All Things Bright And Beautiful นิยาย & เรื่องราว

Sobrang taas ng hote at sa ikalimang palapag ang celebratory dinner. Curious nga siya kong may iba pa bang kasama bukod sa kanilang mga nakuha na model. Sumakay si Celeste sa elevator pag bukas nun ay namangha siya sa loob ng venue. The walls painted by a soft, creamy white, providing elegant backdrop. The floor was made of polished dark wood, reflecting the light of crystal chandeliers that hung from the ceiling para itong dyamante. Makikita din ang view ng labas ng kabuoan ng city. Kaya naman ang sarap pag masdan ng city lights sa gabi.

Tinapak niya ito sa braso at lumabas na ng silid. MABAIT naman ang landlady nina Adelyn. Madali itong kausap at pumayag na i-settle ang kontrata sa madaling paraan kaya hindi na niya kinuha pa ang deposit at advance nila rito. Ibinilin na lang din niya ang mga gamit na naiwan na kukuhanin bago matapos ang buwan. Naisip niyang kung hindi nila madadala ang mga iyon sa mansiyon ay ibigay na lang kina Nanay Larissa para mapakinabangan.

sagot naman ni Bea. Rinig niya ang nakakairitang tawanan ng lahat. Nagpupuyos siya sa galit. Agad niyang binuksan ng malakas ang pinto ng cubicle niya kaya agad na napatili ang mga babae. Lumingon ito sa kan'ya, kita niya ang panlalaki ng mata nito. Halatang gulat na gulat dahil sumulpot siya.

LUMINOUS MEMORIES by: milaconic Date started: September 24, 2021 Finished: DISCLAIMER: This story is originally made by the author. Kung perfect ka at ayaw mo ng may errors, binabalaan na kita ngayon pa lang. H'wag mo nang ituloy ang pagbabasa.. This story is unedited and my first draft, expect loopholes, typographical errors, wrong grammars, etc.

I kinda felt jealous pero mas nangibabaw ang awa para sa kaniya because I know how it feels to be ignored and rejected. “Malapit na ang UP fair, Fortunate! Ibig sabihin may concert na naman at iba pang events na magaganap sa University natin,” masayang sabi ni Winslet habang niyayakap ang isang damit sa dibdib niya. Nandito kami ngayon sa bilihan ng mga mumurahing damit na sinasabi ni Winslet na ukay-ukay. Naglakad na kami papunta sa counter upang magbayad ng mga pinamili namin.

Nakalarawan sa mukha nito ang pananabik na matikman ang katawan ko. Sa pagkakataong ito ay binigyan ko siya ng isang matamis na ngiti. Lalo namang lumawak ang pagkakangiti nito nang makita ang ginawa ko. Hinayaan ko siya na mag-isip na talagang pumapayag ako sa nais niyang mangyari. Umikot ako papunta sa kanyang likuran pagkatapos mula sa likuran ay inilagay ko ang dalawang kamay ko sa kanyang dibdib at hinaplos pataas sa kanyang leeg. "Paliligayahin kita mamaya ngunit—" Hindi ko na tinapos ang aking sinasabi dahil bigla ko na lamang inikot ng malakas ang leeg ni Allan. Hindi nito inaasahan ang ginawa ko kaya hindi man lang ito nakapanlaban. Agad nawalan ng buhay si Allan matapos kong baliin

"Yes, you're right. The moon tonight is too beautiful to not be appreciated, but the stars are missing. Do you think it would have been breathtakingly beautiful to look at when both stars and moon shines together?" Napatango si Rafus sa sinabi ko. Tumingin siya sa akin suot ang malapad na ngiti kaya hindi ko maiwasang mahawa sa kaniya. "The stars are missing, but I think you forgot something, baby." He huskily uttered. My throat went dry by just looking at his dark and intoxicating eyes. "The moon may be alone but it shines beautifully on its own. The moon illuminates and reflects the surrounding making it more fascinating. Look how the moonlight reflects the sea water, it gives another impr

ALAS-DOSE na ng hatinggabi. Tapos nang mag-shower si Luisa at nakapagbihis na rin ng pantulog, pinatay na rin niya ang main light sa kuwarto at tanging ilaw mula sa maliit na lampshade na nakapatong sa ibabaw ng bedside table ang nagbibigay liwanag sa paligid. Hinayaan niya na pumasok ang malamig na hangin mula sa dagat sa loob ng kanilang silid sa pamamagitan ng screen door sa terrace. Luisa watched the white sheer curtain gently dance along the cold wind. Habang tila musika sa kanyang pandinig ang tunog ng alon ng dagat. Pagkatapos niyon ay kinuha niya ang libro at pinagpatuloy na binasa iyon habang nakaupo siya sa kama at nakasandal sa headboard at nakabalot ng kumot ang kanyang mga binti

Kahit na anong tutol ng isip ni Ruth, ngayong hawak na ni Austin ang kamay niya, hindi na siya makangal pa. May mga asong nagtatahulan ng makita sila mula sa mga nadadadanan nilang mga kabahayan, sabi ni Tina sa kanya noon ay unang nakakaramdam ng kaluluwa ang mga hayop, lalo na ang mga aso. Tinawid nila ang isang parte ng kagubatan, nakarating sila sa isang parte kung saan maraming tanim na mga dandelions. Hanggang tuhod lamang ang taas ng mga damo, palagi niya itong tambayan dati, hindi niya alam na ganito na ito kaganda ngayon. Namangha ang mga mata ni Ruth nang mistulang nagliliwanag ang paligid dahil sa fireflies na nakadapo sa mga damo, para yung mga karagatan ng mga bituin.

All things bright and beautiful All things bright and beautiful All creatures, big and small All things wide and wonderful The lord had made them all Hindi katulad kay Andy, mas mahina ang boses ni Lylia dahil wala siyang intensyon na ipahiya ang sarili. Ang gusto lang niya ang magising si Andy. Hindi na nila napansin na marami na ang nakatingin sa kanila dahil patuloy pa rin sila sa kani-kaniyang ginagawa ngunit dahil sa mahinang boses ni Lylia ay ginanahan siyang sundan ang kanta ni Andy lalo na nuong dumating na sa chorus.