Ang Aking Pamilya Maikling Talata Novels & Stories

sagot niya rito. “Oo nga! Hindi lang talaga ako makapaniwala na naririto ka ngayon. Iyon nga lang, hindi mo na naman kasama ang pamilya mo. Pero okay na rin ito, atleast, may dumalaw kahit ikaw lang mag-isa.” “Hayaan mo na muna ang pamilya ko. Alam mo naman, may ibang mga bagay din silang pinagkakaabalahan.”

Wala na ang mga tanikalang nakagapos sa leeg ko't mga paa. Malaya na ako. Malayo na rin. Malayo sa mga taong naging sanhi ng paghihirap ko. Malayo na ako sa kanilang lahat. Ngayon, may pagkakataon na akong bumuo ng sarili kong pamilya. Pamilyang masaya at tanggap ang isa't isa. Pamilyang iingatan ko ng buong puso, mamahalin hanggang sa abot ng aking makakaya, at proprotektahan hanggang sa huling hininga.

Wala man siyang sabihin, parang may mensaheng nakatago roon. Parang masaya siyang makita akong masaya. Parang natutuwa siyang makita akong unti-unting nagiging bahagi ng kanilang pamilya. Napaiwas ako ng tingin. Biglang uminit ang pisngi ko. Napakasaya pala talagang maging bahagi ng isang pamilya. Hindi iyong perpekto. Hindi iyong walang problema. Kundi iyong pamilya na marunong tumawa kahit maraming pagsubok.

Hindi n'ya inalis ang mga mata sa 'kin at nag-aantay talaga s'ya sa isasagot ko. "Simple lang naman ang depinisyon ng pamilya sa 'kin, ang pamilya sila ang hindi ka tatalikuran kahit anong mali pa ang nagawa mo. Nandiyan sila para intindihin, tanggapin, tulungan at mahalin ka." Tumango-tango naman s'ya na tila naging sang-ayon sa sinabi ko.

"Gaano ba kahaba ang story na 'yan? Baka naman puwede niyo nang simulan, Ma? Hindi na ako magpapahinga, mapakinggan ko lang 'yang, long story mo." "Hindi ako nakipagbiruan, Lory. Kailangan din natin sila, maimpluwensiya ang pamilya nila. Mas lalaki ang kumpanya dahil sa kanila." "Iyan nga ang nakakatakot, Ma. Kapag mas nakilala ang pamilya natin, mas lapitib na tayo ng mga tao at gulo." sagot ko. "Gusto ko ang simpleng buhay, Ma. Maka-kain ng tama, walang otang, walang maraming kakilala, walang politika." dugtong ko pa.

OH GOD! Sunod sunod umagos ang luha ko ng marinig ko. Wala ng mas ikakasakit pa ang pagtalikod ng sarili mong pamilya sayo. Wala ng mas ikakasakit pa ang binitawang salita sayo ng sariling mong pamilya. Humagulgul ako. "t*ngina wala pala tayong mapapala sa babaeng to e. bahala na kayo diyan, gawin niyo kong anong gusto niyo."

'Yung tipo na nasanay kang buo ang pamilya niyo pero sa isang iglap ay magkakawatak-watak na kayo dahil may kaniya-kaniya na kayong pamilya. "Ayokong maging gan'yan tayo balang araw. Alam kong magkakaroon tayo ng kaniya-kaniyang pamilya pero sana 'wag naman nating hayaan na malayo tayo sa isa't-isa," sabi ko gamit ang seryosong boses dahil mukhang hindi ko 'yon kakayanin. Lalo na at kaming tatlo na lang ang natitirang naiwan kay Mommy kaya naman ayaw kong mag-isa siya kapag nagkaroon na kami ng pamilyang magkakapatid.

Kahit pa maliit na sentimo ay malaki na ang maitutulong niyon sa tulad kong kapos sa pinansiyal. Ang iniisip ko ngayon ay kung paano ko sasabihin sa pamilya ko na natanggal na ako. Ako pa naman ang breadwinner. At wala kaming ibang kabuhayan. Wala ring pinagkakakitaan ang mga tamad kong kapatid na puro lalaki sana, pero lahat naging pabigat sa akin. Sandali akong napahinto nang tumapat ako sa bahay namin. Naglalaro sa harap ang apat kong pamangkin. At ang ina ng mga ito ay abala sa pakikipagkuwentuhan sa mga kapit-bahay.

pakiusap ko sa kaniya. "Sila po kasi buo ang famaly eh. May daddy at mommy tapos ako po wala." malungkot na sabi niya. "Tingnan niyo po sila oh. Diba po masaya sila?" sabi niya sabay turo sa may unahan namin. Napalingon naman ako doon. Maroon ang isang pamilya na nagbobonding. Masaya sila at tumatawa. Wala silang problema.

" Kumalma ka,Lang-" " PAANO AKO KAKALMA?PANO KUNG MALAMAN NILA?ALAM MO KUNG ANO ANG KAYANG GAWIN NG PAMILYANG YUN!SA ISANG PITIK LANG NILA KAYA NA NILANG BURAHIN TAYO SA MUNDO NANG SA ISANG IGLAP LANG!" "Hindi mangyayari okay? Kumalma ka,Langga." Napalingon Ako sa kwarto ni,Lenlen ng madinig kong bumukas ang pinto nito siguro ay naalimpungatan siya nung sumigaw kanina si,Mama..