Alucard And Miya Story นิยาย & เรื่องราว

] "M-Ma'am! H-Hello po!" [Mia? W-What's wrong with your voice? D-Did something happened to Ahle–] "M-Ma'am, si Sir Alec po sinaktan po si Miss Shielou at hindi po namin malapitan! Para po siyang tigre! T-Tsaka po natatakot na po kami! Si Miss A-Ahleya po kasama ni Sir Alec." Dahil sa kaba nito ay hindi na nito alam ang unang sasabihin kaya sinabi na lang ni Mia ang lahat na pumasok sa isip niya.

sagot ni Lance, sabay abot ng kamay para sa isang playful handshake. “Wait, may ceremony pa ‘yan,” hirit ni Mia. “Gagawa ako ng oath of loyalty kay baby!” At nagtawanan silang lahat. Sa isang sulok ng bahay, mahimbing pa rin ang tulog ni Lucien. Ngunit ang katahimikan niya ay tila sumasalamin sa kapayapaang unti-unti nang bumabalot sa puso ni Apple at ni Lance. Hindi man nila mabura ang nakaraan, pero sa bawat sandaling magkasama sila ngayon, unti-unting nabubura ang sakit at napapalitan ng bagong alaala.

Pagbukas niya ng pinto ay nakita niyang nakatulala ito sa salamin at aktong iiyak. "Ahhh... anong nangyari at iba na ang damit na suot ko, sino ang nagbihis sa akin! At ang sakit ng ulo ko..." Naiinis na saad ni Alyanah sa kanyang sarili. Natatawa na lamang si Keird Sendo habang pinapanood si Miss Cupid, ang cute nito habang nagmamaktol dahil walang maalala. "Yan ang napapala nang mga naglalasing... Anghel ka man din tapos nag- iinom ka ng alak. Wala kang maalala??? Miss Cupid???" Pang- aasar na sabi ni Keird Sendo.

May mga wireless mouth piece silang nakakabit sa mga tenga nila. "Bumababa ng hagdan si Lady." Narinig kong sabi ng isang lalaki na nakabantay malapit sa hagdan. Kahit naka-sunglasses siya, alam kong nakatuon sakin ang mga mata niya. Lady? Is that me? I'm Autumn and not Lady! Kumunot ang noo ko dahil sa narinig. Nang makababa ako, akala ko kukunin o dadamputin nila ako. Akala ko pipigilan nila ako. Pero, hindi. Hinayaan lang nila akong maglakad.

“I often wonder if Alaric ever forgave me… or if he learned to hate the name Kamiyana.” Sa dulo ng pahina, natuyo na ang tinta, ngunit malinaw pa rin ang mga patak ng luha. At sa huling linya, “If someday, our bloodlines meet again — may they find the courage we never had.” Nang mabasa ni Mirae iyon, hindi niya napigilan ang pangingilid ng luha. Dahan-dahan niyang isinara ang diary, pinilit huminga. Ang kamay niya’y bahagyang nanginginig.

Dagdag pa nito na ang tinutukoy ay si Mia. Nakikinig lang si Mirko sa usapan ng mga ito bago siya sumingit. “What's up? New plan?” He entered the conversation. “I think so. There is a woman protecting our friend.” Segunda ni Alvan. Their friend who was the first to get married, among the five of them. Alvan Cordova. He fights for what is right, especially for the people who are important to him. He takes everything seriously, but another thing he despises the most is lying. He is skilled at hacking and breaking into security systems using only his strong technological intellect. He is a dangerous man as well.

Si Rafael ay nanatiling nakakulong sa secret underground facility sa Sicily, powerless pagkatapos ng ritual failure niya, at regular na chine-check ng Lorenzo na walang kahit anong escape plan o communication mula sa labas. Ang buhay ng pamilya ay naging routine na puno ng saya at pagmamahal. Sina Mia at Milo, ngayon ay labindalawang taong gulang, ay naging mature ate at kuya. Si Milo, na may enhanced photographic memory mula sa mafia bloodline, ay nagbabasa na ng advanced books tungkol sa strategy, business, at kahit basic law—madalas siyang tumutulong kay Daddy sa simple decisions tungkol sa company expansions at risk assessments. Si Mia naman ay world-class dancer at artist—gumuguhit siya

Sa halip, may bahagyang kislap ng paghanga sa kanyang mga mata habang sinulyapan si Alec at mahina niyang bulong, “No’ng si Kuya ang namumuno sa isla, ganyan din siya—matapang at walang sinasanto.” Pagkatapos, lumingon siya kay Anri at bumulong, “Munting alalay, kamukhang-kamukha ng tatay mo si Kuya.” “Sino si Kuya mo?” tanong ni Anri. Sa kabila ng pagiging mayabang, hindi alintana ni Anri na tawagin siyang “munting alalay” ni Mia—ang tinaguriang clown girl. Sa katunayan, pakiramdam pa nga niya ay parang karangalan ang maging alalay ng isang ate na mahigit sampung taon ang tanda sa kanya.

Kung may makakaalam man na sasama si Aubrielle dito ay si Mia ‘yun, lalo na’t matalik silang magkaibigan, at nagtatrabaho rin si Mia sa mga Caballero. “F-Fidel, kanina ko lang din nalaman na sasama si Aubrielle kay Hugo dito. Hindi ko na siya napigilan dahil iyon din ang kagustuhan ng kanyang ina—ang sumama rito,” mahina na sabi ni Mia. Kita ko rin sa kanyang mukha ang pag-aalala ngayon. Nang dahil sa frustration na aking nararamdaman ngayon ay napahagod ako sa aking buhok ngayon.

Hindi ba’t pamilya ang turingan ninyo sa loob ng mahabang panahon? Lalong tumindi ang kanyang pag-aalala nang dumalaw ang kanyang matalik na kaibigang si Carla isang hapon. Magkaibigan na sila mula pa noong bata pa, at walang lihim na hindi nila pinag-uusapan. Alam ni Carla ang lahat ng nangyari sa buhay ni Mia—mula sa pagkawala ng kanyang mga magulang, hanggang sa pagdating ni Ethan bilang tagapag-alaga at sandalan. Kaya naman, nang mapansin ng dalaga ang mga pagbabago sa kilos at pananalita ng kaibigan, hindi na siya nagpatumpik-tumpik pa at hinarap ito nang tapat.