A Cup Of Tea นิยาย & เรื่องราว

Nagliwanag naman ang mukha niya at agad na kinuha ang pagkain sa kamay ko at kinain ito. Para siyang patay gutom. Dahil maaga pa naman, nag timpla nalang muna ako ng kape. Kaka-kape ko lang sa La Creama Cafe, pero parang gusto ko ulit uminom no'n. Nilagay ko sa table ko ang tasa ng kape at inayos ang mga papeles sa box. "Demi pahingi ng kape mo," sabi ni Tei at dahil nga acting yaya niya ako today, ibibigay ko sa kaniya ang kape.

Kahit gustong-gusto ko ng umalis, pinili kong magpaka-normal sa harap nila. Kailangan kong mapanatili ang ganitong ekspresyong para hindi mabigyan ng ideya si Riel sa lahat ng ito. And speaking of Riel, kinuha nya ang kanina pa palang nakahanda na teapot sa gilid nya, saka ako pinagsalin ng tea. "Here," he said softly, placing a cup of tea in front of me.

Unlike dati na parang kape na ang dumadaloy sa dugo ko. "Salamat," sabi ko nang ibigay sa 'kin ni Manang Hiyas ang isang tasa. Inamoy ko ito at hindi naman pala kape. Mainit pa kaya naaamoy kong iba ito. May mga dahon ito na nakalubog sa tubig. I guess, this is a tea. Lasang tea rin, e.

“Hindi mo man lang ginagalaw yung tea mo,” casual na sabi ni Aria habang dahan-dahan siyang humihigop mula sa porcelain cup niya na may maliliit na floral designs. “Sayang naman ang masarap na tea kung papalamigin mo lang.” Napangiti nang alanganin si Addison bago tuluyang iniangat ang tasa na kanina pa niya hawak pero hindi naman iniinom.

Kahit pa sa ilang milyong kilig pa. “Oh, itong sayo, Honey.” Inabot ng kaibigan niyang si Carla ang isang cup ng milktea. Napailing na lang ako. Sisilipin ko siya sa gilid, gusto ko sanang pigilan siyang uminom ng ganito na parang instinct lang, dahil pakiramdam ko hindi naman ito healthy. Pero wait, bakit ako parang sobrang concern sa milktea niya? Chill, bro. It's just milk tea, wag ka maging psycho.

May napapansin din siyang kakaiba sa Attorney na kaharap niya ngayon ngunit ipinagsawalang bahala nalang niya. “Siguradong pagod ka. Mag-tea muna tayo para makabawi ng lakas.” Kinuha ni Atty. Lim ang purple clay teapot at marahang nagbuhos ng tsaa. Ang kulay orange-red na likido ay umuusok nang bahagya sa tasa ni Zephyra.

"Kumatok ako kanina sa kwarto niyo. Napag-alaman kong walang tao dahil hindi na nakablock ang pinto. Maaga ba kayong umalis ni Mj?" Sunod-sunod akong tumango na umupo sa naroong mataas na sila upang magtimpla ng tsaa. "You missed my special tea, am I right?" Puna niya ng makitang humahalo ako ng tsaa sa isang tasa. Lumikha ng tunog ang pagsalin ko ng mainit na tubig sa baso.

Hah, ano ba talagang tumatakbo sa utak ng lalaking ito? “By the way, one teaspoon of coffee, no sugar, half a cup of fresh milk, and half a cup of hot water. . .kabisaduhin mong mabuti ang timplang yan dahil maselan ako sa kape. Sa pangalawang araw na di mo makuha ang timplang iyon, hindi na ko magdadalawang isip na tanggalin ka, maliwanag ba?” Namilog ang mga mata niya. So, kape talaga ang basis nito kung magaling nga ba siyang sekretarya or hindi?

hindi ko inaasahang tanong niya sa mahinahong tono. “Hindi po ako umiinom ng kape, sir,” mataray na sagot ko na hindi tinatanggal ang tingin sa screen ng laptop. Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya. “How about fruit juice? Or Milk Tea? Come on... my treat.”

Hindi nagtagal, nahawakan na ni Cameron ang teacup niya, kinuha niya iyon at uminom. Nang matapos niyang uminom ng tsaa naramdaman ni Cameron na may kakaiba. Napansin niya na nasa mesa pa rin ang teacup niya nang binaba na niya ang teacup na hawak niya. ‘Kung ang tasa na nasa mesa ay akin, kanino…” Dahan-dahan siyang lumingon at napansin na nakatitig si Waylon sa kaniya, at bahagyang nakataas ang kilay ni Waylon. Gumalaw ang manipis niyang labi na parang may sinasabi kay Cameron.