Ang Kalupi Novels & Stories

I feel so hot and I know that he is too. Bigla nalang bumukas yung pinto kaya kumalas kaming dalawa sa halik. Magkasabay kaming napalingon sa pintuan at doon namin nakita si Kali na napako sa sahig. Agad kong tinakpan yung mukha sa kahihiyan. Fvck! "I-I'm really sorry." Sabi niya. Lev chuckled. "It's okay." "What do you want, Kali?" May diin kong tanong.

Char Bago pa man siya makapagsalita ay biglang bumukas ang pinto. Bumungad sa amin ang mukha ni Kali na tila sasabog na. Pero mas nagulat ako nang bigla itong lumapit sa akin ang malakas na sinampal ang pisngi ko kung kaya’t bumaling ang aking mukha sa kaliwa. Napahawak ako sa namamanhid at siguro’y namumula kong pisngi. Ano bang problema ng babaeng ‘to? Kanina pa ‘to ah! Nakakarami na siya!

Dumating sila sa huling pahina ng diary, malabo ang pagkakasulat. Ito ang isinulat ko sa mga panahong wala akong malay halos, bago nagdilim ang lahat. [Hindi pa din ako makabili ng bagong damit. Gusto ko humingi ng 100 dolyar para bumili ng magandang set ng damit, para makapagpaalam ako ng mabuti sa mundong ito. Pero ngayon, imposible na iyon. Kinamumuhian ko si Ina at Ama noon. Kinamumuhian ko sila dahil wala silang pakielam sa akin. Pero ngayon, habang mamamatay na ako, ang naiisip ko lang ay mga alaala noong maliit pa ako—noong isinama nila ako para magpalipad ng sarrangola. Sobrang saya ko noon. Kung mababawi ko lang ang oras na iyon, nabubuhay ng walang inaalala.”

sabay ngiti niya ng matamis dito. “Is it?” Hindi napawi ng matamis na ngiti ni Jemima ang kaniyang pagkadismaya. “It brings back memories from my childhood,” inamoy pa niya ang bulaklak. Gusto niyang ipakita sa kausap ang pag-appreciate niya dito. “We call it kalachuchi in our region.” “Oh!” Saka pa lang napangiti uli ang lalaki. “Nice… nice…”

Lumapit ako pinisti isang hakbang pa ako hinawakan ako sa kamay ko at hinila ako ni Kaizer kaya bumagsak ako sa kandungan niya. Mali pa ang bagsak ko dahil napunta ang kaliwa kong kamay sa pagkalalak e niya mabilis ko iyon binawi. Uminit ang mukha ko ng mahawakan ko ang matigas n'yang pagkalalak e. Bakit parang ang taba noon. Lihim kong bulong.

Boom! Agad na nabasag ang matibay na lupa, na lumikha ng isang napakalaki at di-maarok na kalaliman.

Isang napakalaking nilalang ang sumingaw mula sa ulap ng dilim, ang katawan nito ay napakalaking ahas na may makapal na kaliskis, ngunit ang ulo nito ay dragon na may naglalagablab na mga mata. Ito ang Sapus kung tawagin ng mga kaluluwa. Ang halimaw na nangangain ng mga ligaw na kaluluwa upang hindi na sila makarating sa kanilang dapat na patutunguhan. Umalingawngaw ang malakas nitong ungol at sa isang iglap ay sinunggaban nito ang isang kaluluwang nagtatangkang tumakas. “Hindi!” sigaw ng isang kaluluwa.

“You look lovely,” bungad ni Kalix nang lumabas ako mula sa kwarto, at nakita ko siya na hawak ang laptop niya, pero sa akin nakatingin, kumunot ang noo ko, “Oh, I’m just finalizing some papers, baby. Pero tapos na ko,” sabi niya at isinara ang laptop. “I’m just wearing my uniform, Kalix. Nothing lovely about this,” sagot ko at dumiretso sa kusina, nakita ko na may pagkain na sa table, kaya gumawa na lang ako nang kape.

Akala niya ay pareho lang silang may maselang at madaling sumakit na sikmura. “Naku, hinding-hindi puwedeng bigyan ka ng kape! Sandali lang, ipapakuha ko sa iyo ang sariwang gatas ng kalabaw at matamis na melon. Iyan ang kailangan mo ngayon,” mabilis na utos ng matanda.

Para makakuha ng ganoong kalaking bahagi ng lupa, masasabi na sila ay talagang makapangyarihan. Nang makita kung gaano ka-curious si Gerald ay mabilis na nagpaliwanag si Fujiko, "Sila ay isang hindi kilalang pamilya sa Japan... Ang kanilang mga kakayahan ay hindi sapat para makakuha ng isang rank sa Japan." "Pero paano sila nakabili ng napakalaking piraso ng lupa?"