Novel & Cerita Ang Aking Pamilya Maikling Talata

umiling lang siya saakin “Kung ganon sino ang pamilya mo? Sino sila?” Tinuro niya ang family picture namin na pinakang malaki sa gitna at napatingin ‘rin ako doon. Sila Mama at Papa, bumuntong hininga muna ako bago sumagot.

Sa ilalim nito, nakasulat sa malalaking titik "Ang Aking Pamilya" Naramdaman ko ang pag-init ng aking mga mata. Kahit hindi pa niya kayang sabihin nang malakas, kahit kailangan pa naming magtago ng katotohanan, nasa puso at isipan na niya ang tunay na anyo ng aming pamilya. Si Enzo ang kanyang ama, at ako ang kanyang ina kahit hindi pa ito pwedeng ipagsigawan sa buong mundo.

Mahabang litanya ko. I never met them, I never got to know them and I never got to talk to them. Basically, in our situation, we're like a stranger to each others. Pero ang alam ko ay wala rin talaga kaming iba pang pamilya. Lolo is the only child of his parents, so nasa pamilya lang namin iikot ang mga kayamanan namin.

tanong ko habang nasa hapag-kainan kami. Nagkaroon na ako ng muwang sa mundo. Tumanda na ko at nakilala ko na si Talitha, pero hanggang ngayon, ganito pa rin ang pamilya ko. Ayokong habambuhay na ganito. Ayokong isang nakakadiring pamilya ang yayakap kay Talitha kung sakali man na mahalin ako nito. “Hijo, siguro ito na ang oras para malaman mo ang totoo,” mahinahong wika ni Mommy.

bwelta ko din na lalong kinagalit nito. "Tarantada ka...ano sa tingin mo sa pamilya ko mamatay tao, alam mong isa kaming pamilyang walang kaprobleproblema at isang pamilyang sagrado. Pamilya kami ng may mabuting kalooban," sigaw nito na lalong nagpailing sa akin. Muntik ko ng sabihing pamilyang mapagkunwari.

Nagniningning ang mga mata na parang namamangha sa akin. “Kala ko kasi di na madaragdagan ang pamilya namin. Hehehe. Sorry kung masyado akong talkative. Ehhh. Ano kasi…” Halatang masayahin. Isang innocente na malayo pang humarap sa totoong problema.

“Parehong matalino, parehong pasaway.” Tumawa kaming tatlo. Sa sandaling iyon, naramdaman kong tila isa na rin akong bahagi ng kanilang pamilya. Tahimik akong sumandal sa upuan, habang pinagmamas- dan silang nagtatawanan. Sa isip-isip ko, siguro ito ang klase ng pamilya na matagal ko nang hinahanap. Simple, masaya, at puno ng pagmamahal.

Ani Paye habang nakangiti. Based on her experience. Kompleto ang pamilya nila. Sa ilang taon naming magkakaibigan ay isinasama niya ako minsan sa kanilang family occasion. Doon ko nakita ang malakas na family bond nila, kung gaano sila ka close at kasaya na magkakasama. I still remembered how I excused myself just to cried in their CR. Umiyak ako dahil sa inggit na nararamdaman at sa pagseselos.

"Bakit naman ang bilis, Ma? Sa makalawa na talaga agad?" "Babalik naman kami kapag malapit ka ng manganak. Uuwi lang muna kami para mabigyan mo ng mas maraming oras ang tunay mong pamilya. Alam namin na sobrang na-miss ka nila. Hindi sapat ang ilang buwang kasama ka nila para maibsan ang pangungulila nila sa 'yo. Lalo na ng mommy mo."

“Nandito lang kami para sa iyo.” Anim na salita, pero para kay Helga ay napakabigat ng ibig sabihin. Sa loob ng tatlong linggo na ramdam na ramdam niya ang galit ng kanyang buong pamilya sa kanya. Ang mga katagang iyon ang muling nagparamdam sa kanya na may pamilya pa siya.