A Message To A Friend นิยาย & เรื่องราว

Agad na sumilay ang ngiti sa labi niya nang mapagtanto kung kanino nanggaling ang mensahe na iyon. "Hoy, Wyatt! Kinuha ko ang number mo kay Diane, huwag ka magalit sa kan’ya ha. I just wanted to say thank you. Thank you for being my friend. Madalas lang ako na may pagka-amasona pero totoo ako na kaibigan. And don’t take my harsh words seriously all the time, I don’t mean the things I say always." Sinimulan niya na magtipa ng isasagot na mensahe kay Tamara, pero bago pa niya magawa iyon ay isa pa na text message ang pumasok galing rito.

Kaagad naman nagpadala ng chat message ang unexpected new friend niya. ‘Salamat naman at tinanggap mo friend request ko Miss Alcantara. Ang suplada mo sa new friend mo ah.’ Kinutuban siya sa nabasa niya sa chat box. Iisang tao lang pumasok sa isip niya. Pero duda pa rin siya.

I grabbed my phone after the thoughts and messaged him. "Enjoy your time with your happiness. I am happy for you Arc, you deserve the best.", then I send it. Binalot ko ng kumot ang aking katawan, I felt lonely pero alam kong hindi ko kailangang mandamay ng ibang tao sa kalungkutan kong ito. Walang ginawa si Arc kundi ang samahan ako and help me grow. It's payback time, I will always do the best for my bestfriend. Pinayapa ko ang aking isipan at naging matagumpay na nakatulog ako.

It was still early and the road was not yet crowded. Tahimik akong nagbukas ng cellphone ko at tinignan ang mga mensahe ng mga kaibigan ko na hanggang ngayon hindi ko na replyan. I was about to type a message when my phone beeped and a new message appeared on the screen. My heartbeat quickened as I saw the sender's name on the screen. I bit my lip and as I opened the chat box only to find three messages coming from him. Luke: Goodmorning, have a great day at school. I just want to share this Bible verse to you.

Bigla siyang nakaramdam ng pag-aalala baka kubg ano na ang naiisip nito. "Jem, please samahan mo ako sa bahay nila, kailangan ko siyang makausap. Hindi pwedeng mag-isip yung ng kung anu-ano. I swear nagmessage ako sa kanya, eto pa nga oh,," ipinakita nito yung message na sinend niya sa kanya. "So hindi niya yan nabasa, kasi kung nabasa niya yan, hindi siya maghahanap sayo ng ganun." Sang-ayon naman ng kaibigan.

Tunay na kaibigan. Sabi nga nila, "A friend in need is a friend indeed." Kaya siya talaga ang tunay na kaibigan. Binuksan ko ang computer. May lumabas na mensahe: "Simula na ang oras ninyo. Kailangan ninyong matapos ito bago mag-alas singko ng hapon. Isa pa, Elena, gusto sana kitang makausap ang kapatid mo. Sabihan mo siya."

Pagbukas niya ng message ay ang dami na palang magkasunod na message ng kaibigan. "Besh, ma order pa ba ako ng food mo?" Basa niya sa new message ng kaibigan. Mag scroll up siya at nagtatanong pala ito kung kumain na siya. Napangiti siya sa halip na mainis sa kaibigan. Nakalimot ito dahil kay Jessy at marami umanong assignment then pinagluto pa ito ng paboritong pagkain. Kumakain na ang mga ito nang maalala siya.

Maraming unread messages. From: Gee Hi, Cha. Kailan ka balik sa work? Kumusta na pala ang baby mo? Maybe next week punta ako diyan. Promise. I opened another message after replying to Gee. From: Bea Hi, friend. Long time no hear. Kumusta na pala ang inaanak ko ngayon? Hope to see yah soon. I’m so very sorry for not visiting him. Busy kasi sa company.

Friends naman kami pero madalang na lang kaming mag-usap kaya nakakapagtaka na nandito siya. "Sorry. Hindi na ako nakapag-message sa iyo kasi nagmamadali ako. Itatanong ko lang kung alam mo kung nasaan ngayon si Fauzia? Aish, yung babaeng yun talaga. Iniwan ako kagabi nang umiiyak. Nag-aalala lang ako. Baka kasi nag-message siya sa iyo." sagot niya na nagpaalala na rin sa akin.

Dahil sa magkadikit ang dibdib namin dalawa ay ramdam ko rin ang pagtibok ng puso niya na kasing bilis ng akin. Nang tumikhim si tita ay saka lang siyang bumitaw ng yakap sa akin, kasabay ng pagbitaw niya ay hindi ko inaasahan ang ginawa niya. "Long time no see my, best friend! Dapat sinabi mo sa akin ang pag-uwi mo, 'di sana nasundo kita sa airport!" masigla niyang sabi at pinanggigilan ang pisngi ko sa pamamagitan ng mahinang pagkurot. "I miss you, my best friend! Na-miss ko na ang mataray kong kaibigan!" He gave me a friendly kiss on my cheek.