Ang Araw At Ang Buwan 소설 & 이야기

Gabi na ngunit malinaw n'ya pa ring nakikita ang tubig dahil sa maliwanag na buwan at mga bituin sa kalangitan. It's a full moon at sobrang laki ng buwan na nagsisilbing liwanag sa kanila. Pumalibot sa kan'yang bewang ang mga braso ni Tres at idinantay nito ang baba sa kan'yang balikat.

May magagawa ba kami? Kung dadating man sa puntong 'yon, lagi mong tatandaan na andito kalang sa puso ko, hinding hindi ka mawawala dito. Tulad ng araw at buwan kung hindi man maaring magsama. Sa kadahilanang ang araw ay sumisikat sa umaga at ang buwan naman ay tuwing gabi. Lagi nating tatandaan lahat ay may paraan dahil dadating ang panahon na magpapakita ang tinatawag na Eclipse na siyang pupuna sa pagmamahalan ng dalawang pinagkaitan ng tadhana.

Kabanata 6 : “Ang Maliwanag na Buwan” Ang simula, kung saan ang buwan ay magiging kasing liwanag nang araw, sa gabi. At ang buwan nilalang ay makakakita sa gabi, at hindi lamang ang tinuturing na anak ng buwan. Ang bagay na ito ay lubhang masaya sa pakiramdam nang mga nilalang na ito. Dahil ito ang araw, kung saan mas lalakas sila at mas magkakaroon nang sapat na kapangyarihan upang maging mas marami ang makakilala sa kanilang lahi. Ang mga angkan na ito ay kinabibilangan ng angkan ko, ang mga mangkukulam. Kung saan ang aming kapangyarihan ay mas dodoble pa ang lakas kaysa sa nakasanayan, ngunit— sa gabing lamang na iyon.

(AYESHA) NAGISING ako isang umaga sa reyalisasyon na unang araw na naman ng bagong buwan. Birth month ko. Dalawang linggo na lang, ikalabing-walong kaarawan ko na. Kagabi nang tumingala ako sa langit nakita kong nakasilip na ulit ang buwan. Malapit na ulit iyon maging bilog.

Golden Horizon Study Ang langit sa labas ng bintana ay naging madilim na, ang mga bituin ay kumikislap sa mataas na kalangitan, at ang malamlam na liwanag ng buwan ay pumasok sa mga bintanang salamin, habang ang malamig na sahig ay kumikislap ng isang malamig na liwanag.

Sa loob ng halos tatlong taon ay palagi siyang gumagawa ng paraan para mapasaya ako at gano'n din naman ako sa kanya. Pagod akong naupo sa maputing buhangin pagkatapos ng isang buong araw na pagligo at paggala sa islang ito. The sun is about to set and the crescent moon is already showing. Here comes the darkness but still there's always a beauty in it because of the millions of stars above.

Araw araw ko siyang kinakausap Hanggang ang Araw ay naging buwan na "Tatlong buwan ka ng tulog ah hindi mo ba ako na mimiss?ayaw mo na ba akong Kasama? Gumising ka naman na oh." nakaka usap na wika ko rito Bumaba ang tingin ko sa may kalakihang tiyan nito "Dalawang buwan na lang lalabas na ang babies natin pero ang sarap pa rin ng tulog mo.." "Gumising kana,Biko miss na miss ko na ang mga ngiti at boses mo.."

Natandaan ko noon na minsan na akong kumuha nito noon. "Maganda ka talagang dalaga Ara,hija. Manang mana ka saiyong ina.." may katagalan na sagot ni lola sakin. Hapon na...nagbabadya na ang araw na lumubog. Nagbabadya narin ang buwan na lumabas.

Sky University " Hayy!! nakakabagot " sabi ni Sun habang naglalakad papasok ng school. " Sun bilisan mo diyan" sigaw ni Moon " Bakit ba mayroon pa tayong 20 minutes" Hinatak siya ng kakambal niya at kinaladkad papuntang hallway. " Moon be gentle ang sakit" " Sun ikaw talaga hindi ko alam kung ano ang gagawin sayo"

UMUPO ako sa kaharap na sofa ng aking malaking painting. Tinitigan ko iyon simula noong nagising ako. Nag aagaw ang dilim at Iiwanag sa painting ko. Ang araw ay papalubog na kaya kulay kahel ang dagat at ang langit. Ang malaking buwan ay nasa likod ng tatlong niyog. It's larger than the usual moon. It's actually surreal-looking.