Novel & Cerita Ang Pagmamahal Sa Bayan

Grabe naman sa personal na banat ng kanyang amo. “Kapag totoong nagmamahalan ang dalawang tao, gusto nilang magkasama araw-araw.” Renz: ... Aba, ito na yata ang tinatawag na kinain na ng pagmamahal! “Isa lang ang dahilan kung bakit ayaw ng asawa kong pumunta sa Valderama’s Building—kulang pa ang pagmamahal niya sa akin.

"Kailangan kong sabihin sa kanya ang totoo. Kailangan kong sabihin sa kanya na gusto kong bigyan ng pagkakataon ang aking ama." Ngayon ko lang napagtanto na ang pagmamahal ay hindi lang tungkol sa pagprotekta sa isang tao – ito rin ay tungkol sa pagbibigay ng pagkakataong magbago at bumawi. At alam kong si Damien ay mauunawaan iyon. "Babe, pumunta ka dito sa office ng 3pm. Gusto ko ikaw ang meryenda ko. I love you!" text niya sa akin.

I don't know what future brings to us pero naniniwala ako na ang pagmamahal namin ang magbabago sa paniniwala ng pamilya namin. Ang pagmamahal wala ito sa istado ng buhay. Hindi ito tungkol sa pinagaral o pinagmulan. Ang pagibig ay nararamdaman dahil mula ng isinilang ang isang tao nakatakda na ang kapareha nito.

Nanatili lamang siyang nakatayo doon, tila isang napakalaking pader na matagal nang itinayo, at ngayon ay unti-unti nang gumuguho dahil sa patuloy na pagpatak ng tubig na aking ipinapakita sa kanya—ang aking wagas na pagmamahal. “Dahil iyon ang tungkulin ng pagmamahal, Mayor Lucas,” malumanay kong sagot habang inaabot ko ang aking kamay upang hawakan ang kanyang magaspang at malamig na palad. “Ang mahalin ang isang tao hindi dahil sa kung ano ang meron siya, kundi dahil sa kung sino siya. Kahit sirang-sira pa siya... kahit puno pa siya ng sugat at pilat... ang tunay na pagmamahal ay ang kusang manatili at tumulong na buuin siya muli.”

Hindi ko makakalimutan ang salitang iniwan niya sa akin, bago ko yakapin ang relasyon namin ni Kuya bilang magkapatid. Sabi ni Papa, hindi raw maaring tawagin na pagmamahal ang ginagawa natin sa isang tao kung wala 'yong kalakip na pagbibigay. Dahil maari tayong magbigay sa 'ting kapwa kahit walang pag-ibig. Ngunit, hindi tayo maaaring magmahal ng hindi nagbibigay. Simula no'n, lagi na 'kong nagpaparaya kay Kuya. Kailanman ay hindi ko na pinili ang sarili ko kapag pamilya na ang usapin.

Ang nakaraan ay puno ng sakit, ngunit iyon rin ang nagturo sa akin kung paano magmahal muli—hindi para sa sarili, kundi para sa isa’t isa, kahit sa katahimikan. At sa katahimikan na iyon, natutunan kong ang pagmamahal ay hindi kailangang malakas o maramdaman ng lahat. Minsan, sapat na ang tahimik na pagmamahal, sapat na ang pag-unawa sa bawat lihim at sugat na dala ng puso.

Mahina ngunit malinaw ang boses nito habang nakatingin kay Raina, para bang bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay matagal na niyang itinago sa sarili. Hindi raw pagmamahal ang isang emosyon na basta sumusulpot dahil may dahilan o kondisyon na natugunan. Hindi iyon parang simpleng equation na kapag may mabuting ugali, magandang mukha, at tamang timing ay automatic nang magiging pag-ibig. Para kay Jaxen, ang pagmamahal ay hindi resulta. Isa itong proseso.

Tumingin siya sa kanila nang diretso, puno ng katiyakan ang kanyang mga mata. “Ang pagmamahal ay hindi nasusukat sa yaman, sa katayuan sa lipunan, o sa pakinabang na makukuha natin sa isang tao. Ang tunay na pagmamahal ay nakikita sa puso, sa kabutihan ng kalooban, at sa kakayahang magbigay ng tunay na kapayapaan sa kaluluwa. Si Lyka ay hindi mayaman, hindi galing sa angkan na kauri natin, ngunit siya ang nagturo sa akin kung ano ang tunay na halaga ng buhay. Siya ang nagparamdam sa akin ng kaligayahang hindi kayang ibigay ng anumang negosyo o ari-arian.”

tanong ko. Hindi ko alam kung bakit ko pa iyon itinanong. Pero marahil ay bata pa ako no'n. Hindi ko naisip na malamang hindi na. Kahit sino namang babae ay mauubusan ng pagmamahal sa lalaking nananakit sa kanila. Hindi naman kasi panghabang buhay ang pagmamahal. Parang isang halaman lang 'yon na kapag hindi mo inalagaan at hindi mo diniligan ng pagmamahal ay unti-unti ring mamamatay.

Samo't saring emosyon ngunit isa lang ang pinapahiwatig; pagmamahal ang umaapaw kaysa sa sakit at galit na nadarama. Sumilay ang maliit na ngiti sa labi ni Hernan. "H-hindi ko na matandaan kung kailan ko ito huling nasabi sayo... Mahal na mahal kita, " ang kanyang palad ay umangat sa pisngi ni Fatima at marahan na hinaplos ang pisngi ng asawa na may bakas ng luha. Ang kanyang maliit na ngiti ay bahagyang lumaki nang humagulgol si Fatima. "Mahal na mahal kita. Patawarin mo ako. "