial.

"Hindi ko alam kung paano gustuhin ang isang tao nang hindi sinisira ang isang bagay." Tinitigan ko siya. "Kung gayon, baka hindi natin... gustuhin," sabi ko. "Baka napapansin lang natin." Isang anino ng ngiti. "Mas ligtas ba iyon?" "Hindi." Mahina akong tumawa. "Pero baka mas totoo." Sumipol ang kettle. Bumaling ako dito, binuhos ang tubig, idinagdag ang tea bag, at hinayaan itong bumaba sa katahimikan.

Kung hindi niya ito papayagan, baka lalo pang lumala ang sitwasyon. Makalipas ang limang minuto, magkatapat silang nakaupo sa maliit na tea room sa lobby. Si Liam mismo ang nagtimpla ng coffee para sa kanya. “Gaano karaming asukal?” malumanay nitong tanong. “Isang kutsara lang,” agad na sagot ni Tessa. Tahimik nitong inayos at iniabot ang tasa bago umupo sa harap niya.

Tapos ay nahihiyang binaba ang hawak. “A-ah, Oo. Sinubukan ko lang ngayon. Kape lang naman ang lagi kong iniinom.” Nahihiya niyang sagot, umiwas pa siya ng tingin sakin. Pero kitang kita naman ang pamumula ng tenga. “Oh, hindi ka mahilig sa sweet ano?” “Oo.” “Kaya pala, pero ok na din ‘yan na sinubukan mo. Atleast alam mo na ang lasa ng Milktea.”

"Sure, why not?" Kapagkuwan ay nasa Tea House na sila. Humugot s'ya ng malalim na hininga nang maamoy ang mabagong at preskong katitimpla na tsaa. Naupo sila sa isang sulod sa gilid ng glass wall. Inikot-ikot ni Matthias ang hawak na tasa habang pinagmamasdan ang umaayat na usok. "Hindi ko agad na-realize na maraming tipo pala ng oolong," anito habang hinihipo ang bibig ng tasa, sinisikap na hindi matapon iyon.

Agad niyang itinaas ang kamay at pinabagsak ang tasa sa sahig. “What are you doing?” tanong ni Tomas, namumula ang noo sa inis. Namangha si Tessa at nakatitig kay Tomas, nanginginig pa rin. “You… this… this tea is cold. It doesn’t taste good. If you don’t like it, I’ll have someone brew you a fresh pot,” paliwanag niya. Agad siyang nagbigay ng senyas sa kanyang mga tauhan para alisin ang tasa ng tsaa.

Bakit ba parang… lalo siyang lumalapit sa akin? Kinabukasan, halos buong umaga, hindi mapakali si Althea. Dalawang beses pa niyang inayos ang buhok niya sa restroom at tatlong beses nagpalit ng blouse bago tuluyang nakahanap ng lakas ng loob. Hawak niya ngayon ang isang maliit na tray: dalawang cup ng mainit na kape at isang box ng homemade cupcakes na siya mismo ang nag-bake kagabi. This is it, Thea. Thank you lang ‘to, hindi mo kailangang kabahan.

May dala itong kape na nasa disposable paper cup at nang makalapit ay iniabot sa kanya na hindi niya naman agad kinuha at tiningnan lang ito. "Here, take it. You need that so you can stay awake. Hindi ka rin lang naman matutulog at sigurado hihintayin mo siyang magising," giit pa nito sa kape kinuha na rin naman niya at tinanggap. Stefan didn't say a word, he just opened the sip part of the cup lid and he take a sip from it, it's a cold coffee kaya halos pangalahatiin niya agad.

--- Pagsapit ng hapon, nagyaya si Anchali ng tea party sa loob ng playhouse. “Okay, ladies!” sigaw ng bata. “Bawal umalis hangga’t hindi kayo nakaka-three cups!” “Tatlong tasa?” napataas-boses si Jill habang nilalagay ang maliit na plastic cup sa mesa. “Anak, gusto mo ba akong paliparin ng caffeine overdose?” “Teehee!” tawa ni Anchali. “Hindi totoong tea ‘yan, water lang po!” “Ah, buti naman,” sagot ni Aurelia sabay hinga ng malalim. “Akala ko naman may coffee ka na rin sa loob ng bahay mo.”

Tumingin siya rito, hawak-hawak nito ang isang cup na hula niya ay may laman na tea. Umiling-iling siya. "No, thanks." "Why? You don't like drinking tea? Are you a coffee drinker?" "Ahmm actually I do drink them both but hindi siya advisable para sa akin." Kumunot ang noo nito. "My I know why?" "Let's just say mababa ang tolerance ko sa kanila."