Akala Ko Nung Una นิยาย & เรื่องราว

Matapos mamatay ng aking asawa sa isang car accident, walang sawa akong nagtrabaho sa pagpapatakbo ng isang maliit na restawran upang palakihin ang aking anak na si Henry. Bago ang kasal ni Henry, nanalo ako ng walong milyon sa lotto. Tuwang-tuwa ako, nagpasya akong ibenta ang restaurant at sa wakas ay tamasahin ang pagreretiro. Kaya naman, tumawag ako upang sabihin kay Henry ang tungkol sa pagbebenta ng restaurant, ang kanyang karaniwang magalang na fiancee ay nagbago ang ugali. "Hindi mo naman inaasahan na susuportahan ka namin, 'di ba? Halos kaka-simula lang natin magtrabaho!" Binantaan niya pa si Henry, "Kung gagastusan mo ang mama mo gamit ang pera natin, hindi na natin itutuloy ang kasal!" Nakipagtalo sa kanya si Henry ngunit pagkatapos ay sinigurado, at nangako siya, "Nagsumikap ka na nang husto, Ma. Aalagaan kita." Gumanda ang pakiramdam ko, Binalak kong bigyan siya ng dalawang milyon para makapagsimula ng negosyo. Kinabukasan, nakatanggap ako ng tawag na nagsasabing si Henry ay nasangkot sa car accident at agad na nangangailangan ng limampung libo para sa operasyon. Agad kong ipinadala ang pera, ngunit pagkatapos, nawala si Henry. Desperado, matapang akong dumaan sa isang bagyo upang hanapin siya sa lungsod niya, ngunit napunta lamang ako sa isang kasalan sa isang mamahaling hotel. Naroon si Henry, nakikipag-toast sa isa pang babae “Ma.” Ah, at ang katabi niya? Ang aking “patay” na asawa mula noong nakaraang sampung taon.

To love is to feel fear, anger, despise, bliss. To encounter tragedy... To go through countless sadness... Love is a poetry. In the forming clouds, the hotness of the sun, the vastness of the ocean. The silence in the darkness and the rampaging of the demons. Love is in everything... And it's dangerous...

Alyana Perez, isang simpleng babae at ang tanging gusto niya lang ay makapag tapos ng college, mag trabaho para sa stepmom at mga kapatid niya na lagi nalang siyang sinasaktan at kinakawawa. Kahit mahirap na pagsabayin ang trabaho at pag-aaral ay kinakaya niya para may mapakain sa pamilya at may pambayad sa kuryente. One day, she didn't know that her stepmother sold her... Stephen Wilson, ang lalaking mahilig ikama ang mga babae at paglaruan ang mga damdamin nila. Sa tingin niya ay lahat ng babae ay kagaya ng ex niya manloloko at mukhang pera, pinaglaruan lang ang damdamin niya noon kaya gumaganti siya sa mga babaeng nakikilala niya. Ano kaya ang magiging buhay ni Alyana kasama si Stephen? Mababago niya kaya ang paniniwala ni Stephen na hindi lahat ng babae ay manloloko at mukhang pera? Mag bago kaya si Stephen dahil kay Alyana?

Habang brutal akong pinapaslang ng kriminal, ang dad ko, ang head ng Criminal Investigation Division, at ang mom ko, ang Chief Forensic Pathologist, ay nanonood sa laban ng kapatid kong si Lily Lambert. Bilang paghihiganti, ang kriminal, na dating nahuli ng dad ko, ay pinutol ang dila ko at ginamit ang phone ko upang tawagan siya. Isang bagay lang ang sinabi ng dad ko bago niya binaba ang tawag. “Anuman ang nangyayari, ang laban ni Lily ang pangunahing prayoridad ngayong araw!” Ngumisi ang kriminal, “Mukhang maling tao ang dinukot ko. Akala ko mas mahal nila ang tunay nilang anak!” Sa pinangyarihan ng krimen, nagulat ang mga magulang ko sa brutal na kalagayan ng bangkay at kinasuklaman nila ang kawalan ng awa ng killer. Subalit, hindi nila napagtanto na ang gula-gulanit na bangkay na iyon ay ang sarili nilang anak.

Dahil sa maling bahay na pinasukan, biglang nagbago ang takbo ng buhay ni Seraphim. Hindi niya inaasahan na mapupunta siya sa panahon kung saan makikilala niya ang isang napakasungit na binatang nagngangalang Manuel Saenz. Okay naman kay Seraphim na makitira sa masungit na nilalang na ito. Kaso napapansin niya na kung dati naii-stress siya sa pagiging masungit nito pero ngayon ay hindi na. Mas naii-stress siya kapag may ibang babaeng kasama si Manuel. Gusto niya sa kanya lang ang atensyon nito. Ayos lang naman sa kanya na magsungit ito basta makasama lang niya ito palagi. Nalintikan na! Mukhang pati rin yata siya nagiging abnormal na dahil sa masungit na lalaking ito.

