Ain't My Problem In Tagalog 소설 & 이야기

"Do you have a tongue or what? Bakit hindi ka makapagsalita?" Inagaw ko ang aking braso na hawak niya at tiningnan nang matalim. Ano ba talaga ang problema sa akin ng isang ito? Isa talagang malaking palaisipan sa akin. Wala naman akong matandaan na magawang masama sa kanya para magkaroon siya ng matinding disgusto sa akin ng ganito. Tandang-tanda ko pa ang una naming pagkikita. Unang ingkwentro pa lang namin ay mainit na ang dugo niya sa akin.

Muntik pa itong mabilaukan. "Yudeputa ano problema niyo man? May bisita oh daw mga tabaghak kamo. Naano kamo haw?" [The fuck is your problem? Para kayong gago alam niyong may bisita ganyan kayo. Nagkukwento lang eh.]

Kanina pa siya nangingialam e. "Seriously? What's your problem?" He looked at me with disbelief. "Ha! Me?" sabay turo sa kanyang sarili. "Ako pa ang may problema ngayon. You know what?" He stand with irritation. "I don't understand you, girls. D*mnit!" At nagdabog na siya.

Kahit kailan talaga ang babaeng ito oo. "Chossss buti naman kung gano'n, napatawag ka yata bhe may problema ba?" Tanong ko. Simula kasi no'ng umuwi ako dito sa Pinas ay minsan nalang kaming nagkakausap. "Wala naman gusto lang kita kamustahin. Bawal ba bhe? Magtatampo na ba ako?" Ani nito na ikinatawa ko. "Susss sweet naman haha don't worry I'm fine" ani ko.

"'Yon naman pala, eh. Ano pa ang pinoproblema mo?" "Alam mo kung ano ang problema ko? Hindi ako marunong magsuot ng ganyan lang sa harap ng marami at ibang tao! 'Yon ang point ko!" pagdidiin ko sa bagay na hindi nito maintindihan. Nakuha pang tumawa ng siraulo. Iba rin ito, eh. "Chill. Masyado ka naman. Kaliit na bagay pinoproblema," iiling-iling na sabi pa nito.

Sagot nito " Wala tayong pakialamanan ng personal life at basta lahat ng sinabihin ko sasang-ayonan mo, yon lang wala tayong magiging problema hanggang sa manganak ka" Paliwanag pa nito na ikinatango ko

Marahan kong minasahe ang sentedo nito at sa noo. "Sana huwag kang magtago sa akin ng problema mo, babe. Kakampi tayo dito. Teamwork and support each other. Kung ano ang kaya kong itulong sa'yo, gagawin ko. Kahit na alam kong kaya mo namang resolbahin ang problema na ikaw lang. Pero mas maganda pa rin na tayong dalawa ang lulutas sa problema nating dalawa," sabi ko.

mahinang boses na tanong nito. “Oo pero please do not tell it to anyone.”pakiusap ko. “Oo naman.” tugon nito. “You need to tell me everything you know. I can help.”saad ko pa. “P-pwede ba huwag ka na mag-english-english, hindi ko masyadong naiintindihan.” ko at bahagya itong napatawa. Nagkwento ako tungkol sa mga pangyayari ngunit kailangan ko siyang itakas ngayong gabi. Hindi pwedeng may madamay sa Problema ng Poblacion.

Gigil nyang tanong napakurap-kurap naman ako. "Kaya nga, bakit ano bang sinabi ko?" patanong kong saad sakanya. Naguguluhan na akong kausap sya. "Tsk, so ito na nga ang dami kong iniisip plus pi-no-problema ko pa 'tong-- huhuh! Ang laki-laki talaga ng problem ko." Di mo pa nga sinasabing ang problem umiyak ka na, pwede bang sabihin mo na bago umiyak para naman alam ko.

Magalit na siya kung magalit sa akin pero hindi ako papayag sa gusto niyang mangyari. "Hindi ba't sinabi ko na sa iyo na sandali lang! Hindi mo lang alam kung gaano kalaki ang problemang kinakaharap ko ngayun! Pagbigyan mo muna ako ngayun at promise, babawi ako sa iyo." seryoso niyang wika Kaagad din naman akong umiling