Alice In Borderland Ending Explained Novels & Stories

nakarinig ako ng sigaw ng babae ng makarating ako sa dulo. “Sino ka?” maangas kong tanong dahil sabi ni papa huwag magtitiwala sa kahit na sino. “Zyra Mist Alejandro, I am Alena Jane, kasamahan ako ng mga magulang mo,” sabi niya pero hindi pa rin ako nagtitiwala. “Here’s my id,” sabi niya ipinakita iyon pero tingin pa rin ang ipinukol ko sa kaniya.

tanong ni Mama sa akin. "Okay lang naman po Ma. May farewell party ako mamaya. Sabi ko nga wag na kaso mapilit sila Sir Allan." Kwento ko kay Mama. "Hayaan mo na anak. Basta pumunta ka na lang." Sabi ni Mama. Biglang nag vibrate ang cellphone ko at nakita ko na text iyon ni Sir Rhian. [Alicia was dead. She killed herself by hanging her body in mental hospital.] 'Yon na ang kapalaran niya. Pinasa ko kay Mama ang phone ko para basahin niya. Maski siya nagulat sa nabasa niya. Na depressed na rin siguro siya kaya siya nagpakamatay.

We can terminate the contract as soon as we get to the goal. As for what is that goal is, I'm still completely in the shadows. She told me everything she wants to say but not everything that I need to know. She's still hiding something. "We're here..." Sabi ko habang tinitingala ang napakalaking campus ng Crossroad's Academy. "Wahh! It's so big!" Alice gasped as her eyes turn into stars. Kanina pa nakasabit sa kanang kamay ko sa Alice at masayang tinitingnan ang paligid.

panabay na sagot nila. Isang larawan ng masaya at puno ng pagmamahal na pamilya ang matatanaw sa dalampasigan na iyon, ang lugar kung saan naganap ang napakasayang sandali sa buhay ng tatlo. Ang makasal ang dalawang nagmamahalan na si Alison at Blade at magkaron ng buo at masayang pamilya ang batang si Alexa na noo'y palagi niyang hinihiling sa Panginoon. THE END

Mahina ngunit mariin ang tinig ng ina, at bahagyang sumulyap ito kay Alyssa na tila humihingi ng paumanhin sa abalang dulot ng anak. Ngunit si Alice, gaya ng isang batang walang pakialam sa mga patakaran, ay mabilis na kumawala mula sa pagkakahawak ng ina. Isang mabilis na galaw lamang, at nakatayo na siya sa harap ni Alyssa, nakangiting parang may mahalagang sikreto na hindi niya mapigilang ibulong.

Palihim namang ngumiti si Kyla, iniisip na sana ay mawala sa landas si Alice lalong-lalo na si Zia para maisagawa na ang matagal na nilang planong mag-tiyahin. ~*~ NAG-OVERTIME si Louie ng araw na iyon para hindi matambakan ng trabaho kinabukasan. Kumatok si Alice at bahagya lang na binuksan ang pinto. "Sir, may gusto pa po ba kayong ipagawa sa'kin?" "Wala na, pwede ka ng umuwi," tugon ni Louie na hindi ito tinitingnan. "Hintayin ko na lang po kayong matapos."

Akala nila kontrolado ng kanilang mga kasama ang loob, ngunit hindi pala. Na-detect ng automatic machine gun ang galaw nila sa loob ng boundary, habang nagpapaulan ng mga palasong may apoy ang mga kawal mula sa itaas ng gate border, na nagtatago lamang kanina. Kumalat ang liwanag maging sa lupa dahil sa mga palasong may apoy. Kitang-kita ang pagkalagas ng bilang mula sa hukbo ni Homer.

Dahil karamihan sa mga parol at lanterns ay gawa lamang sa papel at pandikit, at nakalagay pa sa bukas na espasyo, mabilis silang namatay sa buhos ng ulan. Si Alice, na ilang segundo na lang sana ay sisimulan na ang eksenang halikan, ay biglang natigilan. Para bang naputol ang koneksyon niya sa eksena. Agad niyang itinaas ang kamay upang takpan ang ulo. “Ha? Bakit biglang umulan?” nagtatakang sabi niya. “Parang… may tumatama?”

iyak ni Ria. Nasa loob sila ng isang nasusunog na gusali, sa gitna ng Alps, habang si Javi ay naghihingalo sa Manila. Hawak ni Ria ang antidote, ngunit ang kaniyang sariling buhay at ang buhay ng kaniyang anak ay nakasalalay sa isang desisyon. Sa gitna ng kaguluhan, isang pigura ang lumabas mula sa usok. Ito si Donya Esmeralda, na hindi pala namatay sa Switzerland, kundi nagtago lamang. May hawak siyang baril, ngunit hindi ito nakatutok kay Ria. "Ibigay mo sa akin ang antidote, Maria. Itakbo mo ang sarili mo at ang bata. Ako ang tatapos sa sumpa ng mga Elizalde." Isang malakas na pagsabog ang muling narinig, at ang pinto sa likuran ni Ria ay tuluyan nang bumigay.

Thank you for believing in my characters. Thank you for staying until the very end. Most of all, thank you for allowing me to be a small part of your journey, just as you have become an unforgettable part of mine. This may be the end of Damon and Aly's story... But I hope it won't be the end of ours. I hope we'll meet again in another book, another world, another journey, and another story waiting to be told. Until then, please continue believing in love, in hope, and in new beginnings.