Ang Aking Sarili Essay Romane & Geschichten

Maging ang kaniyang natural na bango ay kusang nagpapanatag sa ’kin. ‘I will cherish this moment forever, whoever you are,” nasabi ko na lang sa aking sarili. ‘Hindi ka man kilala ng aking isipan, pakiwari ko’y kilala ka naman ng aking puso at kaluluwa.’ Mahirap . . . talagang mahirap ang akong sitwasyon. Dahil kapwa utak at puso ko ang nag-aaway. Sa tingin ko ay mas mabuti pa ang makipag bugbugan at barilan kaysa sa gyerang meron ako ngayon.

Marahil siguro noon ay hindi ko masyadong ramdam at puro luha nalang ako luha. "What is love...for me love is self love. Para sa akin it is self love, it's all about loving yourself first. Kailangan muna nating mahalin ng lubos ang ating sarili para makita natin ang iba, para makita natin ang ating importansya, at para makita natin ang para sa atin. Nung una I lack with those hindi ko alam na hindi ko na pala minamahal ang sarili ko yung tipong hinahayaan mo nalang ang mga tao kung ano ang gusto nilang gawin sayo and yet ikaw tanggap ka lang ng tanggap hanggang sa makita mo nalang ang sarili mo sa harap ng salamin. Ibang iba ka na sa dati tapos maluluha ka nalang at matatawa ng pagkapait pai

Parang umangat lahat ng dugo sa leeg at pisngi ko at gusto kong sabunutan ang sarili ko dahil sa nararamdaman ko ngayon. ‘Ano ba namang pag-iisip ang mayroon ka, Myla!’ inis kong kastigo sa aking sarili. Gustong-gusto ko nang sabunutan ang aking sarili dahil sa mga tumatakbo ngayon sa isip ko.

Saglit lang akong sumuka at nang makabawi ay nilinis ko ang bathroom at aking sarili bago siya hinarap. "I'm fine, Cha. Medyo masama lang pakiramdam ko," sabi ko. "Hatid na kaya muna kita sa inyo para makapagpahinga ka?" Tumango naman ako sa alok niya. Nagpaalam ako kay Papa at sa mga tao roon na uuwi muna ako. Hinatid ako ni Cha sa amin pero balak ko ring lumabas dahil ilang beses na nangyari sa akin ang pagsusuka.

Damn it! Kaya heto nag sasariling sikap. Ayoko naman tumikim ng babae. Hindi ko type ang mga ibang lahi. Matapos kung paligayahin ang sarili ko, isinuot ko ng muli ang pants ko baka may maka kita pang iba at isiping nababaliw na ako. Totoo namang nababaliw na ako sa babaeng 'yon. Siguro pag natikman ko na siya titigil na rin ako. This is kind of lust, na hindi ko kayang pigilan. The more na pinipigilan ko ang sarili ko mas nahahayok ako sa tawag ng laman.

pakalma ko sa aking sarili. Iminulat ko ang aking mata, pinaypayan ang sarili. Huminga ako nang malalim at tsaka sinimulang pirmahan ang mga papeles na nakatambak sa aking lamesa. Habang nagpipirma ay hindi mawala sa isipan ko ang huling mensahe ni Kashmiere sa akin.

Hindi ako party girl tulad ng inaakala ng iba. Well, lahat ng akala nila sa akin ay alam ko sa sarili ko na hindi totoo ang mga iyon. Kung meron mang mas nakakakilala sa sarili ko ay ako lang din mismo. And I love myself, kahit bali-baliktarin ang mundo ay palagi kong pipiliin ang katauhan ko, ang klase ng buhay ko. Gano'n ko kamahal ang sarili ko. Sa ngayon kasi, sarili ko na lang talaga ang kaya kong mahalin.

Wala akong kakampi, karamay, sarili ko lang ang tutulong sa akin. Tumayo ako at tinitigan ko ang sarili ko sa salamin. May kalmot ako sa leeg, namumula ang kaliwang bahagi ng mukha ko, may pasa ako sa binti, at malamang magkakapasa na rin ako sa braso. Pinilit ko pa ring ngumiti sa kabila ng lahat. Kailangan kong magpakatatag. This is me, Elaisa Sandoval-Montefalcon, and this is my story.

Tumango-tango lang si Alice bago ito lumabas ng room namin. Sunod na klase ay Understanding the Self. Pinagawa lang kami ng 500 words na essay about ourselves. Sinulat ko doon kung ano nga ba ang totoo kong ugali. Noon at kung paano ako nagbabago ngayon. Naging honest lang ako habang nagsusulat. Pero hindi ko na binanggit doon na nakarating ako sa future.

Wika n'yang may pagmamalaki sa sarili. "Hmmm, oo na sige na ikaw na!" Nakangiti nitong saad. "Alam mo bang ang laki tuloy ng pagsisisi ko na itinanggi ko s'ya noon? Wala s'yang kasalanan, bata lang s'ya na hindi ginustong malagay sa ganitong sitwasyon. Pero idinamay ko s'ya sa galit ko, now I realized how bullshit I am, ang laki ko pa lang gago? Alam mo bang nahihiya ako sa tuwing maiisip ko, nahihiya ako sa anak ko. Pero mas nahihiya ako para sa sarili ko. Dahil ngayon ko lang na-realized ang katangahan ko. Sana mas maaga ko pa s'yang nakilala, sana nakita ko ang una n'yang ngiti, ang tunog ng una s'yang tumawa at magsalita. Ang dami kong sinayang na sandali. Pinagsisisihan ko ang lahat nan