Amor Doloroso Novels & Stories

คนที่กำลังพ่ายแพ้ให้กับเพลิงราคะเอ่ยขอร้องด้วยเสียงสั่นเครือ “สั่นเพราะความอยากขนาดนี้แล้ว ยังจะร้องให้ปล่อยอีกเหรอ” ขาดคำก็แนบปากจูบปากอิ่มอีกครั้งอย่างป่าเถื่อน แต่ไม่นานก็เริ่มเปลี่ยนเป็นนุ่มนวล หวังทำให้คนใต้ร่างหลงใหล

ฉันรู้สึกได้ถึงขนาดของแท่นรักอันใหญ่ที่ส่งเข้ามาจนสุดถึงมันจะไม่ใช่ครั้งแรกระหว่างเราแต่มันกลับเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกเจ็บปวดขนาดนี้ มันทั้งเจ็บและแสบจนกั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว ฉันได้แต่ส่งเสียงอ้อนวอนร้องขอให้เขาเบามือแต่มือหนาก็ยังจับสะโพกไว้แน่นและบังคับให้ตั้งรับแร งส่งที่ไม่คิดจะหยุดหยั้ง

เขาร้องโหยหวนความสุขสมในรสปรารถนาออกมาหลายวินาที ลาวาร้อนพุ่งฉีดเต็มช่องทางรักสาสมใจ สีหน้าเต็มอิ่มไปด้วยความสุขปนทรมาน กายแกร่งเปียกชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อจนมันเลื่อมแวววาว สองกายหอบหายใจรุนแรงกระสันซ่าน ช่องทางรักเยิ้มย้อยเหนียวข้น ความรู้สึกสุขทุกข์ปะปนอลหม่าน

ริ่มขยับสะโพกรับความแข็งแกร่งที่สาดซัดเข้าสู่ในร่องรักซ้ำๆ หัวใจดวงน้อยเต้นโครมคราม เมื่อใกล้จะถึงปลายทางบทเพลงกามา เจ็บสั้นจิกลำคอแกร่งแน่น ช่องรักคับแน่นตอดรัดความแข็งขึง เกร็งร่างกอดชายหนุ่มแนบแน่น ก่อนที่น้ำหวานระเบิดพร่างชโลมลำกายแกร่ง รสรักซ่านทรวงฉุดรั ้งให้เธอหลุดลอยกรีดร้องเสียงหลง ปัณณธรพลิกร่างเล็กพิงต้นไม้อีกครั้ง กระหน่ำโจนจ้วงไล่ตามหญิงสาวไปยัง ความรู้สึกเดียวกัน เขาครางต่ำในลำคอ กดกายแช่นิ่งซึมซับความสุขหวานล้ำจน พอใจ

หลังจากวันนั้นชีวินก็ดูเหมือนว่าจะเปิดตัวกับอินทุอรมากยิ่งขึ้น ทุกๆที่ที่มีเธอกับอินทุอรไปก็มักจะมีชีวินติดสอยห้อยตามไปประกบ โดยเขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต้องการให้เธอเห็น ต้องการให้เธอเจ็บปวด และมันก็คงจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ หลายทีที่ทนเห็นสองคนนั้นสวีทหวานกันไม่ไหวจนต้อง แอบหลบออกมาร้องไห้ที่ไหนสักแห่ง ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่ที่ความรู้สึกเหล่านี้จะจางหายไป มันช่างเป็นความรู้สึกที่หนักหนาสาหัสราวกับว่าเธอกำลังกลายไปเป็นคนอกหักคนหนึ่งที่ต้องพ่ายแพ้ยามที่เห็นคนที่ตัวเองรักไปแสดงความรักกับคนอื่น

แดเนียลขบกรามแน่นด้วยความโมโหพยายามกดความรู้สึกจริง ๆ เอาไว้ในส่วนลึกที่สุดของหัวใจ นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้นกอดตัวเองด้วยความเจ็บปวดเสียใจมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่เธอรักสุดหัวใจหายลับสายตาออกไปจากห้องช้า ๆ ต่อจากนี้เธอกับเขาคงเป็นเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทา งมาบรรจบกันอีกแล้ว

สายฝนที่พรมลงบนผิวขาวนำพาซึ่งความเหน็บหนาวไปถึงกระดูก กระนั้นก็ยังไม่เท่ากับหัวใจที่กำลังเหน็บหนาวจากความอ้างว้างเหมือนยืนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้ ไม่มีคนเห็นความเสียใจและหยาดน้ำตา ไม่มีคนได้ยินเสียงสะอื้นไห้ด้วยความเศร้าโศก

เขาปรารถนาจะได้สัมผัสและอยากรุกเร้าหล่อนมากกว่านี้ ไปรยาข่มอารมณ์อ่อนไหว การได้อยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายที่รู้ตัวว่ายังรักเขามาก ไม่เคยลืมเขาเลยสักวัน มันทำให้หล่อนฝืนตัวเองได้ยากไม่ต่างกับเขา

อวิกาน้ำตาคลอ “ฉันรู้ว่าคนเราหมดรักกันได้ การที่ใครจะเป็นฝ่ายหมดรักก่อนมันไม่ใช่ความผิด ในเมื่อเขาก็บอกฉันตรงๆ ไม่ได้ทู่ซี้อยู่กันต่อไป แต่ฉันทำใจไม่ได้” อวิกาสารภาพ

เหมือนสมบัติล้ำค่าที่สูญหายกลับคืนสู่หัวใจ ชายหนุ่มมอบจุมพิตลึกซึ้งอ่อนหวานลงบนริมฝีปากเรียวละมุนด้วยความโหยหา ถ่ายทอดความรักลงในทุกน้ำหนักของการสัมผัส ค่อย ๆ เปลี่ยนความคิดถึงจับใจให้เป็นความพิศวาสเร่าร้อนระหว่างกัน “เธอคือดาวดามหัวใจของฉันรู้ไหม ไม่ว่าจะเจ ็บช้ำหรือเจอเรื่องราวร้ายแรงแค่ไหน ถ้ามีเธออยู่ตรงนี้ในอ้อมกอดฉัน ทุกอย่างก็เหมือนได้รับการเยียวยาให้ฟื้นคืนมาใหม่” ชายหนุ่มตระกองกอดกระชับร่างของหญิงสาวให้แน่นขึ้น ราวกับจะยืนยันในสิ่งที่ตนเองพูด