Ama Amahan Ni Maria Clara นิยาย & เรื่องราว

Nasa tabi ito ni Amelia na nagba-barbeque. "Ang sexy n'yo po, ma'am Claire, ngayon ko lang kayo nakitang mag-bikini sa personal. Grabe, ang kinis n'yo po," "Oo nga po, ma'am Claire, kaya po pala kayo ang nanalo kasi ang sexy n'yo po talaga."

“May sari – sarili kaming mga kwarto dito at puro malalaki. Kung makikita mo lamang ang bahay ay malulula ka sampung beses ang laki sa bahay namin sa maynila!” “Talaga! Patingin nga!” ani ni Clara sa akin na halata sa boses ang excitement. “Sige sandali, lalabas ako,” ani ko at tumayo sa aking kama. “Sino sino pala ang mga kasama mo riyan?” tanong ni Clara sa akin. “Si Lola Teresa saka si Maria,” sagot k okay Clara habang bumababa ng hagdan. “Sino si Maria?” tanong ni Clara. “Kapatid ng tatay mo?”

"It's my fault... I thought she was really dead. Because at the height of that cliff, it is impossible for her to survive. May lahing pusa yata ang babaeng iyon may siyam na buwan." "Well... This time. Bago pa siya makalapit kay Amari at sirain ang pamilya mayroon ako ngayon. Unahan ko na siya, Ate?" "Anong gagawin mo?" "Pag nawala siya sa mundo wala na akong mabigat na problema." "How?"

Naramdaman niya ang paghinto ng kanilang sinasakyan. "We are here, iha. Huwag mo muna aalisin ang piring mo. Ako na muna bababa then aalalayan kita." "Sige po, My." Pinakalma ni Clara ang sarili at baka talaga majombag niya ang asawa kapag nakita niya ito.

Pero sa totoo lang mahal ko parin naman talaga siya si Clarke. ''Damn it! kailangan mo ba talagang lakasan ang boses mo habang sinasabi mo iyan, ano bang tingin mo sa akin bingi hindi nakakarinig?''Sabay pitik ko sa tenga ni Ambria at napasigaw naman ang bruha i'm sure magsusumbong na naman ito kay Marju at mag iiyak-iyak mamaya. Akmang magsasalita pa sana si Ambria, ngunit bigla namang nagsalita si Clarke, at sa tono ng boses nito'y halatang naiinis na siya.

mariin niyang sigaw habang hinila ang anak palabas. "Pa!" umiiyak na sigaw ni Clara, pero hindi na siya pinakinggan. “Ito ang unang beses sa buhay ko na nalagay ako sa ganitong kahihiyan! Tara na!" mariin na sambit ng kanyang ama habang pilit siyang kinakaladkad palabas ng restaurant.

mahinahong sagot ni Maria. Tumawa naman ang babae. "Ito naman! Entertainer ako hindi pokp*k ano ka ba! May permit ang club ng pogi naming Amo mali ka sa iyong iniisip. Anyway just in case magbago ang isipan mo, katukin mo lang ako magkapit-bahay lamang tayo. Ako nga pala si, Gia!" Anito.

Hindi na niya kailangang maging magalang dito. Inalalayan ni Evander ang ina niya at kalmadong nagsalita, walang kahit anong emosyon sa boses. “Mom, hindi maganda ang hangin dito. Samahan na kita sa taas para makapagpahinga.” Nag-aalangan pang tumingin si Amara kay Clara na kakahimatay lang sa sahig at kay Martha na halos mawalan na ng ulirat sa galit.

At aaminin ko rin na hindi ko maipaliwanag kung bakit parang may hatid iyon ng kung anong kirot sa aking puso na hindi ko na lamang binibigyan pa ng pansin. "Ah-- eh kasi, napag isip isip ko lang na magbagong buhay Claire. Kumbaga, maging kagaya ni Maria Clara ganern!" Wika ko pero hinampas lang nito ng malakas ang braso ko saka ito humalakhak.

Paminsan-minsan lang, kapag umuuwi si Clara para magbakasyon, saka sila namamasyal at namimili nang magkasama. Simple, payapa, at kuntento ang naging takbo ng mga araw niya. Sa isang kisapmata, dumating na ang araw ng pagkikita nila ni Maria. Punong-puno ng pag-asa si Shiena at maaga pa siyang dumating. Hapon iyon, at tumatagos ang sikat ng araw sa glass curtain wall, lumilikha ng mga aninong naglalaro sa paanan niya.