Ang Aking Sarili Essay の小説・ストーリー

Gusto kong iligtas ang sarili ko. “A-Ako na lang po...”

nakangiting wika ng isa pa at akmang lalapitan sana nila ako nang bigla akong napayakap sa aking sarili Seriously? Tutulungan talaga nila akong maligo? Ano ako, bahagi na ng royal family? Or baka naman ginu-good time lang ako ng bwesit na Arif na iyun? "Sandali---sandali lang po. Kaya ko na po ang sarili ko. Ako na po ang bahala." seryosong sambit ko at pagkatapos noon, halos tumalon na ako sa kama at patakbong pumasok ng banyo.

“Ako. Natutunan kong mahalin ang sarili ko bago mahalin ang iba. Natutunan kong hindi kailangang masaktan, hindi kailangang mawala sa sarili para sa ibang tao. At natutunan kong mahalin ka… habang pinapahalagahan pa rin ang sarili ko.” Leandro, huminga ng malalim, naramdaman ang bigat ng damdamin ni Arielle, ang lalim ng bawat salita. “Iyon ang gusto kong marinig… hindi lang dahil mahal mo ako… kundi dahil mahal mo rin ang sarili mo. Ipagpapatuloy natin ito… walang takot, walang pagkukulang.” ---

Kung nagtatago lang ako sa aking lungga, magagawa ko ba iyon? Marami pang ibang magandang resulta ang pagpapakilala ko sa sarili ko, pero ang mas tumatak ay 'yung katotohanang napatunayan ko sa lahat na kahit kailan ay hindi dapat itago ang sarili, bagkus ay ipagmalaki ito dahil ginawa tayo ng Diyos hindi para manatili sa dilim, kun'di para makita ang mundo. "Hi ateeee. Omg!"

Iyak nito. “Handa akong ibigay ang sarili ko sayo, virgin ako wala pang nakakagalaw sa akin, maingat ako sa aking sarili, basta ang kapalit sa akin mapupunta lahat ng gusto kong makuha. Gusto kong maitaguyod ang sarili ko pag dating ng araw at alam kong magagawa ko lamang iyon kapag nakapag tapos ako ng pag aaral at nakapasa ng board. Handa akong ibenta ang sarili ko sayo Arc, basta ipangako mo na ibibigay mo ang lahat ng pangangailangan ko.” Sabi nito sa tonong nag mamakaawa.

malanding babae tsk agad kong inayos ang sarili ko at ng maayos ko na ay agad akong bumalik sa table ko at nag salin ulit ng alak sa basong ginamit ko kanina CHAPTER 1.7 NAGISING AKO DAHIL SA ALARM KAYA GINAPANG KO ANG AKING KAMAY AT BG MAKAPA KO NA AY AGAD KONG PINATAY ITO AGAD DIN NAMAN AKONG TUMAYO SA PAG KAKA HIGA KO NG MAKATAYO AKO AY AGAD AKONG NAG LAKAD PAPUNTA SA BANYO AT NG MAKA LAPIT AKO AY AGAD AKONG PUMASOK AT NG MAKA PASOK AKO AY AGAD AKONG SINARA ANG PINTO AT TUMAPAT SA SHOWER AGAD NA BINUKSAN ITO AT AGAD NA NALIGO NG BIGLANG PUMASOK SA ISIP KO ANG PAG-BABAGONG NG-YAYARI SA AKING SARILI SINULA NG IWAN NIYA AK O

Nasa loob ba siya? Marahas kong pinunasan ang luha ko dahil sa inis sa sarili. Anong katangahan 'yan, Rika? Wala kang karapatang masaktan dahil hindi naman ikaw ang girlfriend. Yaya ka lang! Matuto kang lumugar! Huminga ako ng malalim matapos pangaralan ang sarili at bumaba. Inabala ko ang sarili sa pagtulong kay mama sa kusina hanggang sa magtanghalian na sila.

Lahat kami parang maingat kumilos. Parang may dapat bantayan. Napahigpit ang hawak ko sa sarili kong kamay. “Hindi ako nagkamali,” sabi ko sa sarili ko. Pero may maliit na boses sa isip ko na nagsasabi— Paano kung mali ka? Paano kung guni-guni lang? Umiling ako. Kilalang-kilala ko ang sarili ko. Alam ko ang nakita ko.

Ungol ko dahil hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko. Ang sabi niya ay kami lang ang nandito kaya susulitin ko na ang pag-iingay ko. Panay ang sigaw ko na halos hindi ko na makilala ang sarili kong boses. Dahil sa ginagawa namin ay nangako na ako sa sarili ko na kay Jayson ko lang iaalay ang aking sarili. Sa tingin ko kasi ay wala ng ibang mas makakahigit sa kanya. "Ohhhh...."

Pagkaharap ko ulit sa salamin to check myself ay napagtanto ko na—-'maganda ako," taas-noo ko na sabi sa sarili ko. Hindi pwede na ibang tao lang ang kayang pumuri sa akin dapat ako mismo ay dapat pinupuri din ang sarili ko kasi bago natin mahalin ang iba ay dapat mahalin muna ang sarili natin. Hays… Ito na naman ako dahil sa sinabi ni lola sa akin about sa paghahanap ng mapapangasawa. Nag-ooverthink na naman ako. Dahil ayokong masira ang gabi ko kaya ngumiti ulit ako habang tinitingnan ang sarili ko sa bilog na salamin na nasa kwarto ko. Nag missed call ulit ang bestfriend-enemy ko kaya kahit hindi ko sasagutin ay alam ko na ang gusto niyang sabihin at 'yon ang