A Message To A Friend Novels & Stories

Agad na sumilay ang ngiti sa labi niya nang mapagtanto kung kanino nanggaling ang mensahe na iyon. "Hoy, Wyatt! Kinuha ko ang number mo kay Diane, huwag ka magalit sa kan’ya ha. I just wanted to say thank you. Thank you for being my friend. Madalas lang ako na may pagka-amasona pero totoo ako na kaibigan. And don’t take my harsh words seriously all the time, I don’t mean the things I say always." Sinimulan niya na magtipa ng isasagot na mensahe kay Tamara, pero bago pa niya magawa iyon ay isa pa na text message ang pumasok galing rito.

Kaagad naman nagpadala ng chat message ang unexpected new friend niya. ‘Salamat naman at tinanggap mo friend request ko Miss Alcantara. Ang suplada mo sa new friend mo ah.’ Kinutuban siya sa nabasa niya sa chat box. Iisang tao lang pumasok sa isip niya. Pero duda pa rin siya.

I grabbed my phone after the thoughts and messaged him. "Enjoy your time with your happiness. I am happy for you Arc, you deserve the best.", then I send it. Binalot ko ng kumot ang aking katawan, I felt lonely pero alam kong hindi ko kailangang mandamay ng ibang tao sa kalungkutan kong ito. Walang ginawa si Arc kundi ang samahan ako and help me grow. It's payback time, I will always do the best for my bestfriend. Pinayapa ko ang aking isipan at naging matagumpay na nakatulog ako.

It was still early and the road was not yet crowded. Tahimik akong nagbukas ng cellphone ko at tinignan ang mga mensahe ng mga kaibigan ko na hanggang ngayon hindi ko na replyan. I was about to type a message when my phone beeped and a new message appeared on the screen. My heartbeat quickened as I saw the sender's name on the screen. I bit my lip and as I opened the chat box only to find three messages coming from him. Luke: Goodmorning, have a great day at school. I just want to share this Bible verse to you.

Bigla siyang nakaramdam ng pag-aalala baka kubg ano na ang naiisip nito. "Jem, please samahan mo ako sa bahay nila, kailangan ko siyang makausap. Hindi pwedeng mag-isip yung ng kung anu-ano. I swear nagmessage ako sa kanya, eto pa nga oh,," ipinakita nito yung message na sinend niya sa kanya. "So hindi niya yan nabasa, kasi kung nabasa niya yan, hindi siya maghahanap sayo ng ganun." Sang-ayon naman ng kaibigan.

Tunay na kaibigan. Sabi nga nila, "A friend in need is a friend indeed." Kaya siya talaga ang tunay na kaibigan. Binuksan ko ang computer. May lumabas na mensahe: "Simula na ang oras ninyo. Kailangan ninyong matapos ito bago mag-alas singko ng hapon. Isa pa, Elena, gusto sana kitang makausap ang kapatid mo. Sabihan mo siya."

Pagbukas niya ng message ay ang dami na palang magkasunod na message ng kaibigan. "Besh, ma order pa ba ako ng food mo?" Basa niya sa new message ng kaibigan. Mag scroll up siya at nagtatanong pala ito kung kumain na siya. Napangiti siya sa halip na mainis sa kaibigan. Nakalimot ito dahil kay Jessy at marami umanong assignment then pinagluto pa ito ng paboritong pagkain. Kumakain na ang mga ito nang maalala siya.

Maraming unread messages. From: Gee Hi, Cha. Kailan ka balik sa work? Kumusta na pala ang baby mo? Maybe next week punta ako diyan. Promise. I opened another message after replying to Gee. From: Bea Hi, friend. Long time no hear. Kumusta na pala ang inaanak ko ngayon? Hope to see yah soon. I’m so very sorry for not visiting him. Busy kasi sa company.

"Come out and meet me, my dear wife..." Sigurado siyang magkukumahog ito kapag nabasa na ang mensahe niya. Pero ilang saglit lang ay biglang nagnotify ang kanyang cellphone. He thought that she had already replied but it was the system instead. 'Your message has been rejected. Please add the other party first.' Humigpit ang kapit niya sa kanyang cellphone. Damn it! Did that woman just unfriend him?!

Umupo ako sa sofa at tumitig sa ceiling habang hawak-hawak ang phone ko. Ilang beses ko nang tinype, binura, at tinype ulit ang message na gusto kong ipadala sa kanya. “I miss you.” “I’m sorry.” “Please talk to me.” Pero wala sa mga ‘yon ang nabigay ko. Dahil kahit anong sabihin ko, alam kong hindi sapat. Hanggang sa sa huli, isang simpleng mensahe lang ang pinadala ko. “Marga… please eat on time.”