Suplada Ako, Pero Hindi Ko Sinasadyang Mahulog Sa’yo Si April Ivy Lozano ay eksperta sa pagiging suplada—may mga mata na kayang patayin ka sa isang tingin at mga salita na kayang magpawala ng gana kahit sa pinakamagaling na manliligaw. Sa kabilang banda, si Dominick Elite ay isang professional bolero—flirt sa lahat, charm sa lahat, at walang balak sa kahit anong seryosong relasyon. Para kay April Ivy , si Dominick ay parang virus: nakakaaliw pero dapat iwasan. Pero paano kung sa bawat biro, bawat pa-flirt na linya, at bawat “oops, hindi ko sinasadya” moment, unti-unti niyang natutuklasan… nahuhulog na pala siya sa isang bolero?

Ang boyfriend ko ay itinuturing na prince charming sa aming social circle, ngunit sa selebrasyon ng kaarawan ko sa isang yate, tinulak niya ako sa dagat para lang magpakitang-gilas sa isa pang babae mula sa aming university, pinagtawanan nila ang takot ko sa tubig. Lingid sa kaalaman niya, mayroon akong aquaphobia. Dahil dito, sinugod ako sa ICU habang nagawa naman niyang makuha ang puso ng campus belle. Noong nagising ako, nasa tabi ko siya at humihingi ng kapatawaran, ngunit wala akong ideya kung sino siya. “Pasensya na, kilala ba kita?” Tanong ko, takang-taka ako. Pinaliwanag ng doktor na nawala ang ibang alaala ko. Subalit, patuloy niyang ipinagpilitan na siya ang boyfriend ko. Hindi ko napigilang makipagtalo sa kanya. “Imposible! Si Raleigh Landon ang boyfriend ko!” Alam ng lahat na si Raleigh Landon ang pinakamumuhian niyang kaaway.

Sa araw ng kasal ko, dumating ang first love ng fiance ko sa wedding ceremony suot ang parehong haute couture gown na gaya ng sa akin. Pinanood ko silang tumayo ng magkasama sa entrance, binabati ang mga bisita na para bang sila ang bride at groom. Nanatili akong mahinahon, pinuri ko sila, sinabi ko na bagay sila sa isa’t isa—maganda at matalino, itinadhana sila para sa isa’t isa. Napaluha ang babae at umalis. Gayunpaman, ang fiance ko, ay hindi nagdalawang-isip na ipahiya ako sa harap ng lahat, inakusahan niya ako na mapaghiganti at makitid ang pag-iisip. Noong matapos ang wedding banquet, umalis siya para sa dapat sana ay honeymoon namin—at siya ang kasama niya. Hindi ako nakipagtalo o gumawa ng eksena. Sa halip, palihim akong nag-book ng appointment para sa abortion.

Mahilig mangarap si Renna Montenegro—literal. Sa bawat panaginip niya, isa lang ang sigurado: ikinasal siya sa isang guwapong bilyonaryo. Engrandeng simbahan. Perpektong lalaki. Romantikong eksena. Hanggang sa isang araw, nagising ang panaginip niya sa totoong buhay. Si Drickson Valemont, isang bilyonaryo na walang pasensya sa kalokohan, ay nanaginip din ng parehong babae—at nagpasalamat siyang panaginip lang ang lahat. Ang problema? Ang babaeng iyon ay biglang lumitaw sa harap niya… at hinalikan siya. Sa gitna ng mga bodyguard, takbuhan, galit na galit na bilyonaryo, at isang malaking nunal na hindi niya makalimutan, patuloy na iniisip ni Renna na panaginip pa rin ang lahat—kaya sinasamantala niya ang bawat eksena. Hanggang sa isang matinding kahihiyan ang gumising sa kanya sa katotohanan.

Sa loob ng tatlong taong pagsasama bilang mag-asawa, si Camelia Collyn ay naging asawa lamang sa papel. Si Calvin Ashford—ang kanyang asawa—ay ni minsan hindi siya hinawakan, at lalong hindi siya minahal. Nang mabunyag ang katotohanan na isa lamang pala siyang kapalit, at na iningatan ng kanyang asawa ang sarili nito para sa unang babaeng minahal nito, alam niyang matagal nang nakatakda ang wakas ng kanilang kasal. Balak ni Calvin Ashford na hiwalayan siya. Siyempre, lahat ng iyon ay para muling makabalik sa piling ni Samantha Rose (Tata)—ang kanyang unang pag-ibig na nagbalik matapos ang mahabang panahon. Ngunit isang pagkakamali sa huling gabi nila bilang mag-asawa ang nagpabago sa lahat. Umalis si Camelia, iniwan ang mga papeles ng diborsyo, at nakapagtataka, sa halip na makaramdam ng saya sa kanyang pag-alis, kabaligtaran ang naramdaman ni Calvin. Bakit ganoon? Bakit tila may mahalagang bahagi ng kanyang buhay na bigla na lamang nawala nang tuluyan si Camelia?