Ang Ama Story の小説・ストーリー

bulong niya, at ang malamig na hangin ng gabi ay tila ba kumukumpirma ng kanyang kinatatakutan. Si Ama, bigla niyang nakita sa isang bintanang nakaawang habang kausap ang kanyang mga tauhan. Halata ang matinding galit ni Ama sa mga sandaling iyon. “Mga wala kayong silbi! Ang sabi ko, itago ninyo ang kambal, hindi ko sinabing patakasin ninyo sila! Saan natin sila hahanapin ngayon, ha?! Benjie Clinmax!” mariing sigaw ni Ama, kasabay ng pag-igting ng kanyang mga ugat sa leeg at pagkuyom ng kamao.

Mahabang kwento ni Nikka “Talaga ba?! Nikka ipagtanong tanong mo naman si Amara baka may nakakaalam kung nasan ang bata gusto kong malaman ang kalagayan niya, bigla kasi akong kinukutuban. Kahit anong balita sabihan mo ko” sabi ko pa sa kaniya “Oo sige mag iingat ka diyan at malapit ka ng manganak. Excited na kong makita ang kambal” sabi pa ni Nikka

"Tama, mommy. Sumama na lang tayo sa kanila para--" "Wag na po," pigil ni Amara, "nais kong masolo ang asawa ko ngayong gabi. Ang totoo po, maghohgotel talaga kami. Nais naming matulog ng kami lang dalawa," sabi ni Amara sa mga magulang. Nalungkot ang mata ng mga ito habang nakatingin sa kanila, lalo na sa kanya. "Bakit naman parang ayaw mo kaming kasama, anak?" tanong ng kanyang ina, "gusto lang naman namin ng daddy mo na mafeel na bata kami kahit konti.."

Sagot ko naman “Maari. Noong una kita nakita naalala ko ang anak ni Carolina na si Amanda, hindi naman sinasadya na mahulog ako sayo. Tahimik lang si Amanda at seryoso sa buhay, nakilala ko siya dahil iisa ang paaralan na aming pinasukan. Bully student si Amanda , ilang beses din naming sinaway ang mga bully sa eskwelahan akala naman namin ay tinigilan na nila si Amanda pero nagulat kami ng malaman naming hindi pa rin pala nila ito tinigilan nagulat na lang kami sa balitang nagpakamatay na siya at buntis siya dahil sa panghahalay na ginawa sa kaniya. Kumalat yun sa circle namin pero hindi na yun lumabas dahil binayaran na ng pamilya ng mga sangkot ang media para ma news block. “ pagkukwento

galit na sigaw ni Amdno. "Dad, ako ang nakakita kaya alam ko ang kwento sa likod ng litrato na iyan. Nagsasabi ako ng totoo, hindi ako nagsisinungaling para lang ako ang kampihan mo!" Paawang mga salita ni Amara.

Kaya kwento ng ama niya sa kanya ang lahat ng mga alam niya. Gulat si Amy na malaman iyon, dahil sa kanya hindi man lang niya ma alala na nangyari ang mga bagay na yon.Tinong niya naman ang ama kong bakit hindi niya man lang ma alala ang mga iyon.

_____ ALQUIZA RESIDENT "Ano, anong ibig mong sabihin? Sandali hindi ko maintindihan paanong mangyayari 'yun, hindi ba kasasabi mo lang namatay na ang inyong ama?" Nagtatakang saad ni Joaquin na labis ring naguguluhan sa sitwasyon. "Hindi siya ang aking ama! Pero lumaki kami na iisa lang ang kinikilalang Ama." Wika ni Amara. "Kung ganu'n magkaiba kayo ng Ama? A-alam ba ni Angela na magkaiba kayo ng Ama?" Muling tanong ni Joaquin.

"Dito tayo ipapakilala kita sa anak ng mayamang negosyante. Sigurado akong siya na solusyon sa problema mo." Sambit ni Mama Jessa habang hinihila ako palapit sa lalaking nasisiguro kong kaedad ko lamang. Alam nya din kasi ang dahilan kung bakit ko tinanggap ang trabahong ito. "Hello po Mr. Smith, si Amanda po bagong alaga ko."

“Kung ganoon, handa ka na nga.” Bago tuluyang umalis, bumalik si Amarra sa loob ng kubo. Tumingin siya sa paligid. Ang maliit na silid na iyon ang naging tahanan niya sa loob ng maraming buwan. Doon siya nagsilang. Doon din nawala ang kanyang anak. Sa isang sulok ng kubo ay naroon pa rin ang banig kung saan siya nanganak. Saglit siyang tumingin dito. Ang alaala ng gabing iyon ay bumalik sa kanyang isip. Ang liwanag ng buwan. Ang unang iyak ni Luna. Ang pag-asa na sumibol sa kanyang puso. At pagkatapos—Ang pagkawala. Napapikit si Amarra. Ngunit nang muli siyang dumilat, mas matatag na ang kanyang mga mata. Hindi niya hahayaang doon matapos ang kwento niya. Lumabas siya ng kubo dala ang kany a

"Magaling, napatuwa niyo ako ngayong araw. Mabuti at tumutupad kayo sa ating napag usapan." **** Amira's POV Napag pasyahan kong bumalik na lamang sa dalampasigan ulit, pinag sa walang bahala ko na lamang ang aking nakalimutan. Hindi mawaglit sa isipan ko ang aking nasaksihan. Anong koneksyon ng punong babaylan ng raja sa mga magulang ni arami? Agad akong umalis bago pa ako makita ng babaylan. Nais ko siyang tanongin, ngunit hindi ito ang tamang panahon. Ngunit..