Ang Bayan Ng San Diego นิยาย & เรื่องราว

I kisses Selene's head and she smiled. Hindi nagtagal ay nakarating na din kami sa bago naming bahay here at San Jose, California. Malapit lang din naman ito sa papasukan naming school, sa Stanford University. 23 minute-trip. Dedepende pa kung traffic. "Uwaaaaahhh! Uwaaaahh!!"

Kinabukasan, maagang-maaga pa lang ay bumangon na si Celine para mamili kasama ng kanyang ina na si Belen, kapatid na si Bianca, at ang kanyang anak. Ika-29 na ng Disyembre at napakalakas na ng simoy ng Bagong Taon sa hangin. Ang bayan ng San Jose ay punong-puno ng mga nagtitinda ng paputok, bilog na prutas, at mga pampaswerte sa gilid ng kalsada. Naka-loop ang mga masasayang remix ng New Year songs sa mga speakers ng palengke. Dikdikan ang mga tao, nag-aagawan sa mga sariwang karne para sa Media Noche, pero bakas sa bawat mukha ang pananabik at saya ng kapaskuhan.

Pfft. Hindi ko maintindihan ang sinabi n'ya kung kaya't nagtungo na ako sa banyo. ××× 2020, Disyembre 22 --> Manila Bay Umupo ako sa harapan ng ngayo'y tinatawag nilang Manila Bay. Noong bata pa ako, madalas kaming nagpupunta sa daungang ito tuwing bibisitahin ang aming mga pinsan. Madumi. Maraming tao. Ngunit malamig.

Nilahad ni Saint ang kaniyang kamay. “S-sasakay tayo dyan?” Saint let out a soft and low chuckle. “Of course, binyagan natin ang private yacht mo.” Mas lalong hindi makapaniwala si Sloane. Hindi niya alam kung pinaglalaruan lang ba siya ng pandinig niya. Wala siya sa sarili nang makarating sila sa deck. Napasinghap nang mahina si Sloane dahil sa makapigil-hininga na view na nasa harapan niya. Ngayon ay mas klaro na sa paningin niya ang napakagandang sunset sa Manila Bay.

Kabanata 1 "Nasaan ka na?" tanong ko kay Paye. Narinig ko ang malakas niyang pagbuntong hininga kaya alam ko ng bad news ang kasunod nito. "Edraly, Sorry. Hindi ako makakasama sa'yo papunta sa Baguio," may lungkot sa boses na sabi niya kaya napasinghap ako nang malakas.

Present. Nasa kalagitnaang daan na sila Damon papunta San Roque ang bayan na nasa pagitan ng San Pablo at San Carlos. May kasukalan ang mga kalsada at kakahuyan ang nasa magkabilang gilid. Masikip at maraming baku-bako ang kanilang nadaanan. Wala pa rin tigil si Damon sa kakatawag kay Farrah kahit out of reach ang sumasagot sa kaniya.

Ikinaway ni Shiena ang kamay niya nang pagod. "Kaunti lang ang sasakyan at tao rito. Baka nagkataon lang. Magmaneho ka na lang at dumiretso tayo sa San francisco Street." Ang San Francisco Street ay isang sikat na kalye na puno ng mga botika. Mahigit sampung botika ang nasa magkabilang gilid nito at parehong may mga sikat na gamot.

Masasabi ko na isang probinsya na ang dinadaanan namin pero hindi ko alam kung ano ang tawag dito kaya napalingon ako kay nanay na nakatingin din pala sa labas ng bintana. "Nay, anong lugar po ito?" Tanong ko sa kanya. "Ito ang bayan ng San Isidro. Ito ang huling bayan na madadaanan natin bago tayo makakarating sa Tierra del Fuego." Sagot naman ni nanay sa akin.

Masasabi ko na isang probinsya na ang dinadaanan namin pero hindi ko alam kung ano ang tawag dito kaya napalingon ako kay nanay na nakatingin din pala sa labas ng bintana. "Nay, anong lugar po ito?" Tanong ko sa kanya. "Ito ang bayan ng San Isidro. Ito ang huling bayan na madadaanan natin bago tayo makakarating sa Tierra del Fuego." Sagot naman ni nanay sa akin.

“Motorcyle. This is weird. ‘Di ba sa San Ildefonso ang tagos ng bayan nito? Hindi pa asensado roon, ‘di ba? Marami pang rough roads.” Ang kaibayong bayan ng San Rafael ang tonutukoy ni Yuan—ang San Ildefonso. Ang alam niya ay may daan din doon, at patag ang daan kompara sa dinaaanan nila ni Yuan. Marahil ay doon nanggaling ang motorsiklong dumaan sa nakita nilang bakas. Subalit palaisipan din sa kaniya iyon, sa tagal niyang nanirahan sa lugar na iyon ay ngayon lang niya nalaman na maaaring sakyan ang motorsiklo papunta sa bundok na iyon.